ΒΟΥΛΑ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ, Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ

Η Βούλα Παπαϊωάννου (1898- 1990) υπήρξε μια γυναίκα που αγαπούσε τη ζωγραφική, την αρχαιολογία, τη φιλολογία, τη μουσική και τα ταξίδια. Η ίδια χαρακτήριζε τον εαυτό της ως ερασιτέχνη φωτογράφο και όλη της τη ζωή εργάστηκε στο πλαίσιο της χώρας σιωπηλά, με συνέπεια και συγκεκριμένη άποψη γύρω από την επιλογή και την αισθητική των φωτογραφικών της θεμάτων.

“Τη φωτογραφία δεν την έκανα ποτέ επάγγελμα. Ποτέ δεν ήθελα και έλεγα πάντοτε ότι δόξα τω Θεώ, δεν έχω την ανάγκη να κάνω τη φωτογραφία βιοποριστικό επάγγελμα. Η τέχνη δεν μπαίνει στον βιοπορισμό. Να κάνω οτιδήποτε για να παίρνω ένα μισθό αλλά όχι από την τέχνη!”

Όταν η Βούλα Παπαϊωάννου πρότεινε το 1978, στο Μουσείο Μπενάκη τη δωρεά του έργου της (13500 αρνητικά, 4000 εκτυπώσεις, 720 φωτογραφίες μικρών διαστάσεων, εννέα χειροποίητα λευκώματα, καρτ ποστάλ, επιστολές, έγγραφα και διακρίσεις) ηλικιωμένη και κουρασμένη από μια χρόνια πάθηση των ματιών, ελάχιστοι μπορούσαν να ταυτίσουν στο πρόσωπό της, τη μικρόσωμη γυναίκα που την περίοδο της Κατοχής εισχωρούσε κρυφά στα νοσοκομεία για να αποθανατίσει με τη μηχανή της το φριχτό θέαμα των αποσκελετωμένων παιδιών ή τη φωτογράφο που μετά την Απελευθέρωση έφτανε στα πλέον απομακρυσμένα ελληνικά χωριά, εκεί όπου ο πόλεμος είχε σπείρει θάνατο, καταστροφή και άκρα ένδεια στους επιζήσαντες.

Στο νηπιαγωγείο ήρθαμε σε επαφή με το έργο της Βούλας Παπαϊωάννου, στο πλαίσιο της θεματικής ενότητας ΄΄Ηρωες” και συγκλονιστήκαμε από τη δύναμη και τη σκληρή αλήθεια των φωτογραφιών της!

Τελικά, ο πόλεμος δεν είναι παιχνίδι ούτε τόσο ελκυστικός όσο στις οθόνες (τηλεόραση, παιχνίδια, κινητό κ.α.), έχει συνέπειες προσωρινές ή μόνιμες στους ανθρώπους και κυρίως στα μικρά παιδια!

Αποφασίσαμε κι εμείς να ¨φωτογραφίσουμε¨ όπως η Βούλα Παπαϊωάννου τους ¨ ήρωες¨της δικής μας καθημερινότητας!

Ρωτήσαμε τα παιδιά ¨Τι χρειάζεται να κάνει κάποιος για να θεωρείται ήρωας;¨.

• Μας είπαν
• Χρειάζεται στολή.
• Να σώζει τους ανθρώπους.
• Να είναι δυνατός, έξυπνος, να διορθώνει μηχανήματα, να κάνει επανάσταση.
• Να αγαπάει τους φίλους τους.
• Να σώζει τη Γη, τα πράγματα, να είναι αστυνομικός ή πυροσβέστης, να ξεσηκώνει τους Έλληνες για επανάσταση.
• Να αγαπάει τον κόσμο, να πεθαίνουν για να κάνουν κάτι.
• Να προστατεύει τους άλλους, να έχει δυνάμεις, να μην είναι κακός, να βοηθάει τους φτωχούς.
• Να σώζει τα ζώα.

Έπειτα ρωτήσαμε τα παιδιά: ¨ Τι μπορεί να κάνει ένας σούπερ ήρωας;¨

Μας είπαν:

• Μερικές φορές μπορεί να νικήσει τους κακούς.
• Περπατάνε ψηλά στα κτήρια και μπορούν να πανε ανάποδα στο ταβάνι.
• Βγάζουν laser από τα μάτια τους.
• Σπάνε τοίχους.
• Έχουν ασπίδες.
• Είναι δυνατοί, σούπερ γρήγοροι, μπορούν να πετάξουν, κανουν pause και σταματάνε οι κακοί. 

  Στη συνέχεια μιλήσαμε και για άλλους ήρωες, τις ομάδες διάσωσης που επεμβαίνουν σε σεισμούς και φυσικές καταστροφές. Τους πυροσβέστες, τους γιατρούς, τους ναυαγοσώστες, τους σκύλους διασώστες.

Επιπλέον, τα παιδιά ζωγράφισαν όσο περισσότερους ήρωες γνωρίζουν.