Το καλοκαίρι σας, ας γεμίσει με πολλά μπάνια στη θάλασσα, παιχνίδια με τους γονείς σας, παγωτά, διάβασμα ωραίων παραμυθιών, καλή παρέα με τους φίλους σας, τις γιαγιάδες και τους παππούδες σας, βόλτες, διασκέδαση, γέλια.
Ο Σεπτέμβρης να μας βρει έτοιμους για νέα ξεκινήματα!
Καλό καλοκαίρι
Τα παιδιά ξεκίνησαν σιγά σιγά να φτιάχνουν τις καλοκαιρινές τους αναμνήσεις. Έκαναν την αρχή με το να φτιάξουν γρανίτες φράουλας και παγωτά. Συνέχισαν παίζοντας νερόμπομπες, βάζοντας στόχο το στόμα ενός μεγάλου καρχαρία που εμφανίστηκε στον τοίχο του σχολείου και τα πολύχρωμα δαχτυλίδια γύρω από αυτόν.
Ευχαριστούμε για τη βοήθειά σας στο να συγκεντρωθεί ένας μεγάλος αριθμός από γεμάτες νερόμπομπες!
Με πολλή χαρά υποδεχτήκαμε γονείς, παππούδες, γιαγιάδες, φίλους, παλιούς μαθητές μας που ήρθαν στην αυλή του σχολείου μας για να καμαρώσουν τα παιδιά και να συμμετέχουν στη καλοκαιρινή μας γιορτή.
Τα παιδιά περίμεναν με ανυπομονησία τους δικούς τους, θέλοντας να τους παρουσιάσουν ένα τραγούδι που αγαπήθηκε τη φετινή χρονιά και σκόρπιζε χαμόγελα κάθε φορά που το τραγουδούσαμε. “Το δέντρο που φυτέψαμε” (Αλκίνοος Ιωαννίδης, Γιώργος Χατζηπιερής, και Φοίβος Δεληβοριάς ) ένα χιουμοριστικό τραγούδι για το τι εμφανίζεται στα κλαδιά ενός δέντρου που φυτέψαμε στου κήπου τη γωνιά. Τα παιδιά με αφορμή το τραγούδι μετέφεραν το παράπονο των λουλουδιών, των ζώων της θάλασσας και των άγριων ζώων. Μετέφεραν το παράπονο της φύσης και ζήτησαν απο τους γονείς τους να βρουν λύσεις ώστε να μπορέσει να υπάρξει ισορροπία στον πλανήτη μας. Μόνο τότε στα κλαδιά του δέντρου θα εμφανίζονταν οι αναμενόμενοι επισκέπτες!
Το δέντρο που φυτέψαμε- Στίχοι
Το δέντρο που φυτέψαμε, στου κήπου τη γωνιά, μεγάλωσε κι απάνω του φωλιάζουνε πουλιά
Παπαρούνες, κρίνα πανσέδες, γιασεμιά, μαργαρίτες ρόδα ανθίζουν στα κλαριά
Μας κοροϊδεύει αυτός κι αντί για τα πουλιά, μας αραδιάζει λουλούδια με φτερά
Το δέντρο που φυτέψαμε, στου κήπου τη γωνιά, μεγάλωσε κι απάνω του φωλιάζουνε πουλιά
Καλαμάρια, μύδια, τσιπούρες και σαργοί, καραβίδες, στρείδια, γαρίδες κι αστακοί
Μα πού τα βρήκε αυτός, τόσα θαλασσινά και μες στον κήπο θα φτιάξει κακαβιά
Το δέντρο που φυτέψαμε, στου κήπου τη γωνιά, μεγάλωσε κι απάνω του φωλιάζουνε πουλιά
Αλεπούδες, τίγρεις, λιοντάρια τρομερά, αντιλόπες, ζέβρες, αρκούδες κι ερπετά
Τα άγρια ζώα τα πήρε για πουλιά κι έφτιαξε ζούγκλα στου κήπου τη γωνιά
Ραταρα ρατατα
Το δέντρο που φυτέψαμε, στου κήπου τη γωνιά, μεγάλωσε κι απάνω του φωλιάζουνε πουλιά
Χελιδόνια, αηδόνια, σπουργίτια κι αετοί, πελαργοί κοτσύφια και τσαλαπετεινοί
Ναι τώρα μάλιστα μας μίλησε σωστά και κελαηδούνε στο δέντρο τα πουλιά
Ραταρα ρατατα
Το εργαστήριο δεξιοτήτων «Το δεντρόσπιτο με τα ζωάκια των δικαιωμάτων » ολοκληρώθηκε με τη συμμετοχή του νηπιαγωγείου στην εικαστική έκθεση που οργανώθηκε από το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού (https://ddp.gr/gr/news/3178/ )
Η Τρίτη 27 Μαΐου ήταν η μέρα που τα παιδιά περίμεναν με ανυπομονησία. Το πρόγραμμα είχε επίσκεψη σε ένα από τα σπουδαιότερα Μουσεία του κόσμου!
Τα λεωφορεία ήρθαν και … ξεκινήσαμε: επιβίβαση, μετακίνηση, άφιξη, ξενάγηση και επιστροφή, όλα στην ώρα τους.
Τα παιδιά παρά τον ενθουσιασμό τους, ακολούθησαν με συνέπεια ό,τι είχαμε συζητήσει τις προηγούμενες ημέρες. Μιλούσαν ήσυχα, άκουγαν προσεκτικά τις οδηγίες των εμψυχωτών του προγράμματος, και φρόντισαν να μην αγγίζουν τα εκθέματα.
Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα, που συμμετείχαμε, είχε τίτλο «Τα ζωάκια του Μουσείου» και εστίαζε στην ανακάλυψη και παρατήρηση των ζώων που απεικονίζονται στα εκθέματα του μουσείου.
Τα παιδιά, που του χρόνου θα βρίσκονται στην επόμενη βαθμίδα της εκπαίδευσης, τα μεγάλα μας παιδιά, τα νηπιάκια μας, επισκέφθηκαν το 2ο Δημοτικό Σχολείο Γλυφάδας, την Παρασκευή 23 Μαΐου.Η μετάβαση των νηπίων από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό Σχολείο θεωρείται μια κρίσιμη εμπειρία στις ζωές των παιδιών που συνοδεύεται από πολλά και διαφορετικά συναισθήματα. Ο ενθουσιασμός που μεγαλώνουν, συνυπάρχει με την ανησυχία και το φόβο για το άγνωστο και το νέο. Η στήριξη από τους εκπαιδευτικούς και τους γονείς είναι σημαντική για να γίνει με ομαλό τρόπο αυτή η αλλαγή.
Ευχαριστούμε για τη συνεργασία τη Διευθύντρια του 2ου Δημοτικού Σχολείου, τις εκπαιδευτικούς της Α’ Τάξης, τον εκπαιδευτικό της Φυσικής Αγωγής για τα παιχνίδια στο προαύλιο, το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων για τα κεράσματα και τα δωράκια στα παιδιά.
Το νηπιαγωγείο μας συμμετέχοντας στον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Παιδικού Βιβλίου, επισκέφθηκε τη βιβλιοθήκη του δήμου Γλυφάδας, την Τετάρτη 2 Απριλίου.
Περιηγηθήκαμε στο χώρο της, παρατηρήσαμε τα χρώματα, τα έπιπλα, ακόμα και την οροφή της και κάναμε στάση στον χώρο του παιδικού τμήματος.
Το προσωπικό της βιβλιοθήκης μας έδωσε πολλές πληροφορίες που μας εντυπωσίασαν , για το πλήθος των βιβλίων που διαθέτει , για τον τρόπο που οργανώνουν τα βιβλία , για τη μοναδική θέση που διαθέτει το καθένα στα ράφια της , για το πώς βρίσκουν το βιβλίο που ψάχνουν, για τον τρόπο δανεισμού τους καθώς και για την υποχρέωση που έχει όποιος καταστρέψει ένα βιβλίο που δανείστηκε.
Ακόμα σκεφθήκαμε για το τι νιώθουμε διαβάζοντας ένα βιβλίο , με αφορμή όσων μας είπε η κα Ζωή Καρούτζου-Φράγκου και την ελευθερία που έχει κάθε αναγνώστης να του αρέσει ή όχι ένα βιβλίο .
Και φυσικά ποιος θα περιέγραφε καλύτερα τι νιώθουμε διαβάζοντας ένα βιβλίο , αν όχι ο Ευγένιος Τριβιζάς;
Ο Ύμνος του Βιβλίου από τον Ευγένιο Τριβιζά.
Πες μου κάτι, τι αξίζει
πιο πολύ από φλουριά;
Πες μου κάτι, τι χαρίζει
γέλιο, κέφι και χαρά;
Έλα, πες μου, τι γεμίζει
παρηγόρια την καρδιά;
Έλα, πες μου, τι σκορπίζει
την πιο μαύρη συννεφιά;
Έλα, πες μου, τι ’ναι εκείνο
που με κάνει να γελάω,
που με κάνει να ελπίζω;
Έλα, πες μου, τι ’ναι εκείνο
που με κάνει να γιορτάζω,
που με κάνει να πετάω,
στα ουράνια να καλπάζω;
Ένα βιβλίο! Ένα βιβλίο!
Ένα βιβλίο που μαγεύει,
όνειρα στον νου φυτεύει
και στο ταξίδι της ζωής
πιστά μας συντροφεύει!
Γι’ αυτό, βιβλίο μου πιστό,
λατρεμένο μου βιβλίο,
έλα πάρε το ακριβό
της καρδιάς μου το βραβείο!
“Αγαπητοί γονείς,
Τη Δευτέρα 24 Μαρτίου σας προσκαλούμε στις τάξεις μας να συμμετέχετε στις εορταστικές δράσεις για την 25η Μαρτίου…”
και κάπως έτσι παιδιά, γονείς, εκπαιδευτικοί, παραμονή της 25ης Μαρτίου, μαζευτήκαμε αρχικά στις τάξεις για να θυμηθούμε γεγονότα και πρόσωπα, να τραγουδήσουμε τον Θούριο του Ρήγα Φεραίου και παραδοσιακά τραγούδια, να παρουσιάσουμε τις εικαστικές δημιουργίες μας και τα εκθέματα του “Μουσείου Παλαιών Ανθρώπινων Αντικειμένων” που δημιουργήσαμε, να αποκρυπτογραφήσουμε μηνύματα, να παίξουμε, και μετά στο προαύλιο του σχολείου μας να παρελάσουμε, να χορέψουμε και να ευχηθούμε
