Στον ιστότοπο αυτό θα βρείτε νέα, ανακοινώσεις και πληροφορίες για το σχολείο μας, το 156ο ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ.
Επισκεφτείτε τις διάφορες σελίδες μας για να μάθετε περισσότερα.
Εκεί μπορείτε να βρείτε διάφορες χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με τις/τους εκπαιδευτικούς που πλαισιώνουν το σχολείο μας, την προσβασιμότητα στο σχολείο μας, τον κανονισμό λειτουργίας, τα νέα του σχολείου μας και τα στοιχεία επικοινωνίας του.
Μια ξεχωριστή και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εμπειρία είχαν οι μαθητές και οι μαθήτριες του σχολείου μας, μέσα από την επίσκεψη της κυρίας Χριστίνας, εκπροσώπου της ANIMA – Συλλόγου Προστασίας και Περίθαλψης Άγριας Ζωής.
Κατά τη διάρκεια της δράσης, τα παιδιά συμμετείχαν ενεργά σε βιωματικά παιχνίδια, μέσα από τα οποία γνώρισαν με απλό και κατανοητό τρόπο τι πρέπει να κάνουν σε περίπτωση που συναντήσουν ένα άγριο ζώο που χρειάζεται βοήθεια ή φροντίδα. Μέσα από παιχνίδι ρόλων, παρατήρηση και συζήτηση, έμαθαν πώς να δρουν υπεύθυνα, με ασφάλεια και σεβασμό προς τη φύση και την άγρια πανίδα.
Η κυρία Χριστίνα μίλησε στα παιδιά για το έργο της ANIMA, τη σημασία της προστασίας των άγριων ζώων και τον ρόλο που μπορεί να έχει ο καθένας μας στη φροντίδα του φυσικού περιβάλλοντος. Οι μαθητές έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον, έκαναν ερωτήσεις και συμμετείχαν με ενθουσιασμό στις δραστηριότητες.
Η επίσκεψη αυτή αποτέλεσε μια πολύτιμη εκπαιδευτική εμπειρία, που βοήθησε τα παιδιά να αναπτύξουν οικολογική συνείδηση, ενσυναίσθηση και υπευθυνότητα απέναντι στη φύση.
Ευχαριστούμε θερμά την κυρία Χριστίνα και την ANIMA για την όμορφη συνεργασία και την ουσιαστική προσφορά τους!
Στο νηπιαγωγείο μας γνωρίσαμε το έργο «Το Σαρακοστιανό Τραπέζι» του Σπύρου Βασιλείου και ταξιδέψαμε μέσα από τα χρώματα και τα σχήματά του στην παράδοση της Σαρακοστής. Παρατηρήσαμε προσεκτικά τα στοιχεία του πίνακα, συζητήσαμε για τα σαρακοστιανά φαγητά και τα έθιμα και στη συνέχεια τα παιδιά δημιούργησαν τους δικούς τους πίνακες δουλεύοντας σε ζευγάρια. Κάθε ζευγάρι συνεργάστηκε, αντάλλαξε ιδέες, επέλεξε υλικά και χρώματα και αποτύπωσε το δικό του «σαρακοστιανό τραπέζι» με φαντασία και δημιουργικότητα. Μέσα από τη συνεργασία καλλιεργήθηκαν η ομαδικότητα, η επικοινωνία και ο σεβασμός στη γνώμη του άλλου.
Στη συνέχεια, η έμπνευσή μας ταξίδεψε στην Ολλανδία, τη χώρα του Πιτ Μοντριάν, μετά το εκπαιδευτικό ταξίδι των νηπιαγωγών μας εκεί. Γνωρίσαμε τα βασικά χρώματα και τις γεωμετρικές γραμμές που χαρακτηρίζουν το έργο του και δημιουργήσαμε μοναδικούς χαρταετούς εμπνευσμένους από το ύφος του. Τα παιδιά, δουλεύοντας και πάλι συνεργατικά, σχεδίασαν με μαύρες γραμμές, γέμισαν τα σχήματα με κόκκινο, κίτρινο και μπλε και κατασκεύασαν πολύχρωμους χαρταετούς που γέμισαν χαρά και περηφάνια τη σχολική μας αυλή. Έτσι, η τέχνη έγινε αφορμή για δημιουργία, συνεργασία και όμορφα «ταξίδια» γνώσης!
Σήμερα η τάξη μας μεταμορφώθηκε σε κανονικό… θεατράκι σκιών! Τα φώτα άναψαν, οι φιγούρες ζωντάνεψαν και ο Καραγκιόζης έκανε τις πιο απίθανες γκάφες που έχουμε δει ποτέ!
Τα παιδάκια παρακολουθούσαν με ορθάνοιχτα μάτια, χειροκροτούσαν, φώναζαν στους ήρωες και γελούσαν τόσο δυνατά που νομίζαμε πως θα μας ακούσει όλη η γειτονιά! Άλλοι ήθελαν να μπουν πίσω από τον μπερντέ και να γίνουν καραγκιοζοπαίκτες, άλλοι προσπαθούσαν να μιμηθούν τη φωνή του Καραγκιόζη (με πολύ… δημιουργικά αποτελέσματα!).
Ήταν μια εμπειρία γεμάτη γέλιο, φαντασία και ελληνική παράδοση, και σίγουρα ο Καραγκιόζης θα μας επισκεφθεί ξανά, γιατί έγινε ο αγαπημένος μας φίλος!
Το κάλεσμα του Ίντρι: “Ελάτε, ώρα να γυμναστούμε!!”
Τα παιδιά δεν είχαν να αντιμετωπίσουν μόνο την ταχύτητα, αλλά και μια πρωτότυπη δυσκολία: ήταν τοποθετημένα σε σειρά, το ένα πίσω από το άλλο, με τις πλάτες γυρισμένες. Στην αρχή της σειράς υπήρχε ένα στεφάνι γεμάτο με ξυλάκια (σκυτάλες) και στο τέρμα, πίσω από το τελευταίο παιδί, ένα άδειο στεφάνι που περίμενε να γεμίσει.
Με το σύνθημα, το πρώτο παιδί έπρεπε να πάρει ένα ξυλάκι και, χωρίς να μετακινηθεί από τη θέση του, να στρίψει τον κορμό του και να το δώσει στο παιδί που βρισκόταν πίσω του. Η σκυτάλη ταξίδευε από χέρι σε χέρι, περνώντας μέσα από μια «αλυσίδα» κινήσεων, μέχρι το τελευταίο παιδί να την εναποθέσει με ασφάλεια στο τελικό στεφάνι.
Αν και η ταχύτητα έπαιζε ρόλο, η νίκη δεν ήρθε από εκείνον που έτρεξε πιο γρήγορα, αλλά από την ομάδα που κατάφερε να συγχρονιστεί. Τα παιδιά έπρεπε:
Να προσέχουν πότε ο μπροστινός τους ήταν έτοιμος να δώσει.
Να στηρίζουν τον πίσω τους ώστε να μη φύγει το ξυλάκι.
Να επικοινωνούν χωρίς καν να κοιτάζονται στα μάτια!
Συμπέρασμα: Η δραστηριότητα απέδειξε πως όταν ο καθένας προσφέρει το δικό του κομμάτι στην αλυσίδα, ο στόχος επιτυγχάνεται πιο εύκολα. Η νίκη ήταν το αποτέλεσμα της απόλυτης συνεργασίας.
Αγαπητοί γονείς,
Αν δείτε τα παιδιά σας να κυκλοφορούν στο σπίτι με μεγεθυντικούς φακούς ή να κοιτάζουν επίμονα την κατάψυξη, μην ανησυχήσετε! Δεν φταίει ο καιρός, αλλά ο Wilson Bentley!
Αυτή την εβδομάδα στο νηπιαγωγείο μας, γνωρίσαμε τον άνθρωπο που έβγαλε πάνω από 5.000 φωτογραφίες χιονονιφάδων και μας έπεισε για το αδιανόητο: Ότι καμία χιονονιφάδα στον κόσμο δεν είναι ίδια με την άλλη! Τι κάναμε (εκτός από το να κρυώνουμε στην ιδέα);
Αφού θαυμάσαμε το πείσμα του “Snowflake Man” να κάθεται με τις ώρες στο κρύο (ενώ θα μπορούσε να πίνει ζεστή σοκολάτα), αποφασίσαμε να γίνουμε κι εμείς μικροί Bentley.
Μελέτη “Υψηλής Στρατηγικής”: Παρατηρήσαμε τα σχήματα. Εξάγωνα; Ναι. Κρύσταλλοι; Φυσικά. Δαντέλες από πάγο; Εννοείται!
Το Εργαστήριο των Θαυμάτων: Επιστρατεύσαμε ψαλίδια, χαρτιά, χρυσόσκονες και πολλή φαντασία.
Η Μεγάλη Κατασκευή: Κάθε παιδί δημιούργησε τη δική του προσωπική, μοναδική χιονονιφάδα.
Το συμπέρασμα των μικρών μας επιστημόνων: «Κυρία, αφού καμία χιονονιφάδα δεν είναι ίδια, τότε ούτε εμείς είμαστε ίδιοι! Είμαστε όλοι σπάνιοι!» (Ναι, δακρύσαμε λίγο, αλλά το κρύψαμε πίσω από τα χάρτινα χιόνια μας).
Η θεατροπαιδαγωγός Μαρία Τερζάκη επισκέφθηκε το νηπιαγωγείο μας και μας χάρισε μια μοναδική μουσικοπαραμυθένια εμπειρία, μέσα από την αφήγηση του παραμυθιού «Το πηγάδι με τα χθες» του Μάριου Μάζαρη. Τα παιδιά ταξίδεψαν στον κόσμο της φαντασίας μέσα από λόγια, ήχους, μουσική και δημιουργικές δραστηριότητες. Συμμετείχαν ενεργά, ζωγράφισαν, εκφράστηκαν και έγιναν μέρος της ιστορίας, ζώντας τη μαγεία του παραμυθιού με όλες τους τις αισθήσεις.
Αν νομίζατε ότι ο χειμώνας είναι μόνο κρύο και γκρίζος ουρανός, μάλλον δεν έχετε περάσει από την τάξη μας τις τελευταίες μέρες! Μεταμορφωθήκαμε σε μικρά ξωτικά των πάγων και καταφέραμε το ακατόρθωτο: Φέραμε τον χειμώνα μέσα στην τάξη (αλλά με θέρμανση!). Ιδού τα κατορθώματα των μικρών μας καλλιτεχνών!
