Η 28η Οκτωβρίου στο σχολείο μας….

Στο κλασικό τμήμα είδαμε και σχολιάσαμε φωτογραφίες της Β.Παπαϊωάννου για τα συσσίτια της κατοχής κι αφού μιλήσαμε για την ασχήμια του πολέμου, υμνήσαμε την ομορφιά της ειρήνης…

 …τα χέρια μας έγιναν λευκά περιστέρια…

 ..κι όλοι μαζί δημιουργήσαμε,γράψαμε, ζωγραφίσαμε και φωνάξαμε “ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ-ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ!!”,βάζοντας φραγμούς σε ότι μαυρίζει την παιδική ψυχή…

Στο ολοήμερο τμήμα διαβάσαμε” το παράξενο πουλί “της Φ.Χάτογλου και  ζωγραφίσαμε πουλιά για   να γεμίσει η τάξη μας χρώματα κι ελπίδα!!

 Μιλήσαμε για τον πόλεμο,μάθαμε το ποίημα του Γ.Ρίτσου για την Ειρήνη και βάλαμε τα δικά μας χρώματα για να αποδώσουμε τις δύο έννοιες!

 Όσο για τη μέρα της γιορτής;(27/10) όλα τα παιδιά με τραγούδια και ποιήματα βοηθήσαμε τη γιαγιά και τον παππού του Πιπίνου να θυμηθούν τις μέρες του “ΟΧΙ” και υμνήσαμε τον ηρωισμό των Ελλήνων και την αξία της ειρήνης!!!

Ο σπόρος της ειρήνης

 Κάποτε κι ενώ όλα ήταν όμορφα, ήσυχα και ειρηνικά, ένας σπόρος, 

 ένα μικρούτσικο κουκούτσι που έπεσε από τον ουρανό και στάθηκε πάνω ακριβώς στη γραμμή των συνόρων της χώρας των σκαραβαίων με τη χώρα των σκαθαριών, έγινε η αιτία ν’ αρχίσουν μεγάλες διαμάχες. Καθένας από τους δύο λαούς διεκδικούσε το κουκούτσι για λογαριασμό του.

 Οι σημαίες των δύο χωρών ετοιμάστηκαν….

σκαθάρια και..

….σκαραβαίοι 
ακόνισαν όπλα κι έσκαψαν στοές.Τα τραγούδια και τα παιχνίδια σώπασαν.Όλοι ετοιμαζόντουσαν για τη μάχη!
Διάλεξαν τους αρχηγούς τους( “με ψηφοφορία όμως”,όπως είπε η Κατερίνα) και..

…με τους δύο αρχηγούς μπροστά παρατάχθηκαν για τη μάχη!!!

 Όμως τότε είδαν ότι στη θέση του σπόρου υπήρχε μια κερασιά!Κι έτσι κατάλαβαν ότι ο πόλεμος που ετοίμαζαν ήταν μάταιος.
“Έπρεπε να βρουν μια άλλη λύση!”,”να το συζητήσουν!”,είπαν τα ίδια τα παιδιά.

Σκαθάρια και σκαραβαίοι αγκαλιάστηκαν και κάνανε το ωραιότερο πάρτυ που έγινε ποτέ στο λιβάδι(και στην τάξη μπορούμε να σας πούμε!!)Στο τέλος μάλιστα έβγαλαν από το πάτωμα και τη γραμμή που χώριζε τα σκαθάρια από τους σκαραβαίους “για να είναι όλοι φίλοι”!

Στο υπέροχο αυτό αντιπολεμικό βιβλίο η εξέλιξη του μύθου παρακολουθεί αυτά που διαδραματίζονται καθημερινά στον πολύπαθο πλανήτη μας.
Ο σπόρος της κερασιάς και η λύση της πλοκής που δίνουν τα παιδιά μας υπενθυμίζει πως πάντα υπάρχει ελπίδα.

Μαγειρική και… γεωμετρία!!!

 Αφού φτιάξαμε τη ζύμη…

 …και γράψαμε τη συνταγή….

 …κόψαμε το τυρί και το σαλάμι σε τρίγωνα,τετράγωνα και ημικύκλια…

 …και απολαύσαμε λαχταριστή ατομική πίτσα!!!

Σχημάτων ….συνέχεια!!

Αφού μιλήσαμε για τα χαρακτηριστικά των τριγώνων ο καθένας διάλεξε υλικά(καλαμάκια, ξυλάκια, σπίρτα, σύρμα πίπας) για να φτιάξει το δικό του τρίγωνο 

 Κι επειδή μας άρεσε η ιδέα φτιάξαμε κι άλλα σχέδια δικής μας επινόησης!!!

 Το παιχνίδι με τα σχήματα κατέληξε( μετά από πρόταση των ίδιων των παιδιών ) σε ομαδικό κολάζ

πορτοκαλί ομάδα..

άσπρη ομάδα..

κίτρινη ομάδα…

κόκκινη ομάδα…