ΤΜΗΜΑ 1 ΠΡΩΙΝΟ

Συζητώντας όλο αυτό τον καιρό  για τον Πόλεμο και την Ειρήνη, στα πλαίσια της εθνικής μας εορτής για την επέτειο του ΟΧΙ , πολλά ήταν αυτά τα συναισθήματα που νιώσαμε μαζί με τα παιδιά. Η Ειρήνη συνυφασμένη με τη χαρά , το γέλιο, την αισιοδοξία, την ελπίδα, την ελευθερία, την αλληλεγγύη,  τον σεβασμό και από την άλλη ο Πόλεμος συνυφασμένος με τον φόβο, την απαισιοδοξία, την προσβολή, το άγχος τη λύπη……Το πρώτο θέμα της ενασχόλησης μας με τα Εργαστήρια Δεξιοτήτων “Ανακαλύπτοντας τον κόσμο των Συναισθημάτων μας” ξεδιπλώνεται παρακάτω…..

Πρώτα  ξεκινήσαμε παίρνοντας όλα τα παιδιά καθρεφτάκια στα χέρια και αναπαριστώντας στα πρόσωπα τους το συναίσθημα που κάθε φορά συμφωνούσαμε. Όλα τα χαρακτηριστικά συμμετείχαν σε αυτή την αναπαράσταση… τα φρύδια, το στόμα, τα μάτια. Όλο αυτό ήταν πολύ διασκεδαστικό!

                                                         

Συζητήσαμε πως όλο το σώμα συμμετέχει στην εναλλαγή των συναισθημάτων, η αναπνοή μας, ακόμα και το χρώμα στο πρόσωπο και δουλέψαμε συναισθήματα όπως , Η ΧΑΡΑ, Η ΛΥΠΗ, Ο ΦΟΒΟΣ, Η ΑΓΑΠΗ, Η ΑΥΤΟΕΚΤΙΜΗΣΗ, Η ΚΟΡΟΙΔΙΑ, Η ΖΗΛΙΑ…Κάθε φορά που ξεκινούσαμε να μιλάμε για τα συναισθήματα καθόμασταν στην παρεούλα σε κύκλο κάτω στο πάτωμα και ένας γλυκός επισκέπτης ερχόταν στην παρέα μας. Το γλυκό κουνελάκι, που είχε ευαίσθητα αυτάκια και όλοι έπρεπε να κάνουμε ησυχία και να του μιλάμε σιγά. Ανοίγοντας τις χουφτίτσες τους τα παιδιά και φτιάχνοντας μια φωλίτσα, το κουνελάκι πήγαινε από παιδί σε παιδί κι αυτά του μίλαγαν για τα τους φόβους τους , τη λύπη τους, πότε αισθάνονται χαρά, για ποια πρόσωπα αισθάνονται αγάπη.

Τα παιδιά ήρθαν σε επαφή με τον πίνακα του ζωγράφου Μιρό ¨ Το Χαμόγελο των φλεγόμενων φτερών” και αντάλλαξαν απόψεις αναλύοντας τα σχέδια του πίνακα…ένας χαρταετός, ένα μπαλόνι, ένα πουλί στον ουρανό, ένα αστέρι κι ένα ανθρωπάκι χωρίς πρόσωπο….οι απόψεις των παιδιών. Ας βάλουμε   μάτια , χείλια, μαλλιά, φρύδια, μύτη…συμφώνησαν…

Τους Φόβους τους τα παιδιά τους εκμυστηρεύτηκαν στο κουνελάκι, άλλα παιδιά είπαν για το σκοτάδι , τον γορίλα, τα ψάρια, τα ζόμπι,  άλλα τους λύκους…και στη συνέχεια τους ζωγραφίσαμε τους βάλαμε στην κατσαρόλα της μάγισσας να μαλακώσουν και σκίζοντας τους τους πετάξαμε στον κάδο , μια για πάντα!

         

Φτιάξαμε και ονειροπαγίδες  για να κρατάνε μακριά τα κακά όνειρα….

Το συναίσθημα της χαράς ακολούθησαν παιχνίδια που παίξαμε, όπως η καυτή πατάτα, τα αγαλματάκια με εύθυμη μουσική και ζωγραφίσαμε πότε αισθανόμαστε χαρά…

Ζωγραφίσαμε τη Λύπη…..

Κάναμε ένα πείραμα με ένα μπουκάλι , που η εκπαιδευτικός είχε τρυπήσει τον πάτο του και  το είχε γεμίσει νερό. Φυσικά το καπάκι ήταν πολύ καλά κλεισμένο , όμως κάθε φορά που κάποιο παιδί μιλούσε  για το τι του προκαλεί Λύπη, τότε το μπουκάλι που ήταν η ψυχή μας άδειαζε και έφευγε από μέσα το νερό, αφού η εκπαιδευτικός άνοιγε σιγά σιγά και προσεκτικά το καπάκι.. Έπειτα εξηγήσαμε ότι το νερό φεύγει από το μπουκάλι γιατί ο αέρας σπρώχνει το νερό προς τα κάτω..

Πολύ εντυπωσίασε τα παιδιά όταν πήραν στα χέρια τους ένα μήλο χωρίς στόμα και με την καθοδήγηση της νηπιαγωγού άρχισαν να του μιλάνε με όμορφα λογάκια , να το φιλάνε και να το χαϊδεύουν.

-Είσαι όμορφο

-Έχεις ωραίο κοτσάνι

-Σε αγαπώ

Θέλω να σε έχω φίλο

-Έχεις ωραίο χρώμα

και το τέλος το μήλο μας ήταν χαρούμενο και του ζωγραφίσαμε ένα μεγάλο χαμόγελο.            

Δυστυχώς δεν έγινε   το ίδιο με ένα άλλο μήλο που του μιλούσαν άσχημα και αυτό στεναχωρήθηκε πολύ και λυπήθηκε.

  

Στη συνέχεια κόψαμε τα μήλα στη μέση και παρατηρήσαμε ότι το χαρούμενο μήλο ήταν άσπρο μέσα αλλά το στεναχωρημένο ήταν πολύ άσχημο..Κάπως έτσι στεναχωριέται κι η ψυχή μας αν κάποιος μας κοροϊδεύει , μας λέει ψέματα ή μας χτυπάει.

  

Ένα παιχνιδοτράγουδο , ήρθε να συμπληρώσει όλα αυτά που αναλύσαμε με τα παιδιά για την Λύπη και την κοροϊδία ακόμα και για την διαφορετικότητα των ανθρώπων. Το τραγούδι λέγεται ” Μήλα γύρω γύρω στη μέση Πορτοκάλι.”

Τα παιδιά το δραματοποίησαν και κατάλαβαν, ότι η απόρριψη και η μη αποδοχή προκαλεί θλίψη, ενώ η αποδοχή κάνει τους ανθρώπους χαρούμενους!

                                 

Η Παλέτα των Συναισθημάτων, είναι ένα πολύ όμορφο παραμύθι που περιγράφει  όλα μας τα συναισθήματα μέσα από τα μάτια ενός ζωγράφου, ο οποίος απευθύνεται σε ένα μικρό κορίτσι την Συναισθηματικούλα , όπως είναι το όνομα της.. Αφού διαβάσαμε και συζητήσαμε το παραμύθι, φτιάξαμε τις δικές μας Παλέτες με τα συναισθήματα.

Επίσης στις ελεύθερες δραστηριότητες τα παιδιά φτιάχνουν με πλαστελίνη πάνω σε κενά πρόσωπα που έχουμε πλαστικοποιήσει συναισθήματα με πλαστελίνη, μια ιδέα που είχε η παιδαγωγός της παράλληλης στήριξης και αρέσει ιδιαίτερα σε όλα τα παιδιά.