Η άφιξη του Μαρτίου έφερε μαζί της τα πρώτα σημάδια της άνοιξης και στο Νηπιαγωγείο μας η χαρά ήταν μεγάλη. Τα παιδιά υποδέχθηκαν τα χελιδόνια, τους μικρούς αγγελιοφόρους της νέας εποχής, μέσα από τραγούδια, παιχνίδι και δημιουργικές δραστηριότητες.

Αφετηρία αποτέλεσε το αίνιγμα:

«Από πάνω σαν τηγάνι,
από κάτω σαν βαμβάκι
και από πίσω σαν ψαλίδι.
Τι είμαι;»

Η λύση του αινίγματος έδωσε αφορμή για πολλές συζητήσεις στην τάξη.

Εκτός από τα χαρακτηριστικά του χελιδονιού, οι μικροί/ές μαθητές/τριες γνώρισαν τα χελιδονίσματα, τα παραδοσιακά κάλαντα της άνοιξης. Έμαθαν ότι παλαιότερα τα παιδιά γύριζαν από σπίτι σε σπίτι τραγουδώντας τα και κρατώντας ένα στολισμένο ομοίωμα χελιδονιού, διακοσμημένο με λουλούδια και κορδέλες. Ένα όμορφο έθιμο που συμβόλιζε την αναγέννηση της φύσης.

Εμπνευσμένα από την παράδοση, αποφάσισαν να δημιουργήσουν και τα ίδια το δικό τους χελιδόνι, συνδέοντας το παιχνίδι με τη λαϊκή μας κληρονομιά.

Τα χελιδονίσματα τραγουδήθηκαν με ενθουσιασμό από τάξη σε τάξη, γεμίζοντας το σχολείο με χαρούμενες φωνές.

Ήρθε η Άνοιξη και ο πρώτος της μήνας, ο Μάρτιος είναι γεμάτος έθιμα και εκπλήξεις.

Καλωσορίσαμε την άνοιξη με μία ομαδική εργασία.

Συζητήσαμε με τα παιδιά πόσο διαφορετικός μπορεί να είναι ο καιρός και τι ιδιαιτερότητες έχει ο μήνας αυτός. Αναφερθήκαμε στις παροιμίες του Μάρτη και ιδιαίτερα στην παροιμία «Μάρτης είναι , νάζια κάνει , πότε κλαίει , πότε γελάει» και στην ερμηνεία της. Φτιάξαμε και μία ωραία κατασκευή για να θυμόμαστε την ιδιαιτερότητα αυτού του μήνα!

Διαβάσαμε το παραμύθι «Ο Μάρτης ο κλαψιάρης», είδαμε εκπαιδευτικά βίντεο, διασκεδάσαμε με ανοιξιάτικα τραγούδια.

Τέλος, ασχοληθήκαμε και με το έθιμο με το βραχιολάκι του Μάρτη (μαρτάκι). Συζητήσαμε για τα χρώματα, τον συμβολισμό τους και τον λόγο που το φοράμε την 1η του Μάρτη.

Φυσικά, φτιάξαμε κι εμείς τα δικά μας “μαρτάκια” για να μη μας κάψει ο ήλιος…