Μαρκ Ρόθκο
Ο Μαρκ Ρόθκο γεννιέται στο Ντβινσκ (Νταγκαβπιλς της σημερινής Λετονίας) στις 25 Σεπτεμβρίου 1903. Διωγμένοι από τα βίαια πογκρόμ εναντίον των Εβραίων, η οικογένειά του μεταναστεύει στις ΗΠΑ και εγκαθίσταται στο Πόρτλαντ όταν ο Μαρκ είναι μόλις 10 ετών.
Το 1923, σε ηλικία 20 ετών μετακομίζει στη Νέα Υόρκη. Εμπνέεται από την πόλη, υιοθετεί ένα σουρεαλιστικό, αλληγορικό στυλ, παράλληλα σπουδάζει φιλοσοφία και αρχαίο δράμα. Το 1947 αρχίζει η μεγάλη μεταστροφή. Δεν θέλει πια να εξηγεί, αντικαθιστά τους συμβατικούς τίτλους των έργων του με αριθμούς ή χρώματα.
Χαρακτηριστικό των έργων του, οι πολύ μεγάλες διαστάσεις, οι οποίες είναι συνειδητή επιλογή του καλλιτέχνη.
“Το να ζωγραφίζεις ένα μικρό πίνακα είναι σαν να τοποθετείσαι έξω από την εμπειρία σου, να κοιτάζεις μια εμπειρία σαν με στερεοσκόπιο ή σμικρυντικό φακό. Εντούτοις όταν ζωγραφίζεις τον μεγαλύτερο πίνακα, είσαι μέσα σε αυτόν. Δεν είναι κάτι που ελέγχεις.”
Θέλοντας να μεταδώσει αυτήν ακριβώς την αίσθηση στους θεατές των έργων του, προτείνει να στέκονται και να τα παρατηρούν από απόσταση περίπου 50 εκατοστών, ώστε να μπορούν να αυτοσυγκεντρωθούν και να εισδύουν σε αυτά. Το 1964 θα κοσμήσει με 14 μεγάλους πίνακες σε αποχρώσεις του μωβ και του μαύρου τους τοίχους σε ένα παρεκκλήσι -γνωστό πλέον ως παρεκκλήσι του Μαρκ Ρόθκο στο Χιούστον του Τέξας.
“Τα φωτεινά χρώματα σταματούν το βλέμμα στον πίνακα με κάποιο τρόπο, ενώ οι σκούρες αποχρώσεις δίνουν βάθος και οδηγούν το βλέμμα στο υπερπέραν. Με αυτόν τον τρόπο, λοιπόν κοιτάζοντας κάποιος τον πίνακα, κοιτάει το υπερπέραν, κοιτάει το Άπειρο.”
Μαικήνες, με όραμα και βλέμμα στο μέλλον, ο Τζον και η Ντομινικ ντε Μενίλ, οραματίστηκαν την κατασκευή στην Πανεπιστημιούπολη του Χιούστον και ο Μαρκ Ρόθκο με τους πίνακες του που κυριαρχούν στο χώρο έδωσε όχι μόνο τη δυναμική αλλά και την υποβλητική ατμόσφαιρα που επιβάλλει ένας τέτοιος τόπος σε ένα πολύβουο μέρος.
Το παρεκκλήσι του Ρόθκο έγινε το πρώτο παγκοσμίως οικουμενικό κέντρο, ένα ιερό μέρος ανοιχτό σε όλες τις θρησκείες που δεν ανήκει σε κανέναν. Έγινε κέντρο για διεθνείς πολιτιστικές, θρησκευτικές και φιλοσοφικές ανταλλαγές και για συνομιλίες. Έτσι έγινε χώρος ιδιωτικής προσευχής για άτομα όλων των θρησκειών.
“Τα χρώματα εκφράζουν βασικά ανθρώπινα συναισθήματα.” Μαρκ Ρόθκο.
“Τι αισθάνομαι- Τι σκέφτομαι καθώς στέκομαι μπροστά από τον ομαδικό μας πίνακα.”
Απαντήσεις παιδιών.
-
‘Ψυγείο”, Αχιλλέας
-
“ Μου θυμίζει κάτι σαν μαύρο”, Νίκος
-
“Καρδιές και ουράνιο τόξο”, Δήμητρα
-
“Όμορφα”, Ναυσικά
-
“Ευγνωμοσύνη”, Αγγελική
-
“Ένιωσα αγάπη”, Κωνσταντίνα
-
“Μία ντουλάπα”, Ελένη
-
“Ένιωσα χαρά”, Γιώργος Σμπ
-
“Βλέπω εμένα”, Κωνσταντίνος
-
“Αγάπη”, Αλέξανδρος
-
“Είναι τόσο μεγάλος”, Μάνος
-
“Είναι μπλε χρώμα”, Χάρης
-
“Δύσκολο και εύκολο”, Ματίας
-
“Πισίνα”, Γιώργος Σ
-
“Δεν το ζωγραφίσαμε καλά”, Γιώργος Μπ
-
“Θυμό”, Λία
-
“Ευγνωμοσύνη”, Ιωάννα
“ Ο πιο ενδιαφέρων πίνακας είναι αυτός που εκφράζει αυτό που κάποιος σκέφτεται παρά αυτό που βλέπει” Μαρκ Ρόθκο
Απαντήσεις γονέων:
