Ένα τραγούδι που έκανε τον κόσμο να χορεύει
Θεατρικό παιχνίδι – μικρό αφιέρωμα στη Μαρινέλλα

Να παίζει το τρανζίστορ
Το «Να παίζει το τρανζίστορ» είναι ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα ελληνικά τραγούδια της Μαρινέλλας, που κυκλοφόρησε τη δεκαετία του 1970. Συνδυάζει λαϊκό και ελαφρολαϊκό ύφος και έγινε επιτυχία χάρη στη χαρακτηριστική ερμηνεία της και στους νοσταλγικούς στίχους του.
Δημιουργία και ύφος
Το τραγούδι δημιουργήθηκε σε μια περίοδο όπου το ραδιόφωνο και ειδικά το τρανζίστορ είχαν καθοριστική θέση στην καθημερινότητα των Ελλήνων. Οι στίχοι του υμνούν την απλότητα και τη ρομαντική ατμόσφαιρα των στιγμών που συνοδεύονταν από τη μουσική στο ραδιόφωνο. Η μελωδία του με λαϊκές νότες και ρυθμό που θυμίζει εποχή, υπογραμμίζει το νοσταλγικό συναίσθημα.
Επιτυχία και επιρροή
Το «Να παίζει το τρανζίστορ» γνώρισε μεγάλη επιτυχία τόσο στις ραδιοφωνικές εκπομπές όσο και στις ζωντανές εμφανίσεις της Μαρινέλλας. Συχνά περιλαμβάνεται σε συλλογές με τις σημαντικότερες επιτυχίες της και θεωρείται αντιπροσωπευτικό δείγμα του ύφους που τη χαρακτήρισε στα χρόνια της μετάβασης από το καθαρό λαϊκό στο πιο ποπ λαϊκό τραγούδι.
Πολιτιστική σημασία
Το τραγούδι έχει διαχρονική αξία, καθώς ανακαλεί την εποχή που το τρανζίστορ αποτελούσε σύμβολο ελευθερίας, επικοινωνίας και συντροφιάς. Παραμένει αγαπημένο δείγμα της ελληνικής λαϊκής μουσικής του 20ού αιώνα και σημείο αναφοράς για τη φωνητική και καλλιτεχνική πορεία της Μαρινέλλας.
Το αυθεντικό videoclip του τραγουδιού «Να παίζει το τρανζίστορ» από τον προσωπικό δίσκο της Μαρινέλλας “Η Μαρινέλλα του σήμερα” (1978)
Στίχοι:
Να παίζει το τρανζίστορ τ’ αμερικάνικα
κι εσύ περνάς στους δρόμους
με το μπουφάν στους ώμους
και τα πουκαμισάκια τα κοντομάνικα.
Έρημος η αγάπη δίχως όαση
στην άδεια κάμαρά μου να βλέπω τα όνειρά μου
σαν σήριαλ κομμένο στην τηλεόραση.
Να παίζει το τρανζίστορ τ’ αμερικάνικα …
Άμμος είν’ η αγάπη μέσα στα χέρια μου
τ ανοίγω και τη χάνω, τα κλείνω δεν τη πιάνω
κι έτσι περνούν οι ώρες τα μεσημέρια μου.
Να παίζει το τρανζίστορ τ’ αμερικάνικα…
https://www.youtube.com/watch?v=GrLmE9HefXU&list=RDGrLmE9HefXU&start_radio=1
θεατρικό παιχνίδι
(Μπαίνουμε στο χώρο κρατώντας ένα φανταστικό αντικείμενο, το κοιτάμε με απορία)
«Παιδιά… σήμερα βρήκα κάτι πολύ περίεργο…
Δεν έχει οθόνη… δεν έχει κουμπιά σαν τα κινητά σας…
Και όμως… κάτι κάνει…
(το τινάζουμε λίγο, το φέρνουμε στο αυτί)
Σσσσσσσς… κρρρρρ…
Ωχ! Μάλλον χάλασε…
(ξαφνικά “πιάνουμε σήμα”, αλλάζουμε έκφραση)
Α! Περιμένετε… περιμένετε… κάτι ακούω!
Μουσική!!!
(χαμογελάμε, αρχίζουμε να κινούμαστε λίγο ρυθμικά)
Ξέρετε τι είναι αυτό;
Το λένε… τρανζίστορ!
Παλιά, οι άνθρωποι το έπαιρναν μαζί τους στον δρόμο…
και όπου πήγαιναν… είχαν μαζί τους τη μουσική!
(κοιτάμε τα παιδιά συνωμοτικά)
Θέλετε να δούμε… τι θα γίνει αν το ανοίξουμε για τα καλά;»
Και αμέσως μετά μπαίνουμε κατευθείαν στο παιχνίδι «πιάνω σήμα».
«Σήμερα γνωρίσαμε τη Μαρινέλλα και ένα τραγούδι που έκανε τον κόσμο να χορεύει!»
Βασιλική Καλογεροπούλου εκπαιδευτικός θεατρικής αγωγής