Έρχομαι μέσα από έρημους ασφαλτόδρομους.

Έλα, έλα κοριτσάκι!

Μυρίζω φασουλάδα, πορτοκάλι και τραγανιστό τσουρέκι.

Έλα, έλα αγοράκι φόρεσε το σκούφο σου, βάλε τα μάλλινα γάντια σου,

άνοιξε το στόμα σου, να ξεδιψάσεις με το χιόνι,

γέμισε τις τσέπες σου σταφίδες, καρύδια και ξεραμένα σύκα.

Τάισε με ψίχουλα τα πεινασμένα σπουργίτια.

Έρχομαι μέσα από τις παγωμένες λίμνες και τα ποτάμια,

τα γυμνά κλαδιά και το μολυβένιο ουρανό…

Άσ’ το μόνο του στη γωνιά του το πατίνι,

κάνε το φίλο σου να δακρύσει με μια φέτα μανταρίνι.

Τι κάνει η γιαγιά σου; Πλέκει ακόμη στο περβάζι;

Για κοίτα πως μελάνιασε η μύτη σου…

την πάγωσε τ’ αγιάζι…

Έλα, έλα αγοράκι. Έλα, έλα κοριτσάκι…

Δεν μ’ ακούς; Είμαι ο Χειμώνας!

Μάρω Λοΐζου (Ποιήματα για τις τέσσερις εποχές)