ΤΙ ΜΑΣ ΕΜΑΘΕ Ο Κος Κ.Ο.Κ; ΑΣ ΔΟΚΙΜΑΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΜΑΣ
Εργαστήρια δεξιοτήτων:ΕΥ ΖΗΝ-Etwinning:Με τη ζέβρα τη Ριγούλα οδηγό με ασφάλεια κυκλοφορώ
Πιστοποιητικό υιοθεσίας-Αστέρι της Ευχής 2021-22
Με μεγάλη μας χαρά συμβάλλαμε κι εμείς τα παιδιά του 19ου Νηπιαγωγείου Χαλκίδας στη πραγματοποίηση της ευχής της μικρής Νικολέτας!!
Είμαστε κι εμείς μέλη της ομάδας των “όμορφων ανθρώπων”!!
Υλοποίηση σχεδίου δράσης για την ενίσχυση των σχέσεων σχολείου -οικογένειας
Ο φυλλομετρητής σας δεν υποστηρίζει προβολή PDF. Κατεβάστε το αρχείο PDF.
Δευτέρα 7/2/2022 ώρα 7μμ :
Κέντρο Πρόληψης των εξαρτήσεων και προαγωγής της ψυχοκοινωνικής υγείας ΠΕ Εύβοιας
Βιωματικό σεμινάριο σε γονείς για την ενδυνάμωση του ρόλου τους
Διαδικτυακή ομιλία-παρουσίαση
Υλοποίηση σχεδίου δράσης για τη βελτίωση των σχέσεων σχολείου -οικογένειας
Έχει αποδειχθεί μέσα από έρευνες και από την Παιδαγωγική Επιστήμη ότι η συνεργασία σχολείου-οικογένειας είναι σημαντική ,καθώς ενισχύει την αποτελεσματικότητα του εκπαιδευτικού έργου.Οι γονείς διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη των παιδιών τους σε όλους τους τομείς,επομένως είναι απαραίτητο να γνωρίζουν τί μαθαίνει το παιδί στο νηπιαγωγείο,πώς το μαθαίνει και γιατί.Επιπλέον η ενεργός συμμετοχή των γονέων στου σχολείου τα δρώμενα δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας στα παιδιά .
Με γνώμονα όλα τα παραπάνω και το γεγονός ότι η πανδημία έχει δημιουργήσει ένα ‘’κενό’’ επικοινωνίας με τους γονείς- με ιδιαίτερες δυσκολίες-(περιορισμένη συμμετοχή των γονέων στις ενημερωτικές συναντήσεις με το εκπαιδευτικό προσωπικό,είτε δια ζώσης ,είτε διαδικτυακά,κλίμα αμφισβήτησης προς τις εκπαιδευτικούς ,ιδιαίτερα όταν αυτές αναφέρονται σε μαθησιακές δυσκολίες των παιδιών),αποφασίστηκε :
Η σύνταξη ενός πλαισίου συνεργασίας ,το οποίο θα βοηθήσει την εμπλοκή των γονέων στις σχολικές δραστηριότητες και την διαμόρφωση θετικής στάσης απέναντι στο έργο των εκπαιδευτικών.
ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΦΟΒΙΕΣ
www.psychologynow.gr/arthra-psyxikis-ygeias/psyxikes-diataraxes/fovia/11597-paidikes-fovies.html
Ο φόβος είναι ένα συναίσθημα που κινητοποιεί τον άνθρωπο που τον αισθάνεται έτσι ώστε να προστατευτεί από έναν επικείμενο κίνδυνο.
Πότε όμως ορίζουμε έναν παιδικό φόβο φυσιολογικό ή όχι;
Πότε το συναίσθημα του φόβου μπορεί να αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα στην ομαλή ανάπτυξη του παιδιού;
Μήπως άθελά μας ενισχύουμε με τη στάση ή τα λόγια μας τους φόβους των παιδιών;
Με ποιό τρόπο μπορούμε να βοηθήσουμε το παιδί μας να ξεπεράσει τους φόβους του;






