107ο Νηπιαγωγείο Αθηνών

Σήμερα στο χώρο του σχολείου μας παρακολουθήσαμε “Το σπουργίτι που δεν μπορούσε να πετάξει” και προσεγγίσαμε την έννοια της διαφορετικότητας. Ξεδιπλώθηκαν τα ταλέντα των μικρών μας ηθοποιών, συγκινηθήκαμε και διασκεδάσαμε!

Μετά από πρόσκληση που δεχτήκαμε από τον κ. Αντρέα, δάσκαλο του 120ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών επισκεφθήκαμε το σχολείο τους για να γνωρίσουμε από κοντά την έκθεση που οργανώσανε τα παιδιά της 4η τάξης για τα πουλιά. Με την ευκαιρία αυτή περπατήσαμε στον προαύλιο χώρο του δημοτικού και εξοικειωθήκαμε λιγάκι με το “μεγάλο” σχολείο… Τα παιδιά το χάρηκαν πολύ!

Σουπλά πασχαλινό που αναγράφεται

το «Πρωινό Άστρο» του Γ. Ρίτσου:

“Καλέ Θεούλη, εμείς είμαστε καλά.

Κάνε, καλέ Θεούλη, να ‘χουν όλα τα παιδάκια ένα ποταμάκι γάλα, μπόλικα αστεράκια, μπόλικα τραγούδια.

Κάνε, καλέ Θεούλη, να ‘ναι όλοι καλά,

έτσι που κι εμείς να μην ντρεπόμαστε για τη χαρά μας”.

Και του χρόνου!

Σήμερα επισκεφτήκαμε το χώρο της action aid hellas και τα παιδιά “ταξίδεψαν” στην Αφρική. Γνωρίσαμε τον τόπο αυτό, τα παιδιά που ζουν εκεί, το σχολείο τους, τα σπίτια τους. Ζηλέψαμε λίγο τη φύση και την ξενοιασιά, εντοπίσαμε τα κοινά μας σημεία  αλλά ταυτόχρονα σοκαριστήκαμε με τις τεράστιες διαφορές που έχουμε στις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν αυτοί οι λαοί καθημερινά. Αυτονόητες ανέσεις σε εμάς, εκεί είναι ανύπαρκτες. Τα παιδιά προβληματίστηκαν και στεναχωρέθηκαν. Σκεφτήκαμε πιθανούς τρόπους να βοηθηθούν τα παιδιά και οι άνθρωποι εκεί.

Δε θα γινόταν να μην παρακολουθήσουν τα παιδιά ένα θεατρικό δρώμενο σχετικά με το bullying. Ένα φαινόμενο που αποτελεί μάστιγα για τα σχολεία μας,  Τα παιδιά συμμετείχαν ενεργά και αντιλήφθηκαν την έννοια της αποδοχής, της φιλίας, της κατανόησης, του διαφορετικού.

Ένα ωραίο πρωί προέκυψε στο σχολείο μας η συζήτηση για την παιδική χαρά που βρίσκεται απέναντι από το νηπιαγωγείο μας αλλά… είναι κλειστή! Η συγκεκριμένη παιδική χαρά έκλεισε πέρυσι για να να γίνουν εργασίες αλλά τα έργα προχωράνε πολύ αργά…και το καλοκαίρι πλησιάζει!!! Τα παιδιά εξέφρασαν τη λύπη, τη δυσαρέσκειά τους, το θυμό τους.  Σκεφτήκαμε λοιπόν κάτι να κάνουμε για αυτό!

Μετά από αρκετές ιδέες όπως : να πάμε να τη φτιάξουμε εμείς, να αγοράσουμε εργαλεία, να βάλουμε μπαμπάδες να τη φτιάξουν, να φτιάξουμε πανό διαμαρτυρίας έξω απο το πάρκο να το δουν οι εργάτες καταλήξαμε να στείλουμε ένα γραμμα στο δήμο Γαλατσίου και να στείλουμε τις απόψεις μας σχετικά με το πως φανταζόμαστε την καινούρια παιδική χαρά! Με στριφογυριστες τσουλήθρες, με σπιτάκια,με τραμπάλες, κούνιες διάφορες κλπ

Το αποτέλεσμα; Μπορεί να μην άλλαξε πάρα πολύ η παιδική χαρά αλλά άνοιξε πολύ σύντομα!

Ενεργοί πολίτες του κόσμου ενωθείτε και δε θα ζημιωθείτε!

Παίξαμε το μύθο της Περσεφόνης και το ζωγραφίσαμε!