Η Δημοκρατία σήμερα

Βασίλης Τασινός
Ιωάννινα 3 Ιουλίου 2015

LBE

Τα εκπαιδευτικά άρθρα που δημοσίευσα στο Ιστολόγιό μου από το Δεκέμβριο του 2013 μέχρι σήμερα, γράφτηκαν μέσα στη σκοτοδίνη της πολύπλευρης κρίσης που βιώνουμε. Εκ των πραγμάτων, λοιπόν, «αναγκάστηκα» να γράψω και δύο μη εκπαιδευτικά άρθρα: «Τα νιάτα τα γραμμένα», που αναφέρεται στην τραγωδία της Ελλάδας να διώχνει τα παιδιά της στο εξωτερικό προς αναζήτηση εργασίας (δημοσιεύτηκε την 1η Ιανουαρίου 2014) και το παρόν άρθρο, « Η Δημοκρατία σήμερα», που αναφέρεται στην πίεση που υφίσταται η κοινοβουλευτική μας Δημοκρατία από τις τράπεζες και τις αγορές, καθώς και από τους «εταίρους μας» -δανειστές στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Είναι γεγονός αναμφισβήτητο ότι η κοινοβουλευτική Δημοκρατία πλήττεται σε παγκόσμιο επίπεδο από τον ακραίο νεοφιλελευθερισμό, εδώ και πολλά χρόνια. Η λιτότητα έχει πλήξει όλους τους ευρωπαίους και η «τραπεζική δημοκρατία» έχει πάρει το πάνω χέρι. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ξεφύγει από τους κανόνες και τις αρχές της αλληλεγγύης των ιδρυτών της. Καταργούνται κεκτημένα δικαιώματα των εργαζομένων σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, κατά παράβαση του Διεθνούς Δικαίου, πλήττεται το κοινωνικό κράτος, αυξάνεται δραματικά η ανεργία και δεν δίνεται η πρέπουσα σημασία στην αναπτυξιακή προοπτική. Βλέπουμε τα δυσάρεστα αυτά γεγονότα να εξελίσσονται μπροστά στα μάτια μας, ειδικά, τα τελευταία χρόνια! Η Ευρώπη των λαών, μετατρέπεται σε Ευρώπη των τραπεζών!
Όμως, εμείς εδώ στην Ελλάδα, την κρίση τη βιώνουμε πολύ πιο έντονα, λόγω της χρόνιας παθογένειας του πολιτικού μας συστήματος με τις πελατειακές σχέσεις, τη διαφθορά, την ατιμωρησία, τη διαπλοκή και την αναξιοκρατία.
Εδώ και αρκετά χρόνια, πολλοί Έλληνες επιστήμονες δεν ευδοκιμούν στην πατρίδα μας, όχι με δική τους ευθύνη. Τα ανεπτυγμένα κράτη, τέτοιες ευκαιρίες δεν τις αφήνουν να πάνε χαμένες και τους προσφέρουν «γη και ύδωρ» για να τους εντάξουν στο δυναμικό τους! Μεταναστεύουν τα πιο φωτεινά μυαλά, κι αυτή η απώλεια, είναι η σημαντικότερη όλων με ανυπολόγιστο κόστος!
Από την άλλη μεριά, όλοι αυτοί που διαχρονικά απομυζούν την ελληνική κοινωνία, βλέπουμε σήμερα να υπερασπίζονται τα «κεκτημένα» τους, τη στιγμή που ο λαός δεινοπαθεί. Έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, ενώ τα απέκτησαν στην Ελλάδα και δεν έχουν πληρώσει τους ανάλογους φόρους, και προσπαθούν να εμποδίσουν κάθε βήμα προόδου που θα θίξει την οικονομική τους ασυδοσία.
Σήμερα παρατηρούμε αρκετούς πολιτικούς αλλά και δημοσιογράφους μεγάλων καναλιών και εφημερίδων, καθημερινά, να τρομοκρατούν και να διχάζουν το λαό, διακηρύσσοντας τη «μοναδική αλήθεια» και το «μοναδικό δρόμο» για τη σωτηρία της Ελλάδας, που γι` αυτούς δεν είναι άλλος από την εξοντωτική λιτότητα και την υποταγή στους δανειστές.
Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δείχνουν σήμερα το πιο σκληρό, άδικο και αντιδημοκρατικό τους πρόσωπο απέναντι στον ελληνικό λαό. Ενορχηστρωμένα μας επιτίθενται και μας εκβιάζουν, υποβοηθούμενοι κι από τους δούρειους ίππους εντός των τειχών (που είναι οι κατ` εξοχήν υπεύθυνοι για το σημερινό μας κατάντημα ) και προκαλούν ασφυξία στην ελληνική οικονομία. Έπαψαν, πλέον, να ενεργούν με την αλληλεγγύη και τον σεβασμό που αρμόζει στην Ενωμένη Ευρώπη. Εξάλλου, πολλές ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν θέλουν ουσιαστικά να βοηθήσουν τον ελληνικό λαό, γιατί έχουν κατά νου να τον εξαθλιώσουν ακόμη περισσότερο, ώστε να ξεπουλήσει τη Δημόσια και Ιδιωτική περιουσία του και να την αγοράσουν «αντί πινακίου φακής». Αν έχεις τέτοιους «φίλους», τι να τους κάνεις τους εχθρούς!
Ο Οδυσσέας Ελύτης στον Ψαλμό Ζ` του «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ» γράφει:
« Ήρθαν
ντυμένοι “φίλοι”
αμέτρητες φορές οι εχθροί μου
το παμπάλαιο χώμα πατώντας.
Και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με την φτέρνα τους.»
και ο Ανδρέας Κάλβος στην Ωδή του «ΑΙ ΕΥΧΑΙ» γράφει:
«Καλύτερα, καλύτερα
διασκορπισμένοι οι Έλληνες
να τρέχωσι τον κόσμον
με εξαπλωμένην χείρα
ψωμοζητούντες,
Παρά προστάτας να `χωμεν.»
Πόσο αληθινοί, πατριωτικοί και επίκαιροι είναι αυτοί οι στίχοι!!!
Η αντιμετώπιση λοιπόν της μεγάλης κρίσης πέφτει, βασικά, στις πλάτες του Ελληνικού λαού. Είναι σίγουρο ότι ο λαός μας θα τα καταφέρει, γιατί στο διάβα της Ιστορίας του έχει αντιμετωπίσει πολύ πιο δύσκολες καταστάσεις.
Η χώρα μας απειλείται σήμερα να μετατραπεί σε αποικία χρέους και οι εργασιακές σχέσεις έχουν πάρει την πιο άγρια μορφή εκμετάλλευσης. Καθώς φαίνεται, άρχισε η προσπάθεια υποδούλωσης του λαού μας, όχι με τη δύναμη των όπλων, αλλά με τη δύναμη των αγορών. Ποιες είναι τέλος πάντων αυτές οι αγορές και πόσο δυνατές είναι, ώστε να περιφρονούν τη λαϊκή ετυμηγορία!!! Αυτή η παρεκτροπή μπορεί να ανατραπεί μόνο με την ενότητα και την αλληλεγγύη των λαών, που θα πρέπει από κοινού να υπερασπιστούν τη Δημοκρατία και το Διεθνές Δίκαιο, που σήμερα παραβιάζονται κατ` εξακολούθηση. Δεν μπορεί οι τράπεζες να αλώνουν τα κοινοβούλια και να τα αναγκάζουν να νομοθετούν εκτός του Συντάγματος και της Διεθνούς Νομιμότητας, και πέρα απ` τη λαϊκή βούληση! Η Δημοκρατία, όμως, είναι ριζωμένη σε τούτον τον τόπο, και θα νικήσει!
Ένα κράτος κυρίαρχο, δημοκρατικό και ευνομούμενο, έχει την υποχρέωση να κρατά υπό πλήρη έλεγχο τους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας (ενέργεια, νερό, τηλεπικοινωνίες, τράπεζες κ.τ.λ.), και να φροντίζει για την υγεία, την παιδεία και την ασφάλεια του λαού. Από την άλλη μεριά, θα πρέπει να δίνει τη δυνατότητα στην υγιή επιχειρηματικότητα να αναπτύσσεται. Το νόμιμο επιχειρηματικό κέρδος είναι η ατμομηχανή της οικονομίας και δεν πρέπει να ενοχοποιείται. Γι` αυτό, οι αφορισμοί από μερικά πολιτικά κόμματα εναντίον των επιχειρηματιών, είναι εκτός τόπου και χρόνου και δεν βοηθούν την ανάπτυξη της οικονομίας, παρά μόνο στη δική τους ισχνή κομματική επιβίωση. Την «ανάπτυξη» με αποκλειστικό επιχειρηματία το κράτος την είδαμε στις χώρες του πρώην υπαρκτού σοσιαλισμού και τα αρνητικά αποτελέσματα είναι γνωστά.
Στην Ελλάδα, πριν αρκετές δεκαετίες, ο σπουδαίος οικονομολόγος, ακαδημαϊκός και πρώην πρωθυπουργός Ξενοφών Ζολώτας, μίλησε για την αναγκαιότητα της σύγκλισης των δύο πολιτικοοικονομικών συστημάτων, του καπιταλισμού και του σοσιαλισμού. Στο βιβλίο του «Δημιουργικός σοσιαλισμός» που κυκλοφόρησε το 1943, αναφέρεται στο συνδυασμό ενός ισχυρού κοινωνικού κράτους με την αγορά και την επιχειρηματική καινοτομία, που δεν έχει καμία σχέση με την αρρύθμιστη ή όπως τη λέμε σήμερα νεοφιλελεύθερη αγορά. Δεν είναι λίγοι εκείνοι που πιστεύουν ότι αργά ή γρήγορα, οι ιδέες του Ξενοφώντα Ζολώτα θα δικαιωθούν.
Η αρχαία Ελλάδα γέννησε τη Δημοκρατία, η σημερινή Ελλάδα έχει την υποχρέωση να την αναγεννήσει! Έχουμε δείξει οι Έλληνες, στο πέρασμα των αιώνων, τις μεγάλες μας ικανότητες και τη μεγάλη μας αγωνιστικότητα. Ήρθε η στιγμή να το αποδείξουμε και σήμερα και να μην υποκύψουμε στις παράλογες απαιτήσεις των «εταίρων» – δανειστών! Το χρωστάμε όχι μόνο στην Ιστορία μας, στους εαυτούς μας και τα παιδιά μας, αλλά και στους αγέννητους Έλληνες! Αλλά, όμως, θα πρέπει να προσέξουμε και κάποια διαχρονικά ελαττώματά μας για να αποφύγουμε τον εθνικό διχασμό, που σήμερα το φάντασμά του πλανάται πάλι πάνω από την Ελλάδα και ενισχύεται από τους ντόπιους και ξένους, που υπερασπίζονται τα παράνομα και προκλητικά τους προνόμια.
Εν κατακλείδι, για να ξεπεραστεί η οικονομική κρίση και για να γίνουν οι απαραίτητες και μεγάλες αλλαγές στην κοινοβουλευτική μας Δημοκρατία, απαιτούνται λαϊκοί αγώνες, ανεξάρτητοι από τα κομματικά κατεστημένα. Οι αγώνες αυτοί, με τη βοήθεια του Διαδικτύου, άρχισαν τα τελευταία χρόνια να εκδηλώνονται μαζικά κι αυτό είναι πολύ ενθαρρυντικό. Επίσης, ενθαρρυντικό είναι και το γεγονός ότι οι ευρωπαϊκοί λαοί, παρόλη την προπαγάνδα που υφίστανται από τις κυβερνήσεις τους, διαδηλώνουν υπέρ του ελληνικού λαού!
Θα ήθελα να κλείσω το άρθρο τούτο με τα λόγια του Ιταλού φιλόσοφου και συγγραφέα, Αντόνιο Γκράμσι: «Το νέο πάει να γεννηθεί, το παλιό αρνείται να πεθάνει, είναι η ώρα των τεράτων».

Ευχαριστώ για τα καλά λόγια!

Βασίλης Τασινός

Ιωάννινα 18 Οκτωβρίου 2014

LY5

Πόσο μεγάλη είναι η δύναμη του Διαδικτύου στον τομέα της επικοινωνίας και πόσο ευχάριστες εκπλήξεις επιφυλάσσει!

Δεν περίμενα ότι τα γραφόμενά μου θα είχαν τόσο θετική απήχηση σε παλιούς μαθητές μου, συναδέλφους, φίλους, γνωστούς και αγνώστους! Τους ευχαριστώ πολύ όλους για τα καλά τους λόγια!

Ακόμη, δεν περίμενα να δω στο Διαδίκτυο, Facebook με τίτλο: «Η τάξη του κ. Βασίλη Τασινού»!

Να είστε πάντα καλά αγαπημένοι μου μαθητές! Δεν ξεχνώ ότι υπήρξατε πηγή έμπνευσης και δημιουργίας στo εκπαιδευτικό μου ταξίδι!

Τα νιάτα τα γραμμένα

Βασίλης Τασινός

Ιωάννινα 1 Ιανουαρίου 2014

LNG 

Εν καιρώ ειρήνης ζούμε στην πατρίδα μας μια οικονομική κρίση, που δεν έχει προηγούμενο. Η ανεργία στους νέους αγγίζει το 60%, πολλοί μεσήλικες χάνουν τη δουλειά τους και βρίσκονται σε απελπιστική κατάσταση, η παιδεία, η υγεία και όλες οι δημόσιες υπηρεσίες υπολειτουργούν και φως δε φαίνεται ούτε στο βάθος του τούνελ.

Οι πολιτικοί, όμως, που μας έφεραν ως εδώ, προσπαθούν να μας «σώσουν», ενώ ο νόμος «περί ευθύνης υπουργών» καλά κρατεί για να τους προστατεύει από την τσιμπίδα της Δικαιοσύνης. Όλα τα έκοψαν και τα έραψαν στα μέτρα τους. Παντού κυριαρχεί η αναξιοκρατία και ο κομματισμός.

Μέσα σ` αυτόν τον πολιτικό ζόφο, είναι αναγκασμένη η νεολαία μας να επιβιώσει και να αλλάξει τη ροή των πραγμάτων.

Εκείνο, όμως, που είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι η φυγή πολλών νέων μας στο εξωτερικό προς αναζήτηση εργασίας.

Τη δεκαετία του 50 και του 60, αλλά και πριν τον πόλεμο του 40, συνήθως, οι νέοι μας ξενιτεύονταν για να εργασθούν ως ανειδίκευτοι εργάτες, ενώ σήμερα ξενιτεύονται, κυρίως, για να εργασθούν ως επιστήμονες. Με πόνο ψυχής αφήνουν πίσω τους την Ελλάδα, απογοητευμένοι από τον τρόπο λειτουργίας του πολιτικού συστήματος, που δε σέβεται τους πολίτες του  και δεν αναγνωρίζει τις αξίες.

Η δημοτική μούσα της Ηπείρου αναφερόμενη στις πρώτες μεταναστεύσεις των νέων μας, δημιούργησε πλήθος εξαίρετων τραγουδιών, που περιγράφουν τον πόνο της ξενιτιάς, που δεν πλήττει μόνον αυτούς που φεύγουν, αλλά κι αυτούς που μένουν.

«Ξενιτεμένα μου πουλιά, στον κόσμο σκορπισμένα,

η ξενιτιά σας χαίρεται, τα νιάτα τα γραμμένα…»

Πρέπει όλοι οι Έλληνες να προβληματιστούμε από το γεγονός ότι ο ανθός του τόπου μας, τα νιάτα τα γραμμένα, μεταναστεύουν μη έχοντας άλλη επιλογή. Χώρα που διώχνει τα νιάτα της, δεν μπορεί να ελπίζει σε καλύτερες μέρες.  

Η μετανάστευση δεν άφησε ανέγγιχτους ούτε τους παλιούς μου μαθητές. Η Ντίνα, μαθήτριά μου πριν 20 χρόνια στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Παιανίας, διαπρέπει ως αρχιτέκτων-μηχανικός στο εξωτερικό, μαζί με πολλούς άλλους Έλληνες επιστήμονες. Ενώ, λοιπόν, οι νέοι μας διακρίνονται για τις ικανότητές τους σε πολλές χώρες του κόσμου, η Ελλάδα στερείται την ικμάδα τους.

Είναι χρέος όλων μας να προσπαθήσουμε να αναστρέψουμε την υπάρχουσα θλιβερή κατάσταση, να απομονώσουμε τους ιδιοτελείς και ανάγωγους πολιτικούς απ` όλα τα κόμματα και να φέρουμε την πολιτική άνοιξη στην πατρίδα μας. Έτσι θα καταφέρουμε, όχι μόνο να κρατήσουμε τους νέους μας, αλλά και να επαναπατρίσουμε τα φωτεινά μυαλά, που τόσο ανάγκη τα έχουμε σήμερα.

Εκείνο που με κάνει αισιόδοξο, παρόλη τη δραματική κατάσταση που βιώνουμε, είναι ότι από τέτοιες καταστάσεις – ακόμη και χειρότερες – περάσαμε ξανά και τα καταφέραμε. Γιατί όχι και σήμερα;

Πάντα η σαπίλα λειτουργεί ως λίπασμα στο καινούργιο που γεννιέται….     

Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία

 LZPA1

Από τη Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία αποφοίτησα το 1976 και επέστρεψα ως δάσκαλος στο ίδιο κτίριο το 1996, στο 14ο Δημοτικό Σχολείο Ιωαννίνων.

Η Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία  είναι ένα ιστορικό διατηρητέο κτίριο της πόλης των Ιωαννίνων, επί της οδού Δωδώνης 6.

Ονομάστηκε Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία προς τιμή των μεγάλων Ηπειρωτών ευεργετών, αδελφών Ζωσιμάδων, από την κληρονομιά των οποίων, κυρίως, χτίστηκε το κτίριο.

Το 1927 η Εφορεία των Αγαθοεργών Καταστημάτων της Ιεράς Μητρόπολης Ιωαννίνων, ανέθεσε στον αρχιτέκτονα Αριστοτέλη Ζάχο την εκπόνηση σχεδίου για την κατασκευή του κτιρίου και στο μηχανικό Περικλή Μελίρρυτο την επίβλεψη του έργου.

Το κτίριο θεμελιώθηκε το 1930 και εγκαινιάστηκε το 1938 επί Μητροπολίτη Ιωαννίνων Σπυρίδωνος Βλάχου.

Από το 1938 έως το 1982 το κτίριο στέγασε  τη Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία, η οποία είχε ιδρυθεί το 1934.

Η Ζωσιμαία Παιδαγωγική Ακαδημία επιτάχτηκε στον πόλεμο του 1940 και λειτούργησε ως Στρατιωτικό Νοσοκομείο. Μετά τη λήξη του πολέμου ένα μέρος του κτιρίου – η νοτιοδυτική πτέρυγα – στέγασε το 406 Στρατιωτικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων μέχρι το 1981.

Το 1964 – 1965 το κτίριο στέγασε και τη νεοϊδρυθείσα Φιλοσοφική Σχολή Ιωαννίνων.

Από το 1982 έως και σήμερα στεγάζονται σχολεία της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ιωαννίνων.

Top
Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Μετάβαση σε γραμμή εργαλείων