Μήνας: Δεκέμβριος 2025

Ευλογημένα Χριστούγεννα, ευχόμαστε ολόψυχα, 

μια Φωτεινή και Δημιουργική Νέα Χρονιά.

Από την κ. Αφροδίτη Κούλη, ΠΕ70.50 ΕΑΕ

Στο πλαίσιο της εβδομάδας διαφορετικότητας διενεργήθηκε στο ΣΤ2 ένα θεατρικό παιχνίδι σε διάρκεια μιας διδακτικής ώρας, βασισμένο στο πείραμα της JaneElliot με στόχο να βιώσουν οι μαθητές πώς αισθάνονται οι άνθρωποι  όταν κατακρίνονται για κάποια εξωτερικά τους χαρακτηριστικά.

Οι μαθητές χωρίστηκαν σε 2 ομάδες με βάση το χρώμα των ματιών τους. Αρχικά, αυτοί που είχαν καστανά ή σκουρόχρωμα μάτια(η πρώτη ομάδα) ήταν η «ανώτερη ομάδα» και λάμβανε επαίνους, προνόμια και περισσότερο παιχνίδι ενώ η ομάδα με τα ανοιχτά μάτια θεωρούνταν μειονότητα, έκανε ασκήσεις και είχε μια άσχημη αντιμετώπιση από την «ανώτερη ομάδα». Στη συνέχεια οι ρόλοι αντιστράφηκαν. Η δεύτερη ομάδα, από εκεί που βίωνε τον ρατσισμό και την αποξένωση, απέκτησε εξουσία και η πρώτη ομάδα βρέθηκε στην αποξένωση.

Αφού έγινε το θεατρικό παιχνίδι έγινε συζήτησή με τους μαθητές. Είπαν πώς αισθάνθηκαν όταν ήρθε η σειρά τους να είναι στην «ανώτερη» ή «κατώτερη» ομάδα και εκφράστηκαν απόψεις για το πως αισθάνονται οι άνθρωποι όταν κρίνονται από κάποια εξωτερικά τους χαρακτηριστικά.

Τέλος, όλοι μαθητές συμπλήρωσαν μια ακροστιχίδα με έννοιες όπως: δικαιώματα, αποδοχή, κουλτούρα, αλλοδαποί κ.α.

Από τον Αλέξανδρο Εμινίδη ΠΕ70.50ΕΑΕ

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ατόμων με αναπηρία κατά τη διάρκεια όλης της εβδομάδας, όλες οι τάξεις του σχολείου μας υλοποίησαν δράσεις σχετικές με το θέμα.

Την επιμέλεια του Ε΄ τμήματος ανέλαβε ο Αλέξανδρος Εμινίδης και σε συνεργασία με την εκπαιδευτικό της Θεατρικής Αγωγής, κ. Άννα Μαρή, παρουσιάσαμε μια ταινία μικρού μήκους (Ian,themovingstory).Με αφορμή αυτή την ταινία, συζητήσαμε και ύστερα ξεκίνησε ξεκίνησε ένα θεατρικό παιχνίδι με τα παιδιά που ανέλαβαν τους ρόλους των ηρώων δίνοντας τη δική τους εκδοχή σε όλη την παρουσίαση και την ιστορία. Στο τέλος ακολούθησε πάλι συζήτηση όπου τα παιδιά εξέφρασαν τα συναισθήματά τους και τις ιδέες τους .

Θεωρώ ότι η δράση μας ήταν υπέροχη, πολύ δημιουργική, έδωσε την ευκαιρία στα παιδιά να συνεργαστούν, να δημιουργήσουν, να αυτενεργήσουν, να αναζητήσουν το πρόβλημα, να προτείνουν λύσεις. Δημιουργήθηκαν και εκφράστηκαν δυνατά και ωραία συναισθήματα όπου τα παιδιά κατανόησαν τις δυσκολίες και τη μοναξιά που αντιμετωπίζει ένα παιδιά με διαφορετικές ανάγκες και πρότειναν λύσεις.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ σε όλα τα παιδιά της Ε΄ τάξης που συνεργάστηκαν μαζί μας, όπως και στη συνάδελφο της Θεατρικής Αγωγής που διευκόλυνε στην πραγματοποίηση του θεατρικού παιχνιδιού.

Από τον κ. Απόστολο Τσουράκη ΠΕ70.50

Κατά την διάρκεια της εβδομάδας της διαφορετικότητας, την Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2025, στην Γ΄ Δημοτικού αξιοποιήσαμε  το animation IAN ως παιδαγωγικό εργαλείο, για την ενίσχυση της ενσυναίσθησης και την καλλιέργεια θετικών στάσεων απέναντι στη συμπερίληψη.

Το συγκεκριμένο  βίντεο αφηγείται την ιστορία ενός παιδιού με αναπηρία και την καθημερινή προσπάθειά  του να είναι αποδεχτός από τα υπόλοιπα παιδιά και να γίνει  ισότιμο μέλος.

Οι μαθητές μας παρακολούθησαν με μεγάλη προσοχή και συγκίνηση την ιστορία εκφράζοντας με έντονο τρόπο,  θετικά συναισθήματα συμπαράστασης και αγάπης για τον ήρωα της ιστορίας.

Ακολούθησε  γόνιμη συζήτηση κατά την οποία οι μαθητές μοιράστηκαν σκέψεις, ανέπτυξαν επιχειρήματα και κατέθεσαν προσωπικές εμπειρίες σχετικές με το θέμα. Κατανόησαν τις  δυσκολίες  που αντιμετωπίζει κάποιος που είναι ”διαφορετικός” και προσπάθησαν να μπουν στη θέση του. Εξέφρασαν τη γνώμη τους, τόσο για τη συμπεριφορά του παιδιού με το κινητικό πρόβλημα, όσο και για τη συμπεριφορά των άλλων παιδιών.

Στη συνέχεια, στο δημιουργικό κομμάτι της δράσης, οι μαθητές  ζωγράφισαν σκηνές από το βίντεο αλλά και από μια όμορφη και άσχημη μέρα που μπορεί να είχαν στο σχολείο, αποτυπώνοντας έτσι με αυτόν τον τρόπο τις σκέψεις και τα συναισθήματά τους. Στο τέλος, πάνω σε χαρτί του μέτρου, φτιάξαμε το  περίγραμμα ενός μαθητή. Εκεί  αποτυπώθηκαν-στο εσωτερικό του περιγράμματος- οι σκέψεις και τα συναισθήματα του ήρωα της ιστορίας και έξω από το περίγραμμα οι σκέψεις και τα συναισθήματα των συμμαθητών του, προάγοντας έτσι τη διάκριση εσωτερικής και εξωτερικής οπτικής.

Καθοριστική ήταν η συμβολή και η αμέριστη βοήθεια που προσέφεραν η Υπεύθυνη Εκπαιδευτικός της τάξης, η Εκπαιδευτικός της Θεατρικής Αγωγής και της Διευθύντριας. Με την καθοδήγησή τους και τη συνεργασία τους δημιουργήθηκε ένα υποστηρικτικό μαθησιακό πλαίσιο  ώστε να  έχουμε ένα καλό αποτέλεσμα και να βγει κάτι όμορφο.

Επιμέλεια Κειμένου: κ. Ευαγγελία Αυγεραντώνη ΠΕ70

Από την κ. Βαρβάρα Λάμπουρα ΠΕ70.50

Στο πλαίσιο της Εβδομάδας Διαφορετικότητας, οι μαθητές του Δ2 μας συμμετείχαν στο πρόγραμμα «Γράμματα του Σεβασμού», συμμετέχοντας σε μια σειρά από βιωματικές δραστηριότητες που είχαν στόχο την καλλιέργεια αλληλοσεβασμού, ενσυναίσθησης και ουσιαστικής επικοινωνίας. Τη δράση οργάνωσαν η κ. Ελένη Φωτοπούλου ΠΕ70.50 Εκπαιδευτικός Παράλληλης Στήριξης σε συνεργασία με την κ. Βιβή Λάμπουρα ΠΕ70.50 Εκπαιδευτικό του Τμήματος Ένταξης.

Τα παιδιά αντάλλαξαν «γράμματα» γεμάτα σκέψεις, συναισθήματα και μηνύματα κατανόησης. Ήταν μια όμορφη ευκαιρία να ανακαλύψουμε τι σημαίνει να ακούμε τον άλλον, να εκφραζόμαστε με σεβασμό και να χτίζουμε μια σχολική κοινότητα που τους χωράει όλους.

Συνεχίζουμε με ανοιχτό μυαλό και ανοιχτή καρδιά! 💛

Από τη κ. Μαρία Γουσούλη ΠΕ70.50

«Η Παρέα της Καρδιάς» ταξίδεψε στη σκηνή του σχολείου μας πριν από λίγες μέρες και μας χάρισε μία από εκείνες τις στιγμές που μένουν για καιρό μέσα σου.

Τη δράση διοργάνωσε η κ. Μαρία Γουσούλη και προετοίμασε μαζί με την κ. Κατερίνα Χατζηαναγνώστου ΠΕ70 ενώ τη μουσική επιμέλεια είχε η κ. Σαντίνα Σουγιάννη ενώ συντονίστηκε με την κ. Μαρία Τρίχου ΠΕ70.50 του Ειδικού Σχολείου για την υλοποίησή της.

Οι μαθητές και οι μαθήτριες της Β’ τάξης του 13^ου Δημοτικού Σχολείου Αγίου Δημητρίου, μαζί με τους μαθητές και τις μαθήτριες της Β’ τάξης του 21^ου Δημοτικού Σχολείου Αγίου Δημητρίου και αντιπροσωπεία μαθητών και μαθητριών του Ειδικού Δημοτικού Σχολείου Αγίου Δημητρίου, ένωσαν τις φωνές, τα χαμόγελα και τις αγκαλιές τους και δημιούργησαν μια μικρή γιορτή διαφορετικότητας και αποδοχής. Οι μαθητές και οι μαθήτριες του 13^ου Δημοτικού, παρουσίασαν ένα μικρό θεατρικό δρώμενο και ένα ποίημα για τη διαφορετικότητα — απλά, αληθινά, με όλη τη δύναμη της παιδικής καρδιάς.

Και η συγκίνηση δεν έμεινε μόνο στη σκηνή. Τα παιδιά τραγούδησαν όλα μαζί, χάρισαν το ένα στο άλλο μικρά δωράκια, γεμάτα σκέψη και αγάπη, και στο τέλος, παρέα με τους εκπαιδευτικούς, στόλισαν το χριστουγεννιάτικο δέντρο της Αίθουσας Εκδηλώσεων.

Ήταν μια όμορφη, ζεστή εικόνα συνεργασίας· πολλά χέρια, πολλά χαμόγελα, μια ενότητα που δεν χρειάστηκε λόγια για να φανεί.

Η ζεστασιά τους γέμισε την αίθουσα και άφησε τους μεγάλους να χαμογελούν συγκινημένοι. Αυτό που ζήσαμε δεν ήταν απλώς μια σχολική δράση· ήταν μια εμπειρία συνύπαρξης και αποδοχής. Τα παιδιά μας θύμισαν πως όταν ανοίγεις χώρο για όλους, γεννιέται κάτι μαγικό: μια πραγματική κοινότητα.

Μικρές φωνές, μεγάλες αλήθειες.

Μια παράσταση καρδιάς, που θα μας συνοδεύει για πολύ ακόμα

και θα ζεσταίνει τις καρδιές μικρών και μεγάλων.

Από την κα Αθανασία Μαντούκα, ΠΕ 70.50

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με αναπηρία οργανώσαμε μια δράση σχετικά με την αποδοχή της διαφορετικότητας! Η δράση αυτή αφορούσε τα παιδιά της Πρώτης Τάξης και οργανώθηκε από την κ. Βιβή Λάμπουρα ΠΕ70.50 Εκπαιδευτικό του Τμήματος Ένταξης και την κ. Αθανασία Μαντούκα ΠΕ70.50 Εκπαιδευτικό Παράλληλης Στήριξης.

Η δράση  αποτελείτο από τρία μέρη:

• Στο πρώτο μέρος έγινε η ανάγνωση του βιβλίου «Όλες μου οι ρίγες» και του ποιήματος «Μια διαφορετική καμηλοπάρδαλη», δύο κείμενα τα οποία αφορούν και μιλούν για την μοναδικότητα και την αποδοχή, με πρωταγωνιστές στην πρώτη περίπτωση μια ζέβρα, ενώ στη δεύτερη μια καμηλοπάρδαλη. Αφού ολοκληρώθηκε η ανάγνωση τους, αφιερώσαμε λίγο χρόνο συζητώντας τι σημαίνει διαφορετικότητα , πώς μπορεί να νιώθει κάποιος που είναι διαφορετικός και πώς θα πρέπει εμείς να του φερόμαστε και γιατί.
• Στο δεύτερο μέρος τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να φτιάξουν μια ζέβρα και μια καμηλοπάρδαλη από χαρτόνι. Όπως ανέφερε η κα Βιβή « να κατασκευάσουν τις δικές τους δαχτυλόκουκλες, δίνοντας μορφή στους ήρωες των ιστοριών.»
• Στο 3ο μέρος οι μαθητές είχαν την χαρά να γίνουν ζευγάρια και να παίξουν στο κουκλοθέατρο ενώνοντας τους δύο ήρωες των ιστοριών και όπως ανέφερε η κ. Βιβή «ζωντανεύοντας τα μηνύματα των κειμένων μέσα από το παιχνίδι και τη φαντασία τους!»

Μέσα από τη δράση νιώσαμε

πόσο ξεχωριστός είναι ο καθένας μας!

Από την κ. Βιβή Λάμπουρα ΠΕ70.50

Σήμερα στη σχολική μας βιβλιοθήκη ταξιδέψαμε μαζί με την Α’ τάξη μέσα από τις σελίδες του βιβλίου «Το λιοντάρι της βιβλιοθήκης».

Τα παιδιά άκουσαν με ενθουσιασμό την τρυφερή ιστορία, συζήτησαν για τους κανόνες της βιβλιοθήκης και για το πώς μπορούμε όλοι να λειτουργούμε σεβόμενοι τους κανόνες. Στο τέλος μοιράστηκαν τις αγαπημένες τους σκηνές και γέμισαν τον χώρο με χαμόγελα και δημιουργικότητα.

Ήταν η δεύτερη ομαδική αναγνωστική εμπειρία που μας έφερε όλους πιο κοντά — μέχρι την επόμενη!

Από τις μαθήτριες του Στ1,

Διονυσία Νασοπούλου και Αγγελική Μουχτάρη

Η κυρία Ειρήνη από τον Οργανισμό «Μπορούμε» σε συνεργασία με τη UNICEF συζήτησε μαζί μας για το ταξίδι της τροφής.

Ανέφερε ότι το ποσοστό της παιδικής παχυσαρκίας στην Ελλάδα είναι 35%. Ενώ τα τρόφιμα που πετιούνται πιο συχνά είναι τα φρούτα και τα λαχανικά.

Σύμφωνα με ένα εικονικό πείραμα που έγινε φάνηκε ότι το 1/3 των τροφίμων που παράγονται παγκοσμίως σπαταλάται. Επίσης το 50% της σπατάλης των τροφίμων παρατηρείται στα νοικοκυριά. Τέλος στην Ευρώπη τα τρόφιμα που πετιούνται ισοδυναμούν με το κόστος των 132 δις.

 Καταλήξαμε όλοι μαζί ότι πολύ σημαντικό είναι να βοηθάμε τα άτομα που

δεν έχουν πρόσβαση στο φαγητό. Γι’ αυτό ψάχνουμε τρόπους να βοηθήσουμε. Μπορούμε συμμετέχουμε πιο συχνά και να προσφέρουμε σε κοινωνικά συσσίτια και παντοπωλεία. Μπορούμε επίσης να αγοράζουμε φαγητό και να το χαρίζουμε σε σούπερ μάρκετ που το δίνουν σε οργανισμούς , όπου μετέπειτα δίνεται σε ανθρώπους με ανάγκη. Επιπρόσθετα το φαγητό μπορεί να προσφερθεί σε κάποια Εκκλησία του Δήμου.

Πιστεύουμε πως αν όλοι προσπαθήσουμε λίγο, μπορούμε να μειώσουμε την σπατάλη των τροφίμων και να βοηθήσουμε όσους το χρειάζονται. Το φαγητό είναι πολύτιμο και δεν πρέπει να το πετάμε.

Ας κάνουμε λοιπόν μικρές πράξεις που μπορούν να φέρουν μεγάλη αλλαγή!