Όταν ο θυμός θολώνει το μυαλό μας… μαθαίνουμε να τον διαχειριζόμαστε!
Στο νηπιαγωγείο μας, την Πέμπτη 22 Οκτωβρίου παραγματοποιήθηκε ένα βιωματικό πρόγραμμα από την Ψυχολόγο και την Κοινωνική Λειτουργό με θέμα τον θυμό και τους τρόπους διαχείρισής του. Στόχος μας ήταν να βοηθήσουμε τα παιδιά να αναγνωρίζουν το συναίσθημά τους, να κατανοούν πώς αυτό επηρεάζει το σώμα και τη σκέψη τους και να ανακαλύπτουν τρόπους να ηρεμούν.
Μέσα από την αναγνώριση, την αποδοχή και την κατάλληλη έκφρασή τους καλλιεργούμε σταδιακά την αυτογνωσία και δεξιότητες συναισθηματικής αυτορρύθμισης.
Γιατί ο θυμός δεν είναι ένα συναίσθημα που χρειάζεται να κρύψουμε, αλλά ένα συναίσθημα που μπορούμε να μάθουμε να κατανοούμε και να διαχειριζόμαστε. Κάθε μικρό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι ένα σημαντικό βήμα προς την προσωπική και κοινωνική ανάπτυξη των παιδιών μας!
Ο θυμός μέσα από ένα μπουκάλι!
Με τη βοήθεια ενός μπουκαλιού με νερό και χρυσόσκονη, τα παιδιά παρατήρησαν πως όταν το μπουκάλι ανακινείται, η χρυσόσκονη διασκορπίζεται και το νερό θολώνει. Αντίστοιχα, όταν θυμώνουμε πολύ, οι σκέψεις μας μπορεί να μπερδεύονται και να δυσκολευόμαστε να σκεφτούμε καθαρά ή να επιλέξουμε πώς θα αντιδράσουμε.
Όταν όμως, αφήνουμε το μπουκάλι ακίνητο, η χρυσόσκονη αρχίζει σταδιακά να κατακάθεται και το νερό γίνεται ξανά καθαρό. Έτσι, τα παιδιά γνώρισαν με έναν απλό και παραστατικό τρόπο τη σημασία του να δίνουμε στον εαυτό μας χρόνο, ώστε να ηρεμήσουμε πριν αντιδράσουμε.
Μοιραζόμαστε όσα μας θυμώνουν!
Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν τις σκέψεις και τις εμπειρίες τους, να μοιραστούν καταστάσεις που τους προκαλούν θυμό και να αναγνωρίσουν στιγμές κατά τις οποίες το συναίσθημα αυτό μπορεί να τα οδηγήσει σε έντονες αντιδράσεις. Μέσα από τη συζήτηση αναδείχθηκε ότι όλοι οι άνθρωποι θυμώνουμε και ότι ο θυμός είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα. Αυτό που έχει σημασία είναι να μάθουμε να τον αναγνωρίζουμε, να τον εκφράζουμε με κατάλληλους τρόπους και να σεβόμαστε τόσο τον εαυτό μας όσο και τους άλλους.
Πού νιώθουμε τον θυμό μας;
Στη συνέχεια, μέσα από μια βιωματική δραστηριότητα με το περίγραμμα του ανθρώπινου σώματος, τα παιδιά κλήθηκαν να εντοπίσουν και να αποτυπώσουν τα σημεία στα οποία αισθάνονται τον θυμό τους. Συζητήσαμε για τις αλλαγές που μπορεί να παρατηρούμε στο σώμα μας, όπως τα σφιγμένα χείλη, οι σφιγμένες γροθιές, η ένταση στα χέρια και στα πόδια αλλά και το σφίξιμο στην κοιλιά. Μέσα από αυτή τη διαδικασία τα παιδιά εξοικειώθηκαν με την αναγνώριση των σωματικών σημάτων που μας προειδοποιούν ότι ο θυμός μας μεγαλώνει.
Μαθαίνουμε να ηρεμούμε!
Συζητήσαμε και δοκιμάσαμε τρόπους που μπορούν να μας βοηθήσουν όταν ο θυμός μας γίνεται έντονος. Μέσα από βιωματικές δραστηριότητες ανακαλύψαμε ότι μπορούμε να δώσουμε χρόνο στον εαυτό μας, να πάρουμε ήρεμες αναπνοές και να χαλαρώσουμε το σώμα μας. Παράλληλα γνωρίσαμε τρόπους ασφαλούς εκτόνωσης της έντασης όπως το να σφίγγουμε ένα μαξιλάρι, ώστε να διαχειριζόμαστε τα έντονα συναισθήματά μας με κατάλληλους τρόπους.
Η δράση υλοποιήθηκε από:
Φινδάνη Δήμητρα
Ψυχολόγος
Πολυζά Ευαγγελίδου Ζωή
Κοινωνική Λειτουργός
















































































