Με αφορμή την επέτειο της Απελευθέρωσης των Γιαννιτσών, στις 20 Οκτωβρίου 1912, ταξιδέψαμε με τα παιδιά μας πίσω στον χρόνο, για να γνωρίσουμε ένα σημαντικό γεγονός της τοπικής μας ιστορίας και να ανακαλύψουμε την αξία της ειρήνης.
Το ταξίδι μας ξεκίνησε με μια μυστηριώδη βαλίτσα, που έκρυβε μέσα της πέντε στοιχεία: μια ελληνική σημαία, ένα περιστέρι της ειρήνης, μια φωτογραφία από τη Μάχη των Γιαννιτσών, μια εικόνα του Ηρώου της πόλης και μία φωτογραφία των Γιαννιτσών σήμερα. Τα παιδιά παρατήρησαν, περιέγραψαν και σχολίασαν τα αντικείμενα, εξέφρασαν τις σκέψεις τους και, μέσα από έναν ζωντανό διάλογο, οδηγήθηκαν στην ανακάλυψη της ιστορίας του τόπου μας.
Με τη βοήθεια κατάλληλων φωτογραφιών και στοχευμένων ερωτήσεων, γνωρίσαμε τη Μάχη των Γιαννιτσών, που πραγματοποιήθηκε στις 19 και 20 Οκτωβρίου 1912, και συζητήσαμε για όσα συνέβησαν εκείνες τις ιστορικές ημέρες. Παράλληλα, προβληματιστήκαμε για τη διαφορά ανάμεσα στον πόλεμο και την ειρήνη, αναγνωρίζοντας την αξία της ελευθερίας, της αγάπης, της συνεργασίας και του αλληλοσεβασμού.
Στο πλαίσιο της δράσης μας, ακούσαμε και τον Ύμνο των Γιαννιτσών, μέσα από τον οποίο τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με τη μουσική έκφραση της αγάπης και της περηφάνιας για τον τόπο μας. Η ακρόαση αποτέλεσε μια όμορφη ευκαιρία να ενισχύσουμε τη σύνδεσή τους με την τοπική μας ιστορία και την πολιτιστική μας κληρονομιά.
Στη συνέχεια, στα παιδιά δόθηκε φύλλο εργασίας, όπου κλήθηκαν να κυκλώσουν μόνο τις εικόνες που συμβολίζουν την ειρήνη. Μέσα από αυτή τη δραστηριότητα, εξέφρασαν τις ιδέες τους και συνειδητοποίησαν πως η ειρήνη κρύβεται σε μικρές καθημερινές πράξεις, σε ένα χαμόγελο, σε μια αγκαλιά, στη φιλία και στη συμφιλίωση.
Η δράση μας συνεχίστηκε με τη δημιουργία μιας ομαδικής αφίσας αφιερωμένης στην ιστορική αυτή ημέρα, με τίτλο:
«Αγαπάμε τον τόπο μας… επιλέγουμε ΕΙΡΗΝΗ!»
Μέσα από αυτή τη βιωματική προσέγγιση, τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με την τοπική ιστορία, καλλιέργησαν την ιστορική τους σκέψη και αντιλήφθηκαν πως η μνήμη του παρελθόντος μάς βοηθά να χτίζουμε ένα καλύτερο μέλλον.
Γιατί αγαπώ τον τόπο μου σημαίνει γνωρίζω την ιστορία του, σέβομαι τους ανθρώπους του και ονειρεύομαι έναν κόσμο χωρίς πόλεμο, γεμάτο αγάπη, ελευθερία και ειρήνη!
Η δράση μας ολοκληρώθηκε με τη δημιουργία του «Κύκλου της Ειρήνης», όπου κάθε παιδί κλήθηκε να συμπληρώσει τη φράση «Εύχομαι τα Γιαννιτσά…», εκφράζοντας τις δικές του ευχές για την πόλη μας. Με λόγια γεμάτα αγάπη, φαντασία και παιδική αθωότητα, τα παιδιά μοιράστηκαν τις σκέψεις και τα όνειρά τους για έναν τόπο όμορφο, χαρούμενο και ειρηνικό.
Χρόνια πολλά, Γιαννιτσά μας!!!
