Την τελευταία Παρασκευή της Αποκριάς έγινε το αποκριάτικο πάρτι μας με σύμμαχο τον καλό καιρό και τη θετική μας διάθεση, για να διασκεδάσουμε. Γίναμε όλοι παιδιά και ξεφαντώσαμε με πολλά παιχνίδια, γαϊτανάκι και παιχνίδι κρυμμένου θησαυρού. Μας κούρασε ο βασιλιάς καρνάβαλος αλλά καταφέραμε και βρήκαμε τον θησαυρό!!!
Δανειστήκαμε 2 μουσειοβαλίτσες από το Κέντρο Ιστορίας Θεσσαλονίκης σχετικά με την επετειακή έκθεση του Δήμου Θεσσαλονίκης για τα 100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή, τις οποίες προσαρμόσαμε στα Εργαστήρια Δεξιοτήτων μας. Η μουσειοβαλίτσα “Εσύ τι θα έπαιρνες;” μας βοήθησε να προβληματιστούμε για το τι θα παίρναμε μαζί μας, αν έπρεπε να εγκαταλείψουμε ξαφνικά το σπίτι μας μετά από μία φυσική καταστροφή. Καταγράψαμε τις απαντήσεις μας και στη συνέχεια τις συγκρίναμε με αυτά που πήραν πραγματικά οι πρόσφυγες του ’22, βλέποντάς τα μέσα στη βαλίτσα.
Στη συνέχεια διαβάσαμε ένα από τα ωραιότερα παιδικά βιβλία τη βαλίτσα του Κρις Νέιλορ Μπαλλεστέρος και ανοίξαμε τη δεύτερη μουσειοβαλίτσα “Τα κουλουράκια της γιαγιάς Ερατώς”. Τα παιδιά έχοντας τώρα πολλές και διαφορετικές παραστάσεις σχετικά με το τι έχει αξία για κάθε εκτοπισμένο, απάντησαν εκ νέου στο αρχικό ερώτημα εστιάζοντας στη μονιμότητα του εκτοπισμού. Οι απαντήσεις τους και οι καταγραφές τους ήταν εντυπωσιακές και με μεγάλη ωριμότητα!!!
Το σχολείο μας συμμετείχε στον διαγωνισμό της HELMEPA (Ελληνική Ένωση Προστασίας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος), στην κατηγορία παιδικής ζωγραφικής για το νηπιαγωγείο με θέμα “Μην ψαρώνεις! Μπορούμε να σώσουμε τις θάλασσες”. Δημιουργήθηκαν 2 ομάδες και στα 2 τμήματα του νηπιαγωγείου και υποβλήθηκαν τα παρακάτω έργα:
Ομάδας Α 1ου τμήματος
Ομάδα Β 1ου τμήματος
Ομάδα Α 2ου τμήματος
Ομάδα Β 2ου τμήματος
Η πορεία προς τη δημιουργία τους
“Άγρια Δύση”
Με σύμμαχο τον καλό καιρό, κόντρα στα προγνωστικά, καταφέραμε και στήσαμε σκηνικό άγριας δύσης, με καταζητούμενους πολλούς κλέφτες αλόγων. Οι σερίφηδες έκαναν περιπολία και τους επικήρυξαν με αμοιβή. Μετά από εξαντλητικές αλογοδρομίες ήρθαν και τα σάντουιτς, που μας προμήθευσαν οι γονείς. Η ψιχάλα ήρθε λίγο πριν το σχόλασμα των πρωινών παιδιών αλλά δεν μας πείραξε καθόλου. Θα τη θυμόμαστε για πολύ καιρό αυτή τη μέρα! Περάσαμε υπέροχα, μικροί – μεγάλοι!!!
… και ακόμα πιο υπέροχα όσα κατέγραψαν τα παιδικά χεράκια, από αυτά που μένουν στο μυαλό και την ψυχή!!!!
Μας επισκέφτηκε η ομάδα “Παίζοντας σε παραδοσιακά μονοπάτια” για να μας παρουσιάσει δρώμενα της αποκριάς από διάφορες περιοχές της Ελλάδας με κουδουνοφόρους. Φτιάξαμε μάλιστα τον δικό μας για το σπίτι, αφού είδαμε, ακούσαμε, χορέψαμε πολλά από τα έθιμα αυτά!!!
Γνωρίσαμε τους κουδουνοφόρους του Σοχού, τον Γέρο και την Κορέλα της Σύρου, τις Μπούλες και τους Γενίτσαρους της Νάουσας
Στα πλαίσια της κλιματικής κρίσης, παρακολουθήσαμε πολλά βίντεο για να προσεγγίσουμε το φαινόμενο του θερμοκηπίου και τις συνέπειές του στην υπερθέρμανση της γης. Κάναμε μετρήσεις θερμοκρασίας με το θερμόμετρο, για να επαληθεύσουμε τα όσα συζητήσαμε και στη συνέχεια προσπαθήσαμε να το αποδώσουμε στο χαρτί, αξιολογώντας τα όσα κατανοήσαμε.
Στα πλαίσια του σχεδίου δράσης της σχολικής μας μονάδας οργανώσαμε την ανάπλαση της αυλής μας, ώστε να δίνει ευκαιρίες μάθησης, συνεργασίας και αλληλεπίδρασης και να είναι παιδαγωγικά καταλληλότερη στην ηλικία και τα ενδιαφέροντα των παιδιών. Αρωγοί μας σε αυτή την προσπάθεια οι γονείς και τα ίδια τα παιδιά μας, καθώς και ο Δήμος Καλαμαριάς με την οικονομική του υποστήριξη. Στο τέλος Φλεβάρη λοιπόν, μέσα σε ένα κλίμα χαράς και γιορτής, με σύμμαχο την ηλιόλουστη μέρα, γίναμε μια αγκαλιά και όλοι μαζί πετύχαμε όχι μόνο να ομορφύνουμε την αυλή μας αλλά να νιώσουμε περήφανοι και δυνατοί για όσα μπορούμε να καταφέρουμε!! Νιώσαμε λίγο ακόμα ψηλότερα, σύμφωνα με τους στίχους του Σεφέρη!!! Όχι μόνο γιατί ήταν Φλεβάρης και ανθίσανε οι αμυγδαλιές…
Λίγο ακόμα θα ιδούμε
Λίγο ακόμα θα ιδούμε
Τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν
τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν
τις αμυγδαλιές ν’ ανθίζουν
Λίγο ακόμα θα ιδούμε
Λίγο ακόμα θα ιδούμε
τα μάρμαρα να λάμπουν, να λάμπουν στον ήλιο
κι η θάλασσα να κυματίζει
Λίγο ακόμα, να σηκωθούμε
Λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα
Λίγο ακόμα, να σηκωθούμε
Λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα, λίγο ψηλότερα
Την παρουσίαση της δράσης θα τη βρείτε εδώ
https://drive.google.com/file/d/1BdqsmTYSLH3IX3cn9ZydwLrfGFq6CMYy/view
Ακούω σειρήνες στο δρόμο. Πώς πρέπει να φερθώ; Πού απευθύνομαι όταν βρίσκομαι σε ανάγκη; Καθώς μελετάμε τις φυσικές καταστροφές, μάθαμε που πρέπει να απευθυνθούμε ανάλογα με την ανάγκη που έχουμε.
και δημιουργήσαμε τον πίνακα με τα τηλέφωνα αυτά για το σπίτι μας!!!
Ποιο είναι το όχημα το οποίο βοηθάει στον απεγκλωβισμό ανθρώπων στις περισσότερες φυσικές καταστροφές; Η Πυροσβεστική!!! Την καλέσαμε λοιπόν στο σχολείο μας για να μας δώσει οδηγίες και συμβουλές για το πως πρέπει να διαχειριζόμαστε τέτοιες δύσκολες καταστάσεις. Σας την παρουσιάζουμε…
Αφού ακούσαμε προσεκτικά όσα είχαν να μας πουν οι πυροσβέστες, πήραμε το ρόλο τους εμείς τα παιδιά…
Δημιουργήσαμε τη γη μας με καπάκια τα οποία συλλέγουμε στο νηπιαγωγείο μας για αποκομιδή από τον Δήμο.
Καταγράψαμε διάφορα είδη φυσικών καταστροφών και διακρίναμε ποιες οφείλονται στην φύση και ποιες είναι αποτέλεσμα της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Αφού μιλήσαμε για τα ηφαίστεια, δημιουργήσαμε τη δική μας “έκρηξη” στην τάξη μας, κάνοντας το πείραμα με τη σόδα και το ξύδι
Κάναμε και άλλο πείραμα για να καταλάβουμε τη δύναμη που έχουν τα αέρια, για να εκτοξευτούν με δύναμη πρώτα από τον κρατήρα του ηφαιστείου. Χρησιμοποιήσαμε σόδα και ξύδι μαζί με ένα μπαλόνι στο στόμιο μπουκαλιού. Το αποτέλεσμα μας ενθουσίασε
και σε παραλλαγή με γάντι
Να σας συστήσουμε τον μπαλονοφίλο μας 
Στα πλαίσια του 2ου κύκλου των Εργαστηρίων Δεξιοτήτων για τις φυσικές καταστροφές, ξεκινήσαμε πρώτα από το ηλιακό μας σύστημα, για να δούμε τη θέση της γης σε αυτό και να εκτιμήσουμε την αξία της ζωής που μας προσφέρει το σπίτι όλων μας, η γη μας!!
Φτιάξαμε mobile του ηλιακού μας συστήματος το 1ο τμήμα
και το 2ο τμήμα μακέτα
