27 Νοεμβρίου παγκόσμια μέρα θεάτρου στην εκπαίδευση
Και με αφορμή τη συγκεκριμένη ημέρα ας αναφερθούμε στην έκδοση ενός υπέροχου βιβλίου:
(της Νάγιας Μποέμη)
Στο βιβλίο «Χέρια Φτερά» της Ράνιας Μπριλάκη συγκεντρώνονται ασκήσεις, παιχνίδια, δραστηριότητες, άλλες οικείες και με τις εκδοχές τους κι άλλες πρωτότυπες, που συμπυκνώνουν την εμπειρία και την ενασχόληση της συγγραφέως με ομάδες που εκφράζονται και επικοινωνούν μέσω του θεάτρου. Τι περιμένουμε όμως ή γιατί να αναζητήσουμε ένα βιβλίο με ασκήσεις θεατρικές, όταν υπάρχει μία πληθώρα αντίστοιχων ασκήσεων στη βιβλιογραφία ή στο διαδίκτυο; Αυτό που διαφοροποιεί το συγκεκριμένο βιβλίο είναι η αυθεντικότητα, η συναισθηματική προσέγγιση, μία τρυφερότητα που αποπνέεται στην περιγραφή των ασκήσεων και των δραστηριοτήτων. Ενυπάρχει επίσης μία αναστοχαστική διάσταση που ενθαρρύνει να ανακαλύψει ο καθένας και η καθεμία μας τους λόγους και τους τρόπους που συνδεόμαστε με τη θεατρική έκφραση.
— Η εμπιστοσύνη στην ομάδα.
— Η φαντασία!
— Η δημιουργία!
— Ότι ένιωσα να μιλάω με τους άλλους.
— Ότι μπόρεσα να βρω ένα κομμάτι ανεμελιάς και παιδικότητας.
— Που ανέβηκε η αυτοπεποίθησή μου.
— Αυτό που…, όταν συνεργαζόμαστε και διασκεδάζουμε, νιώθω ευτυχισμένος!… Απαντήσεις που συνοψίζουν τους στόχους αυτού του βιβλίου, το οποίο περιέχει μια μεγάλη ποικιλία δραστηριοτήτων θεατρικής έκφρασης για όλες τις ηλικίες: ασκήσεις, παιχνίδια, ιδέες παντομίμας και αυτοσχεδιασμών, δράσεις για την επικοινωνία και τη σύσφιξη των σχέσεων σε μέλη ομάδων, καθώς και τεχνικές αναπνοής και χαλάρωσης. Είναι ένα χρήσιμο και πρακτικό βοήθημα για όλους όσοι δουλεύουν με ομάδες ανθρώπων
χρησιμοποιώντας τεχνικές του θεάτρου (θεατροπαιδαγωγούς, εκπαιδευτικούς, εμψυχωτές θεατρικού παιχνιδιού, ηθοποιούς και σκηνοθέτες που καθοδηγούν θεατρικές ομάδες, ψυχοθεραπευτές ομάδας και επαγγελματίες υγείας που αναζητούν εργαλεία για να εμπλουτίσουν τις μεθόδους τους), αλλά και για τον καθένα που θέλει να αποκτήσει μια ελεύθερη και ουσιαστική σχέση με τα εκφραστικά του μέσα.
Η συγγραφέας, μέσα από την ιδιότητα της ηθοποιού και της υπεύθυνης καλλιτεχνικής διαμεσολάβησης σε θεραπευτικό κέντρο, προτείνει δραστηριότητες που, σε κάθε περίπτωση, βοηθούν τους συμμετέχοντες να αποκτήσουν μεγαλύτερη αυτογνωσία και να αναπτύξουν μια δημιουργική οπτική στη ζωή. Μεταφέρει, ακόμα, στο βιβλίο αυτό, την εμπειρία της και τον τρόπο δουλειάς της σε θεραπευτική δομή με ιδιαίτερα ευάλωτες ομάδες ανθρώπων.
