Το φθινόπωρο επιλέξαμε να το «αποχαιρετίσουμε» φέτος με ένα παιδικό βιβλίο που οι ήρωες του ήταν οι τέσσερις εποχές του χρόνου σε ένα κόσμο φιλίας αλλά και περιπέτειας, όπου όλα τα συναισθήματα είναι κατανοητά και αποδεκτά. Συγκεκριμένα, διαβάζοντας το μαζί με τα παιδιά, παρατηρήσαμε μια λέξη που κάποιοι δεν είχε τύχει να ακούσουν ποτέ, μα και να την είχαν ακούσει δεν γνώριζαν τι είναι αυτή η …… ανησυχία. Βλέπετε το Φθινόπωρο (ο ένας από τους τέσσερις πρωταγωνιστές της ιστορίας) ανησυχούσε για τα πάντα …. Τον ακούσαμε, είδαμε πόσο προβληματίστηκε αλλά και πόσα παιχνίδια στερήθηκε χάρη στις ανησυχίες του. Στο τέλος όμως της ανάγνωσης, βρέθηκαν λύσεις για να μην τον κρατά η ανησυχία πίσω αλλά κυρίως για να μην μετατραπούν οι πολλές ανησυχίες σε έναν μεγάλο φόβο.

Στην συνέχεια χωρίσαμε τα παιδιά σε τρεις ομάδες. Κάθε ομάδα χρειαζόταν να απαντήσει σε ερωτήσεις κατανόησης βασισμένες στην ιστορία που διαβάσαμε. Μάλιστα, οι ερωτήσεις ήταν πολλαπλής επιλογής, για τις οποίες είχαμε επιλέξει εικόνες αλλά και σχετικά αντικείμενα (οπτικά βοηθήματα), με σκοπό τα παιδιά να εκφράσουν την σωστή απάντηση. 

Σε μια δεύτερη συνάντηση με τα παιδιά και αφού είχαμε αναγνωρίσει και συζητήσει το συναίσθημα της ανησυχίας, καθώς και τι μπορούμε να κάνουμε εάν την νιώσουμε και εμείς κάποια στιγμή στην ζωή μας, φτιάξαμε μια ομαδική εργασία. Αρχικά, παρομοιάσαμε τις ανησυχίες με φυσαλίδες. Τα παιδιά ζωγράφισαν την ανησυχία τους μέσα σε μία φυσαλίδα και την φύσηξαν, να πετάξει, να σκάσει και να εξαφανιστεί και τότε…. ήρθε, ήρθε και πάλι η χαρά στα πρόσωπα τους.

Οι δραστηριότητες πραγματοποιηθήκαν σε συνεργασία με την κ.Μαρία Μαρκάκη υπεύθυνη του τμήματος ένταξης.