- Αίρεση, στην εκκλησιαστική γλώσσα, ονομάζεται η επιλογή είτε απο ένα είτε από περισσότερα μέλη της εκκλησίας, ενός μέρους από το σύνολο της εκκλησιαστικής διδασκαλίας και η εμμονή σε αυτό.
Τα αίτια των αιρέσεων
- Ο εγωισμός, η αλαζονεία και η υπερτίμηση της λογικής του ανθρώπου και της δυνατότητάς της να ανακαλύψει την αλήθεια. Οι αιρέσεις προσπαθούν να προσεγγίσουν την υπερφυσική Αποκάλυψη, που δεν μπορεί να τη συλλάβει ο άνθρωπος μόνο με τη λογική.
- Η προσπάθεια εισαγωγής στη χριστιανική διδασκαλία παραδόσεων και αντιλήψεων απο άλλες θρησκείες. Η αποδοχή τέτοιων απόψεων οδηγεί σ’έναν θρησκευτικό συγκρητισμό, δηλαδή σε μια ανάμειξη και συγχώνευση της διδασκαλίας και παράδοσης του Χριστιανισμού με αντιλήψεις και ήθη άλλων θρησκευτικών ρευμάτων και θρησκειών.
Ο κίνδυνος από τις αιρέσεις
- Υπάρχει ο κίνδυνος οι αιρέσεις να υποσκάψουν από μέσα την Εκκλησία και να καταντήσει ένα ίδρυμα που ο λόγος ύπαρξής της θα είναι να εξυπηρετεί τις θρησκευτικές ανάγκες του λαού ( π.χ. γάμους, βαπτίσεις, κηδείες κ.α.).
- Ένα άλλο σημαντικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει ηΕκκλησία από την εποχή των Αποστόλων ήταν η νόθευση της διδασκαλίας του Χριστού. Κάποιοι χριστιανοί, είτε επηρεασμένοι από άλλες θρησκείες και φιλοσοφίες είτε γιατί έβαζαν τις δικές τους απόψεις πάνω από την πίστη της Εκκλησίας μας, διέδιδαν διδασκαλίες, που ήταν αντίθετες προς την Αγία Γραφή.
Μεγάλες αιρέσεις
- Αρειανισμός: Ο Άρειος δίδασκε ότι ο Υιός του Θεού δεν είναι αιώνιος, αλλά κτίσμα του Θεού. Η διδασκαλία αυτή παρερμήνευε το μυστήριο της Αγίας Τριάδας και αρνείται τη θεότητα του Θεού. Έτσι,κατα συνέπεια, ο άνθρωπος παραμένει δέσμιος της αμαρτίας και του Θεού. Γιατί αφού ο Χριστός δεν εινια Θεός, δεν μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο σε κοινωνία με τον Θεο και επομένως, στη σωτηρία. Η Ά Οικουμενική Σύνοδος καταδίκασε τον Άρειο και τις κακοδοξίες του.
- Μονοφυσιτισμός: Αναφερόταν στην ένωση των δύο φύσεων του Χριστού, τη θεία και την ανθρώπινη. Ο αρχιμανδρίτης Ευτυχής δίδασκε ότι η θεία φύση του Χριστού απορρόφησε την ανθρώπινη και την εξαφάνισε, δηλαδή ότι ο Χριστός είναι μόνο Θεός και όχι άνθρωπος. Άν όμως στο πρόσωπο του Ιησού δεν είναι ενωμένη η θεία και η ανθρώπινη φύση, τότε η σωτηρία εξαρτάται μόνο από τον Θεό, αφού ο άνθρωπος δεν έχει καμία συμμετοχή σ’αυτήν. Η ΄Δ Οικουμενική Σύνοδο διακήρυξε την πίστη της στην αχώριστη ένωση των δύο φύσεων στο ενιαίο πρόσωπο του Χριστού.
- Νεστοριανισμός: Η διδασκαλία του αρχιεπισκόπου Νεστορίου υπερτόνιζε την ανθρώπινη φύση του Χριστού. Η Παναγία κατά τον Νεστόριο, πρέπει να ονομάζεται Χριστοτόκος και όχι Θεοτόκος, αφού γέννησε τον άνθρωπο Χριστό. Στον Νεστοριανισμό, η υποτίμιση της θεΪκής φύσης του Ιησού μειώνει το γεγονός της λύτρωσης που προσέφερε ο Χριστός. Στην ΄Β Οικουμενική Σύνοδο καταδικάστηκαν αυτές απόψεις.
ΠΗΓΕΣ:
http://www.impantokratoros.gr/F0A73215.el.aspx
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSGYM-C117/73/594,2130/
http://antiairetikos.blogspot.gr/2007/12/blog-post_26.html
http://ebooks.edu.gr/modules/ebook/show.php/DSDIM-F100/501/3263,13301/
