Πώς είναι να βαδίζεις σε μια πόλη όταν έχεις προβλήματα όρασης;
Πώς είναι να έχεις προβλήματα όρασης και να προσπαθείς να βαδίσεις σε μια πόλη γεμάτη εμπόδια; Άραγε είμαστε όλοι ίδιοι; Έχουμε όλοι τα ίδια δικαιώματα;
Ερωτήματα προς προβληματισμό, τα οποία οι μαθητές του σχολείου μας προσπάθησαν να προσεγγίσουν μέσα από ένα βιωματικό μάθημα που οργανώθηκε στο σχολείο, στο πλαίσιο του μαθήματος της Νεοελληνικής Γλώσσας και της Ενότητας “Είμαστε όλοι ίδιοι. Είμαστε όλοι διαφορετικοί“. Συγκεκριμένα, μαζί με την καθηγήτριά τους κα Μαρία Κιούση, οι μαθητές διαμόρφωσαν σε χώρο του σχολείου έναν «διάδρομο» που έμοιαζε με τις κίτρινες πλάκες των πεζοδρομίων, και στη συνέχεια, κλείνοντας τα μάτια με ένα πανί προσπάθησαν να βαδίσουν πάνω σ’ αυτόν. Εκεί κατάλαβαν τη μεγάλη χρησιμότητα των πάσης φύσεως υποδομών που δημιουργούν τα σύγχρονα κράτη για να βοηθήσουν τα άτομα που έχουν κάποια μορφή αναπηρίας. Και φυσικά πόσο άδικο και αντιδημοκρατικό είναι να μπαίνουν από όλους μας πάσης φύσεως εμπόδια στα πεζοδρόμια των πόλεων περιορίζοντας στην ουσία τα δικαιώματα συνανθρώπων μας.
Στον παρακάτω σύνδεσμο θα βρείτε το κείμενο που μας έδωσε την αφορμή για τη συγκεκριμένη δράση:
Χρησιμοποιούμε cookies για να σας προσφέρουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία στη σελίδα μας. Εάν συνεχίσετε να χρησιμοποιείτε τη σελίδα, θα υποθέσουμε πως είστε ικανοποιημένοι με αυτό.