Γνωρίζοντας τον εθελοντισμό!
Ο φίλος μας ο Paddighton μας έστειλε το παρακάτω γράμμα:
¨Αγαπημένα μου παιδιά, μου λείψατε πολύ! Πέρασα όμορφα στην Αγγλία, έφαγα φθινοπωρινά φρούτα και λαχανικά, μύρισα υπέροχα λουλούδια,είδα δέντρα με φθινοπωρινά φύλλα, αποχαιρέτησα τα αποδημητικά πουλιά! Το πιο σημαντικό όμως ήταν ότι γνώρισα και απέκτησα ένα φίλο! Ξέχασα να σας πω, είμαι ήδη στο καράβι μαζί του και αύριο ερχόμαστε!¨ Σε κλίμα ανυπομονησίας και χαράς, ο κύριος Paddighton μας σύστησε το φίλο του, το μικρό μπλε αρκουδάκι με το κίτρινο αστέρι στη καρδιά! Είχε ένα μήνυμα για εμάς, που το διαβάσαμε καθώς έπεφταν στην παρεούλα μας αστεράκια με τα ονόματα των παιδιών.
Είναι φορές στη ζωή που οι άνθρωποι χρειάζονται ο ένας τον άλλο και γίνονται η δύναμη ο ένας για τον άλλο. Είναι τότε που η καρδιά τους γεμίζει φως και μέσα τους ανάβει το δικό τους αστέρι! Ένα τέτοιο αστέρι ήρθε και σήμερα σε εσάς, με την ευχή να το βρείτε και να κατοικήσει μέσα σας- δίπλα στην καρδιά σας και να την κάνει να χτυπά πιο δυνατά, πιο αστεράτα και φωτεινά. Βρείτε το αστέρι σας και καλωσορίστε το. Πάρτε το και ελάτε να περπατήσουμε μαζί στο δρόμο της ζωής και της προσφοράς!
Τα παιδιά βρήκαν το αστέρι τους. Και εκείνο τους είπε τι θέλει με το τραγούδι ¨Να με προσέχεις!¨ με τις φωνές των Νίκο Πορτοκάλογλου και Παυλίνα Βουλγαράκη.
Στη συνέχεια διαβάσαμε το παραμύθι ΄΄Ενα αστέρι στην καρδιά΄ όπου ήρθαμε σε επαφή με την έννοια της εθελοντικής προσφοράς!
Αργότερα, μέσα απο το www.wishstar.gr και από την ενότητα Αστερόταξη οι ευχές μας είδαμε με τα παιδιά τα παρακάτω βίντεο:
- ¨Εύχομαι να πάω στη Disneyland Paris¨– Γιώργος 10, νωτιαία μυική ατροφία.
- ¨Εύχομαι να γίνω πιλότος¨ – Άρης 4, οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία.
- ¨Εύχομαι να αποκτήσω ένα “γοργονίσιο” δωμάτιο¨, Σωτηρία 4, οξεία λευχαιμία.
Συζητήσαμε ποιά παιδιά βοηθάει το αρκουδάκι, πως είναι η δική τους καθημερινότητα και πως μπορούμε κι εμείς απλά με την αγορά ενός αστεριού 2 ευρώ.
Τις επόμενες μέρες συζητήσαμε ποιοί άλλοι μπορεί να χρειάζονται τη βοήθεια μας και με τις πλαστικοποιημένες εικόνες καταλήξαμε ότι τα ορφανά παιδια (είχαμε ήδη συζητήσει για αυτά στις ενότητες της οικογένειας και του πολέμου της 28ης Οκτωβρίου), το περιβάλλον , τα αδέσποτα, οι ηλικιωμένοι (πολλά παιδιά ανέφεραν πως βοηθάνε τον παππού και τη γιαγιά τους), οι φτωχοί, τα παιδιά με ασθένειες (make a wish) και οι άνθρωποι με διαφορετικές ανάγκες ( που υπάρχουν και στο σχολείο μας και στην πόλη μας) είναι κάποιοι που ίσως μπορούμε να βοηθήσουμε!
Χωριστήκαμε σε ζευγάρια και ζωγραφίσαμε με ποιούς τρόπους μπορούμε να προσφέρουμε ως εθελοντές, παρουσιάσαμε στην παρεούλα τις ιδέες μας, τις συζητήσαμε και προτείναμε κι άλλες! Όπως, καλοσύνη, φροντίδα, φιλία, ευγένεια, παιχνίδια!
Έπειτα θέσαμε δυο βασικά ερωτήματα:
-¨Πως νομίζω οτι νιώθει ο/η εθελοντής/εθελόντρια όταν βοηθάει κάποιον/α;¨
-¨Πώς νομίζω ότι νιώθει ο/η δέκτης/δέκτρια εθελοντισμού όταν χρειάζεται βοήθεια;¨
Αφού μοιραστήκαμε απόψεις και προσωπικά βιώματα, καταγράψαμε τις απαντήσεις μας και τις ζωγραφίσαμε!
Επιπλέον, για κάθε ερώτημα παρακολουθήσαμε και συζητήσαμε τα ακόλουθα video ( που σας συνιστούμε ανεπιφύλακτα να παρακολουθήσετε και οικογενειακώς):
-Παγκόσμια Ημέρα Εθελοντισμού- Giving is receiving, you tube Action Aid Hellas ( πώς αισθάνονται οι εθελοντές).
-Ταινία μικρού μήκους ¨Η ζωή μέσα από τα μάτια των…¨you tube Γραφείο Τύπου Δήμου Ηρακλείου (πώς αισθάνονται τα αδέσποτα).
Ακόμη, παρακολουθήσαμε και την ταινία “Give in to giving” short film, για το πως τα χέρια μας μπορούν να προσφέρουν εθελοντικά, στην καθημερινότητά μας!
Τέλος, συμφωνήσαμε με τη νέα χρονιά να συν-αποφασίσουμε που θα βοηθήσουμε εθελοντικά στην πόλη μας και με αυτόν τον τρόπο να ¨κερδίσουμε¨το αστεράκι με το όνομά μας, που κρέμεται πάνω από την παρεούλα μας!
Δώσαμε και ένα απλό και ουσιαστικό ορισμό της λέξης εθελοντής- εθελόντρια.
Τη Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου θα γνωρίσουμε από κοντά Εθελοντές του Ερυθρού Σταυρού που θα μας επισκεφτούν στην τάξη μας, προτού ξεκινήσουν τα Χριστουγεννιάτικα Εργαστήρια.
