12ο Γυμνάσιο Λάρισας "Μ. Καραγάτσης"

Τα άλογα στον πόλεμο και στη ζωή των Θεσσαλών …

Το  μοναδικό – πανευρωπαϊκά –  Κτηνιατρικό Μουσείο της 1^ης Στρατιάς στη Λάρισα επισκέφτηκαν οι μαθητές του Γ1 και Γ2 τμήματος του σχολείου μας στο πλαίσιο ενός Σχεδίου Γνωριμίας με τα Μουσεία και την ιστορία της πόλης μας.

Στο εκπληκτικό αυτό μουσείο, που βρίσκεται μέσα στο στρατόπεδο «Νικολάου Πλαστήρα» στη Λάρισα, βλέποντας τα είδη ενστάβλισης και φροντίδας, τα διαφορετικά σαμάρια για κάθε φορτίο, άλλο για οβίδες, άλλο για ασυρμάτους, άλλο για φορείο, αντιλαμβανόμαστε πως σε όλες τις πολεμικές αναμετρήσεις του έθνους το ιππικό ήταν βασικό στοιχείο της πολεμικής μηχανής με κύρια χαρακτηριστικά την ευκινησία και την ταχύτητά του και οι ημίονοι ως μεταγωγικά.

Τα άλογα και τα μουλάρια υπήρξαν βασικό κομμάτι στην αγροτική και καθημερινή ζωή των Ελλήνων και πολύ περισσότερο των Θεσσαλών. Ο ρόλος τους  στα στρατιωτικά και πολεμικά δρώμενα της Πατρίδας πολύ σημαντικός. Στο Μουσείο Στρατιωτικής Κτηνιατρικής Υπηρεσίας, στη Λάρισα εντυπωσιαστήκαμε  από τις πληροφορίες και τα σπάνια εκθέματα!

Επίσης οι μαθητές ξεναγήθηκαν στην υπαίθρια Έκθεση Αρμάτων (τανκς) γνωρίζοντας από κοντά άρματα που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη σύγχρονη ιστορία της πατρίδας μας και όχι μόνο.

Συνοδοί καθηγητές: Τσολάκης Στ., Λάσκαρης Αστ., Σάκκας Ι.

 

 

Η πολιτιστική ομάδα του σχολείου που υλοποιεί το πρόγραμμα με τίτλο “Άρτος και θεάματα” επισκέφτηκε την προηγούμενη Τετάρτη τον Μύλο του Παππά.

Και ξαφνικά. την περασμένη Παρασκευή 8 Δεκεμβρίου, η γη … άρχισε να τρέμει. Σεισμός! Σεισμός!

Εκπαιδευτικοί, μαθητές και μαθήτριες προσπάθησαν να κρατηθούν ψύχραιμοι, και σύμφωνα με τις οδηγίες που είχαν, μπήκαν κάτω από τα θρανία. Μετά, άρχισε η εκκένωση, σύμφωνα με το Πάγιο Σχέδιο του Σχολείου,  με τελική πράξη την συγκέντρωση στην αυλή για λήψη παρουσιών.

Η άσκηση –γιατί ευτυχώς για άσκηση επρόκειτο– επαναλήφθηκε αμέσως μετά, για να βελτιωθούν λάθη και παραλείψεις που καταγράψαμε κατά την πρώτη εκκένωση. Και η αλήθεια είναι ότι κατά τη δεύτερη φορά η εκκένωση υπήρξε πολύ πιο συντεταγμένη και οι χρόνοι αποχώρησης που μετρήθηκαν βελτιωμένοι. Το κτήριο εγκαταλείφτηκε μέσα σε 30 έως 40 περίπου δευτερόλεπτα  αφότου δόθηκε η εντολή εκκένωσης.

Αναλόγως οι εκπαιδευτικοί ανέλαβαν πόστα και καθήκοντα που τους έχουν ανατεθεί με βάση το Σχέδιο Εκτάκτων Αναγκών του σχολείου.

Ας ελπίσουμε όλα αυτά βέβαια να μείνουν στα …σχέδια.

Οι γιορτές που έρχονται απαιτούν μια γερή δόση μαγείας… Έτσι, το σχολείο μας επισκέφτηκε σήμερα τον Μύλο των Ξωτικών στα Τρίκαλα. Το φετινό θέμα ήταν ο “Μικρός Πρίγκιπας” του Αντουάν Ντε Σαιντ Εξυπερύ. Μικροί και μεγάλοι χαρήκαμε τις παραμυθένιες φιγούρες, κάναμε πολλές από τις διαθέσιμες δραστηριότητες, φάγαμε λιχουδιές και ψωνίσαμε χριστουγεννιάτικα στολίδια. Στη συνέχεια κάναμε μια στάση στο κέντρο των Τρικάλων για φαγητό και βόλτα στον πεζόδρομο.

Το Μουσείο του Αρχηγείο Τακτικής Αεροπορίας (ΑΤΑ) της Λάρισας επισκέφτηκαν μαθητές της Γ’ Τάξης του 12ου Γυμνασίου Λάρισας προκειμένου να γνωρίσουν την ιστορία αλλά και το …μέλλον των μεγάλων Στρατιωτικών Σχηματισμών της περιοχής.

Η Λάρισα με το στρατιωτικό της αεροδρόμιο ήταν -προπολεμικά ακόμη- η καρδιά της Ελληνικής Αεροπορίας και το ΑΤΑ  βασικό κομμάτι της καθημερινότητας της πόλης.

Για το δικό μας σχολείο, που γειτνιάζει με το  Αεροδρόμιο της 110 ΠΜ τα πολεμικά αεροπλάνα που απογειώνονται και προσγειώνονται καθημερινά αποτελούν τη μόνιμη …«συντροφιά» μας, μέρος της  καθημερινής μας ζωής.

Στο Μουσείο έγινε ξενάγηση από τους υπευθύνους αξιωματικούς και οι μαθητές μας γνώρισαν ιστορικά  αεροπλάνα, τον εξοπλισμό τους, μπήκαν στα κόκπιτ και  απέκτησαν -βιωματικά- την αίσθηση μιας  πτήσης, ενώ πληροφορήθηκαν και την ιστορία του ΑΤΑ, μέσα από πολλές ιστορικές φωτογραφίες.

Εκφράζουμε τις θερμές μας ευχαριστίες προς τους υπεύθυνους του Μουσείου  ΑΤΑ για τη φιλοξενία τους.

Στα πλαίσια της Ενδοσχολικής Επιμόρφωσης ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών του σχολείου μας είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει δίωρο σεμινάριο Πρώτων Βοηθειών. Επιμορφώτριά μας ήταν η συνάδελφος Θεοδότη Παπαδημητρίου, η οποία είναι πιστοποιημένη διασώστρια της Ελληνικής Ομάδας Διάσωσης Μαγνησίας. Η συνάδελφος, αφού αναφέρθηκε στο σπουδαίο έργο των εθελοντών διασωστών, μας ενημέρωσε για τον ενδεδειγμένο τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται σε πρώτο βαθμό περιστατικά όπως οι τραυματισμοί, οι επιληπτικές κρίσεις, οι πνιγμονές και οι πνιγμοί, τα εγκαύματα, οι λιποθυμίες και άλλες τέτοιες κρίσεις που μπορεί να συμβούν σε εμάς τους ίδιους ή στους γύρω μας. Η παρουσίαση ήταν ιδιαίτερα κατατοπιστική και ζωντανή και το σίγουρο είναι ότι η γνώση που κερδίσαμε είναι κάτι παραπάνω από χρήσιμη και πολύτιμη.

17 Νοέμβρη 1973
17 Νοέμβρη 2023
Ας ξεκινήσουμε μαζί ένα ταξίδι που θα μας οδηγήσει στα όνειρα εκείνων των παιδιών…
Ας γίνουν δικά μας τα όνειρά τους. Ζούμε μαζί τους τη διαδρομή των τεσσάρων ημερών. Τους αφουγκραζόμαστε, τους αγγίζουμε με την ψυχή μας. Γίνονται δικά μας τα ιδανικά τους.
Καλώς ορίσατε στο ταξίδι μας.

 

Με αυτές τις προτροπές ξεκίνησε σήμερα στο σχολείο μας ο εορτασμός της επετείου της 17ης Νοεμβρίου του 1973. Οι μαθητές της Β΄ Γυμνασίου είχαν ετοιμάσει ένα μικρό αφιέρωμα στον αγώνα των φοιτητών για Ελευθερία και Δημοκρατία. Οι φοβερές εκείνες ημέρες παρουσιάστηκαν μπροστά μας μέσα από εικόνες και τραγούδια που τα ίδια τα παιδιά είχαν επιλέξει και προετοιμάσει. Την επιμέλεια της εκδήλωσης είχαν οι συνάδελφοι Καλλιόπη Τεγούση και Μαρία Ζαχαράκη. Στο μουσικό και το εικαστικό κομμάτι συνεργάστηκαν οι συνάδελφοι Μαρία Μουρτζανού και Αστέριος Λάσκαρης.

 

ΤΟ  ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ  ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΣΗΜΑ

Το 12^ο Γυμνάσιο Λάρισας συμπληρώνει φέτος 40 χρόνια ζωής (έτος ιδρύσεως 1984).

Πλέον, είναι ένα από τα παλαιά εκπαιδευτικά ιδρύματα της Λάρισας, έχοντας διαγράψει μια  σημαντική πορεία μέχρι σήμερα και ατενίζοντας προς ένα ακόμη πιο ελπιδοφόρο μέλλον.

Με αφορμή την επέτειο  των 40 χρόνων, ο Σύλλογος των Καθηγητών, μετά και από πρόταση του διευθυντή κ. Αλέξη Καλέση, αποφάσισε την καθιέρωση του σήματος του Σχολείου, το οποίο ανέλαβε και φιλοτέχνησε ο εικαστικός και καθηγητής του Σχολείου κ. Αστέρης Λάσκαρης.

Βασικό έμβλημα του Σχολείου γίνεται πια η Παναγία που κρατά στα χέρια της το θείο βρέφος.

Η Παναγία ως γνωστόν, στην εκδοχή της Ζωοδόχου Πηγής, είναι η εκκλησία και προστάτιδα της συνοικίας μας. Κάτι περισσότερο, είναι μέρος της ταυτότητάς της. Από τα τέλη του 19^ου αιώνα  στέκει εδώ, βοήθεια και παρηγοριά των παλιών ταμπάκηδων, των ψαράδων του Πηνειού, των απλών και καθημερινών ανθρώπων που πάντα κατοικούσαν σ’ αυτήν την κατεξοχήν εργατική συνοικία.

Σήμερα βέβαια πολλά έχουν αλλάξει στη γειτονιά. Ψηλά κτήρια και συγκροτήματα χτίστηκαν, νέοι κάτοικοι ήρθαν, άλλαξε η σύνθεσή της. Εκείνο όμως που παραμένει πάντα σταθερό και αναλλοίωτο είναι αυτή η σχέση. Των ανθρώπων με την δική τους Παναγιά.

Στη δική μας περίπτωση το έμβλημα, η βρεφοκρατούσα Παναγιά, υιοθετήθηκε, γιατί  συμβολίζει πάνω απ’ όλα  τη μητρική αγκαλιά. Γιατί το σχολείο αυτό ακριβώς πρέπει να είναι, μια μεγάλη ζεστή αγκαλιά που να κλείνει μέσα της όλους με στοργή και αγάπη. Να τους γεμίζει με πίστη και δύναμη στον αγώνα για μόρφωση και αγωγή.

Το έμβλημά μας τέλος συμπληρώνεται από μια φράση του γνωστού Αθηναίου ποιητή Μένανδρου (342-290 π.Χ.): «Βακτηρία ἐστί παιδεία βίου» (Η Παιδεία είναι στήριγμα ζωής).

Και πραγματικά, υπάρχει μεγαλύτερη αλήθεια από αυτή;