Μουσείο αρχαίας ελληνικής τεχνολογίας
Αυτό το διάστημα η κινητή έκθεση του Μουσείου Αρχαίας Ελληνικής Τεχνολογίας φιλοξενείται στην Κόρινθο.
Κάτω από Γενικά | 0 ΣχόλιαThe Fantastic Flying Books of Mr Morris Lessmore
Πρόκειται για μια εμπνευσμένη ταινία μικρού μήκους του 2011 η οποία μιλάει αλληγορικά για τη δύναμη της ανάγνωσης.
Κάτω από Γενικά | 0 ΣχόλιαΑνθρώπινα δικαιώματα
Συζήτηση για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην τάξη και εκκίνηση της συζήτησης με ιδέες αποφθεγματικού χαρακτήρα.
Αποχαιρετισμός Α΄ Λυκείου 2012-2013
Φ όβος δεν ξέρουμε τι θα πει.
Ρ ωτάμε πάντα, πριν διαμορφώσουμε άποψη για οτιδήποτε.
Ό λες οι πίκρες που θα γευτούμε, θα ζυγίζουν λιγότερο από την πιο δυνατή μας χαρά.
Ν ους: εδώ αρχίζουν και τελειώνουν όλα, σε λίγα γραμμάρια φαιάς ουσίας.
Η αγάπη που θα δώσουμε και θα πάρουμε, είναι η μόνη μας περιουσία.
Σ ιωπή: για να αφουγκραζόμαστε πότε πότε το απύθμενο πηγάδι της ύπαρξής μας.
Η αμφιβολία μας κάνει καλύτερους, η βεβαιότητα μας αποκοιμίζει.
Αποχαιρετισμός Β΄ Λυκείου 2011-2012
Η ζωή που σας δόθηκε, παρά τις δυσκολίες και τις απογοητεύσεις, είναι το πιο συναρπαστικό δώρο που πήρατε.
Μερικές, λοιπόν, οδηγίες ασφαλούς πλεύσης:
– Δε φοβόμαστε να αγαπήσουμε αλλά ούτε και τρομάζουμε, όταν μας αγαπήσουν.
– Η σωματική και ψυχική μας υγεία είναι ιερό πράγμα και δεν την διαπραγματευόμαστε με κανέναν.
– Όταν μας ωφελούν, δε νιώθουμε κολακευμένοι. Νιώθουμε ευγνώμονες.
– Όταν μας βλάπτουν, δε νιώθουμε μίσος. Νιώθουμε οίκτο.
– Δε χαραμίζουμε τη ζωή μας φουσκώνοντας το «εγώ» μας. Αφιερώνουμε όλη τη ζωή μας οικοδομώντας ένα ευρύχωρο «εμείς».
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ Β΄ ΛΥΚΕΙΟΥ 2011-2012
|
ΕΝΤΥΠΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ Η ώρα της κρίσεως… |
|
Μιλάτε σοβαρά; Δηλαδή, δεν ήμουν τέλειος; |
ΦΥΛΟ:
Αγόρι
Κορίτσι
ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ:
Θεωρητική
Θετική
Τεχνολογική
Α. ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ
Α1. Ποια ήταν η σχέση σου με το μάθημα της Νεοελληνικής γλώσσας πριν έρθεις στο Λύκειο;
|
ΚΑΚΗ |
ΜΕΤΡΙΑ |
ΚΑΛΗ |
ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ |
ΑΡΙΣΤΗ |
|
|
|
|
|
|
Α2. Ποια είναι τώρα η σχέση σου με τη Νεοελληνική γλώσσα;
|
ΚΑΚΗ |
ΜΕΤΡΙΑ |
ΚΑΛΗ |
ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ |
ΑΡΙΣΤΗ |
|
|
|
|
|
|
Α3. Ποιο ρόλο έπαιξε η Νεοελληνική γλώσσα στη σκέψη και στην καθημερινότητά σου;
|
ΚΑΝΕΝΑ |
ΕΛΑΧΙΣΤΟ |
ΜΙΚΡΟ |
ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ |
ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ |
|
|
|
|
|
|
Α4. Ποια είναι η σχέση σου με τον καθηγητή του μαθήματος;
|
ΚΑΚΗ |
ΜΕΤΡΙΑ |
ΚΑΛΗ |
ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ |
ΑΡΙΣΤΗ |
|
|
|
|
|
|
Β. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
Β1. Πώς κρίνεις τη διδακτική διαδικασία του μαθήματος;
|
ΚΑΚΗ |
ΜΕΤΡΙΑ |
ΚΑΛΗ |
ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ |
ΑΡΙΣΤΗ |
|
|
|
|
|
|
Β2. Πιστεύεις πως ο καθηγητής σου γνώριζε επαρκώς το αντικείμενό του;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΕΛΑΧΙΣΤΑ |
ΜΕΤΡΙΑ |
ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ |
ΑΡΙΣΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Β3. Προσάρμοζε τις εργασίες σας στα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες σας;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Β4. Αξιοποίησε τις δυνατότητες που προσέφερε το σχολείο (τεχνολογικές, φυσικές, κοινωνικές κ.λπ.);
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Β5. Η χρήση σύγχρονων εποπτικών μέσων βελτίωσε την ποιότητα του μαθήματός του;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Β6. Η σχέση που ανέπτυξες με τον καθηγητή σου, σε βοήθησε να εργαστείς αποτελεσματικότερα;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Β7. Ο καθηγητής σου ερχόταν έγκαιρα στην τάξη;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Β8. Ο καθηγητής σου έλεγχε τις εργασίες από το σπίτι;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Β9. Ο καθηγητής σου αξιοποιούσε με επιτυχία το χρόνο που είχε στη διάθεσή του;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Β10. Ο καθηγητής σου έδινε την εντύπωση ότι προετοιμαζόταν κατάλληλα για το μάθημα;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Β11. Σου ενέπνευσε ενδιαφέρον για το αντικείμενο του μαθήματος;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Β12. Ρωτούσε ερωτήσεις που σε έκαναν να σκέφτεσαι;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Β13. Πώς θα χαρακτήριζες τη συμμετοχή και το ενδιαφέρον σου στο μάθημα (προφορική επίδοση, γραπτές δοκιμασίες);
|
ΚΑΚΗ |
ΜΕΤΡΙΑ |
ΚΑΛΗ |
ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ |
ΑΡΙΣΤΗ |
|
|
|
|
|
|
Β14. Έδειξε ευαισθησία απέναντι στα προβλήματα / ερωτήματα της τάξης;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Β15. Αναλάμβανε από μόνος του την ευθύνη για την αντιμετώπιση τυχόν προβλημάτων;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Β16. Διατύπωνε με σαφήνεια τους στόχους κάθε μαθήματος;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Β17. Οι στόχοι του μαθήματος συμπίπτουν με αυτά που τελικά διδάχτηκες;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΕΛΑΧΙΣΤΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΕ ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΜΟ |
ΑΠΟΛΥΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Β18. Πρόσφερε βοηθητικό κατατοπιστικό υλικό (σημειώσεις, σχεδιαγράμματα, πίνακες κ.λπ.);
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Β19. Οι εξηγήσεις που έδινε, ήταν ξεκάθαρες;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Γ. ΕΥΡΟΣ ΚΑΛΥΨΗΣ
Γ1. Ο καθηγητής σού έδωσε να καταλάβεις πώς οι διάφορες ενότητες του μαθήματος συνδέονται μεταξύ τους;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Γ2. Συνέδεε την ύλη του μαθήματος με πραγματικά και σαφή παραδείγματα;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Δ. ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΗ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ
Δ1. Σε ενθάρρυνε να διατυπώνεις ερωτήσεις και να συμμετέχεις σε συζητήσεις στην τάξη;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Δ2. Δημιούργησε ατμόσφαιρα σεβασμού και εμπιστοσύνης μεταξύ σας;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Δ3. Ανέθετε σε εσάς ατομικές ή ομαδικές εργασίες στην τάξη;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Ε. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Ε1. Ο καθηγητής σας σε έκανε να νιώθεις ευπρόσδεκτος, όταν ζητούσες βοήθεια ή διευκρινίσεις;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Ε2. Απαντούσε στις απορίες σου μέσα και έξω από την τάξη;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Ε3. Σας καθοδήγησε με προθυμία πάνω σε ευρύτερα ζητήματα της σύγχρονης ζωής;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Στ. ΓΡΑΠΤΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ
Στ1. Οι γραπτές δοκιμασίες αντανακλούσαν όσα διδάχτηκαν στην τάξη;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Στ2. Ο καθηγητής σάς πρόσφερε εξηγήσεις για τις γραπτές δοκιμασίες που σας έθετε;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Στ3. Το περιεχόμενο των γραπτών δοκιμασιών αναφερόταν σε αυτό που είχε δοθεί έμφαση στην τάξη;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Στ4. Ήταν αντικειμενικός κατά τη βαθμολόγηση των γραπτών δοκιμασιών;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Στ5. Οι γραπτές δοκιμασίες βοήθησαν στην περαιτέρω κατανόηση της διδακτικής ενότητας;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Στ6. Επεξηγούσε τις απορίες σας και απαντούσε στα θέματα κατά την παράδοση των γραπτών;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Ζ. ΓΝΩΣΤΙΚΗ ΑΞΙΑ
Ζ1. Πώς θα χαρακτήριζες το επίπεδο κατανόησης των βασικών σημείων του μαθήματος;
|
ΚΑΚΟ |
ΜΕΤΡΙΟ |
ΚΑΛΟ |
ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ |
ΑΡΙΣΤΟ |
|
|
|
|
|
|
Ζ2. Το μάθημα σού διεγείρει το ενδιαφέρον;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Ζ3. Πιστεύεις ότι το μάθημα είναι χρήσιμο για τη ζωή σου γενικότερα;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Η. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ (ΓΝΩΣΤΙΚΟ, ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΟ, ΨΥΧΟΚΙΝΗΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ)
Η1. Ο καθηγητής ήταν ικανός και αποτελεσματικός για τη διδασκαλία του συγκεκριμένου μαθήματος;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Η2. Συνεισέφερε αποτελεσματικά για την προαγωγή της γνώσης σου στο συγκεκριμένο μάθημα;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Η3. Πιστεύεις ότι με τη στάση του σε βοήθησε να αποκτήσεις μεγαλύτερη υπευθυνότητα;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Η4. Πιστεύεις ότι με τη στάση του σε βοήθησε να αναπτύξεις θετικές πρωτοβουλίες;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Η5. Συνέβαλε στην ανάπτυξη επιστημονικού πνεύματος μέσα στην τάξη (αυτενέργεια, κριτική αποτίμηση των κειμένων, συγκριτική αντιπαράθεση απόψεων, ανοχή στην αντίθετη άποψη, γλωσσική καλλιέργεια κ.λπ.);
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Θ. ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ
Θ1. Τον χαρακτήριζε ευθυκρισία και αμεροληψία;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Θ2. Ήταν δημοκρατικός;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Θ3. Πώς θα χαρακτήριζες τις κρίσεις του και τη βαθμολογία του για σένα σε σχέση με το επίπεδό σου;
|
ΚΑΚΗ |
ΜΕΤΡΙΑ |
ΚΑΛΗ |
ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ |
ΑΡΙΣΤΗ |
|
|
|
|
|
|
Θ4. Πώς θα έκρινες τη δυνατότητά του να συντονίζει την τάξη;
|
ΚΑΚΗ |
ΜΕΤΡΙΑ |
ΚΑΛΗ |
ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ |
ΑΡΙΣΤΗ |
|
|
|
|
|
|
Θ5. Σου ενέπνευσε εμπιστοσύνη, εκτίμηση, αγάπη;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Θ6. Τον διέκρινε το χιούμορ;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Θ7. Καλλιέργησε πνεύμα συνεργασίας ανάμεσα σε σένα και τους συμμαθητές σου;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Θ8. Πώς θα χαρακτήριζες την εμφάνισή του, την ομιλία και τους τρόπους συμπεριφοράς του;
|
ΚΑΚΗ |
ΜΕΤΡΙΑ |
ΚΑΛΗ |
ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ |
ΑΡΙΣΤΗ |
|
|
|
|
|
|
Θ9. Πώς θα έκρινες το βαθμό κοινωνικότητας και αξιοπρέπειάς του;
|
ΚΑΚΗ |
ΜΕΤΡΙΑ |
ΚΑΛΗ |
ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ |
ΑΡΙΣΤΗ |
|
|
|
|
|
|
Θ10. Είχε το θάρρος της γνώμης;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Θ11. Πώς θα χαρακτήριζες γενικά την ηθική του οντότητα;
|
ΚΑΚΗ |
ΜΕΤΡΙΑ |
ΚΑΛΗ |
ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ |
ΑΡΙΣΤΗ |
|
|
|
|
|
|
Θ12. Πώς θα έκρινες τη σχέση του με εσάς και τους γονείς σας;
|
ΚΑΚΗ |
ΜΕΤΡΙΑ |
ΚΑΛΗ |
ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ |
ΑΡΙΣΤΗ |
|
|
|
|
|
|
Θ13. Συνέβαλε στην ανάπτυξη καλών τρόπων μεταξύ σας και στην αγάπη για το συνάνθρωπο;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Θ14. Σεβάστηκε τη γνώμη της πλειοψηφίας;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Θ15. Πρόβαλε τις δημιουργικές πρωτοβουλίες των μαθητών;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Θ16. Αντιμετώπισε με επιτυχία κρούσματα παραβατικής συμπεριφοράς στην τάξη;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Θ17. Υπήρξε αυταρχικός στη διαχείριση των άτακτων μαθητών;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Θ18. Προσπάθησε να ενσωματώσει στις συζητήσεις όλους τους μαθητές χωρίς διακρίσεις;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Θ19. Πιστεύεις ότι ήταν ειλικρινής μαζί σας;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Θ20. Ένιωσες ότι ενδιαφερόταν πραγματικά για την προσωπική σου βελτίωση;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΣΠΑΝΙΑ |
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ |
ΣΥΧΝΑ |
ΣΧΕΔΟΝ ΠΑΝΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Θ21. Πιστεύεις ότι σας αγάπησε αληθινά ως μαθητές του;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΕΛΑΧΙΣΤΑ |
ΑΡΚΕΤΑ |
ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ |
ΑΠΟΛΥΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Θ22. Πώς θα έκρινες την επικοινωνία και την ψυχική επαφή μαζί του;
|
ΚΑΚΗ |
ΜΕΤΡΙΑ |
ΚΑΛΗ |
ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ |
ΑΡΙΣΤΗ |
|
|
|
|
|
|
Θ23. Πώς κρίνεις τη μεταδοτικότητα του καθηγητή του μαθήματος;
|
ΚΑΚΗ |
ΜΕΤΡΙΑ |
ΚΑΛΗ |
ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ |
ΑΡΙΣΤΗ |
|
|
|
|
|
|
Θ24. Είσαι ικανοποιημένος / η από την όλη στάση του καθηγητή του μαθήματος στην τάξη;
|
ΚΑΘΟΛΟΥ |
ΕΛΑΧΙΣΤΑ |
ΑΡΚΕΤΑ |
ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ |
ΑΠΟΛΥΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Θ25. Η στάση του καθηγητή στο μάθημα σε ποιους από τους παρακάτω παράγοντες επέδρασε περισσότερο σε σένα;
|
Αυτοπεποίθηση |
|
|
Σεβασμό |
|
|
Αυτοεκτίμηση |
|
|
Κοινωνικοποίηση |
|
|
Συνεργασία |
|
|
Αποτελεσματικότητα |
|
|
Άλλο |
(……………………………………..) |
Ι. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ
Ι1. Τι θα ήθελες να αλλάξει στη διαδικασία του μαθήματος;
|
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ |
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ |
ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ |
ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ |
ΝΑ ΜΗΝ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΙΠΟΤΑ |
|
|
|
|
|
|
Ι2. Τι θα ήθελες περισσότερο ή λιγότερο από τον καθηγητή του μαθήματος;
|
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΧΡΟΝΟ ΜΑΖΙ ΤΟΥ |
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΚΑΤΑΝΟΗΣΗ |
ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΧΡΟΝΟ ΜΑΖΙ ΤΟΥ |
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΑΥΣΤΗΡΟΤΗΤΑ |
ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ |
|
|
|
|
|
|
ΙΑ.ΓΡΑΠΤΑ ΣΧΟΛΙΑ
ΙΑ1. Ποια στοιχεία του μαθήματος ή και του καθηγητή συνεισέφεραν πιο πολύ στην προαγωγή της γνώσης σου;
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
ΙΑ2. Ποιες ήταν οι κυριότερες αδυναμίες του συγκεκριμένου μαθήματος ή και του καθηγητή;
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
ΙΑ3. Τι έχεις να προτείνεις για τη βελτίωση του συγκεκριμένου μαθήματος ή και του καθηγητή;
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
ΙΑ4. Τι θα είχες να του πεις, αν ήξερες ότι δε θα τον ξαναδείς σύντομα;
…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
ΙΑ5. Αν θέλεις, ζωγράφισε ελεύθερα ή γράψε πρόχειρα κάτι (ένα σκίτσο, μια φράση, ένα μότο, ένα σύνθημα ή ό,τι άλλο σε εκφράζει) που νομίζεις ότι αντιπροσωπεύει τον καθηγητή σου.
|
|
Σας ευχαριστώ θερμά για τη συνεργασία
και καλό καλοκαίρι
Ο δάσκαλός σας
Κάτω από Αξιολόγηση | 0 ΣχόλιαΤο Ρόδι της Ευτυχίας
Ι
Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε σε μια μακρινή πολιτεία ένας καλός βασιλιάς. Είχε όμως ένα παράπονο, που δεν μπορούσε να κάνει παιδιά. Τότε η βασίλισσα πάνω στον καημό της είπε: «ας κάνω παιδί, Θεέ μου, κι ας πεθάνω». Έτσι μετά από εννιά μήνες γεννήθηκε ένα πανέμορφο κοριτσάκι αλλά η βασίλισσα πέθανε. Ο βασιλιάς έκλαψε για το χαμό της αλλά και χάρηκε για την κόρη του. Επειδή είχε χρυσαφένια μαλλιά που έλαμπαν ακόμα και στο σκοτάδι, την είπαν Ηλιογέννητη. Και ο βασιλιάς ήταν πολύ χαρούμενος για την κόρη του που μεγάλωνε και τον αγαπούσε πάρα πολύ.
Η πολιτεία ζούσε ευτυχισμένη και οι άνθρωποι σέβονταν το βασιλιά τους και καμάρωναν την Ηλιογέννητη, που όσο περνούσε ο καιρός, ομόρφαινε και πιο πολύ. Κάποτε όμως ο βασιλιάς αρρώστησε και τότε μεγάλη δυστυχία έπεσε στη χώρα. Η αγάπη του για τους ανθρώπους, τώρα που ήταν αδύναμος πια, δεν έφτανε για να κρατήσει την ευτυχία στο βασίλειό του. Γεμάτος στενοχώρια και με δάκρυα στα μάτια κάλεσε τον σύμβουλό του, τον Τρομάλ, να δουν τι θα κάνουν.
Ο Τρομάλ ήταν ο διοικητής του στρατού. Ο βασιλιάς τον είχε, για να τον βοηθάει στις δύσκολες καταστάσεις. Ο Τρομάλ υποκρινόταν ότι ανησυχούσε κι αυτός και έτρεξε στο κάλεσμα του βασιλιά. Κατά βάθος όμως χαιρόταν, γιατί ήθελε αυτός να γίνει βασιλιάς. Χρησιμοποιούσε μάλιστα για το σκοπό αυτό τις σκοτεινές μαγικές του δυνάμεις. Γι’ αυτό, τώρα που αρρώστησε ο βασιλιάς, βρήκαν τα μάγια του τη δύναμη να φέρουν τη δυστυχία στη χώρα.
Το μόνο εμπόδιο για τα ύπουλα σχέδιά του ήταν η Ηλιογέννητη. Σκέφτηκε όμως κάτι, για να τη βγάλει από τη μέση. Όταν πήγε στο βασιλιά, προσποιήθηκε το στενοχωρημένο. Τότε ο βασιλιάς, ξαπλωμένος στο κρεβάτι του, του είπε:
– Αγαπητέ μου Τρομάλ, νιώθω μεγάλο πόνο. Η χώρα βουλιάζει στη δυστυχία και το κακό δε λέει να πάρει τέλος. Φοβάμαι μην πεθάνω και μαζί μου χαθεί και η πολιτεία μου με τόσους αθώους.
– Σε καταλαβαίνω, βασιλιά μου, καμώθηκε ο Τρομάλ και κούνησε το κεφάλι δήθεν όλο απελπισία. Δεν μπορούμε όμως να κάνουμε τίποτα, είπε.
– Μην το λες αυτό, Τρομάλ. Δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι. Ξέρεις, έχω ακούσει για το Ρόδι της Ευτυχίας. Παλιές ιστορίες λένε πως βρίσκεται κάπου μέσα στο Στοιχειωμένο Δάσος. Αν μπορούσε κάποιος να το φέρει, τότε η ευτυχία θα επέστρεφε και πάλι και η πολιτεία θα σωνόταν. Μόνο που… κανείς δεν έχει μπει ποτέ εκεί μέσα. Όλοι το φοβούνται κι ούτε το όνομά του να ακούν δε θέλουν. Λένε πως κρύβει πολλούς κινδύνους.
– Μόνο ένας πρέπει να πάει εκεί, είπε ξαφνικά ο Τρομάλ, σα να είχε μια φοβερή ιδέα.
– Τι εννοείς, Τρομάλ; Τα λόγια σου με φοβίζουν. Δεν πιστεύω να εννοείς…
– Την Ηλιογέννητη! Ναι, βασιλιά μου, η Ηλιογέννητη πρέπει να μπει στο Στοιχειωμένο Δάσος, για να φέρει το Ρόδι της Ευτυχίας, και κανείς άλλος! Είναι η διάδοχος του θρόνου. Είναι υποχρεωμένη λοιπόν να πάει, είπε ο Τρομάλ, σίγουρος πως η Ηλιογέννητη δεν είχε ελπίδες, σαν έμπαινε στο Στοιχειωμένο Δάσος. Έτσι ο θρόνος θα έμενε γι’ αυτόν.
– Α, όχι, αυτό δε θα γίνει ποτέ! Τη μονάκριβη κόρη μου να στείλω εκεί όπου κανείς ποτέ δεν πήγε και από όπου κανείς ποτέ δεν ήρθε; Όχι, όχι, δεν μπορώ να κάνω κάτι τέτοιο.
– Και θα αφήσεις, βασιλιά μου, τη χώρα να χαθεί έτσι άδικα; τον διέκοψε ο Τρομάλ. Δεν είναι κρίμα;
Ο βασιλιάς έμεινε σκεφτικός. Αγαπούσε όσο τίποτα άλλο την Ηλιογέννητη, η σωτηρία όμως της χώρας κρεμόταν από τη δική του απόφαση. Τι να κάνει λοιπόν; Με βαριά καρδιά κάλεσε την Ηλιογέννητη στο δωμάτιό του και της ανακοίνωσε την απόφασή του. Η Ηλιογέννητη καθόλου δεν πικράθηκε που ο πατέρας της την έστελνε στο μέρος που δεν είχε πατήσει κανείς. Με χαρά δέχτηκε να τον βοηθήσει να διώξει τη δυστυχία:
– Μη στενοχωριέσαι, πατέρα, του είπε. Να δεις που θα τα καταφέρω να γυρίσω πίσω με το Ρόδι της Ευτυχίας. Να δεις που θα τη σώσουμε τη χώρα.
– Και πώς θα ξέρουμε ότι είσαι καλά; πρόλαβε να πει πάλι ο Τρομάλ. Θέλω να πω, το Στοιχειωμένο Δάσος είναι αιώνια σκοτεινό. Κανείς δεν το πλησιάζει. Πώς θα μαθαίνουμε νέα σου;
– Αυτό είναι ένα πρόβλημα, είπε ο βασιλιάς.
– Θα έλεγα να περιμένουμε τρεις μέρες, πρότεινε ο Τρομάλ, σίγουρος πως ο καιρός ήταν λίγος, για να καταφέρει η Ηλιογέννητη να επιστρέψει με το Ρόδι της Ευτυχίας. Αν δεν γυρίσεις σε τρεις μέρες, ο θρόνος θα πρέπει να δοθεί σε κάποιον άλλο, για να προσπαθήσει κι εκείνος, είπε με πονηριά έχοντας στο νου του τον εαυτό του.
– Τρεις μέρες; έκανε ο βασιλιάς. Τόσες λίγες;
– Η κατάσταση, βασιλιά μου, έχει φτάσει στο απροχώρητο, είπε ο Τρομάλ. Πρέπει γρήγορα να βρούμε τη λύση. Κάθε λεπτό που περνάει, είναι πολύτιμο.
– Έχε θάρρος, πατέρα, είπε η Ηλιογέννητη. Δεν θα επιτρέψω να καταστραφεί η πολιτεία μας. Θα παλέψω με όλες μου τις δυνάμεις και πιστεύω ότι θα τα καταφέρω.
– Μου δίνεις κουράγιο, κόρη μου, μέσα στη μεγάλη μου δυστυχία, είπε ο βασιλιάς. Μακάρι να επιστρέψεις νικήτρια. Η ευχή μου και η σκέψη όλων μας θα είναι πάντα κοντά σου.
Έτσι ξεκίνησε η Ηλιογέννητη νωρίς το επόμενο πρωί για το Στοιχειωμένο Δάσος. Όλοι οι άνθρωποι της χώρας βγήκαν στα τείχη να την αποχαιρετήσουν. Ο βασιλιάς δάκρυσε από περηφάνια για την κόρη του, ενώ ο Τρομάλ έτριβε τα χέρια του γεμάτος ικανοποίηση. Τώρα έβλεπε το θρόνο πολύ κοντά του. Υπομονή μόνο έπρεπε να κάνει. Υπομονή για τρεις μέρες. Έπειτα η χώρα θα γινόταν δική του.
ΙΙ
Ύστερα από αρκετές ώρες δρόμο κι αφού πέρασε τα ψηλά βουνά, που ήταν τα σύνορα της χώρας, η Ηλιογέννητη έφτασε μπροστά στο Στοιχειωμένο Δάσος που ήταν αιώνια σκοτεινό. Δίστασε για λίγο αλλά έπειτα γεμάτη αποφασιστικότητα περπάτησε ανάμεσα στα πυκνά δέντρα.
Στην αρχή δεν μπορούσε να δει τίποτα. Όλα ήταν θεοσκότεινα. Δεν ήξερε τι πατούσε και που βρισκόταν. Ψηλαφώντας με τα χέρια έφτασε στη ρίζα ενός μεγάλου δέντρου και κάθισε γεμάτη απελπισία. Τι θα έκανε τώρα; Πώς θα έβρισκε το Ρόδι της Ευτυχίας μέσα σε αυτή τη σκοτεινιά; Μόνη μέσα στο σκοτάδι άρχισε να φοβάται. Δάκρυα πλημμύρισαν τα μάτια της κι έτσι απελπισμένη που ήταν, έγειρε κι αποκοιμήθηκε.
Τότε ξαφνικά ένα παράξενο φως άρχισε να μπαίνει στο δάσος. Μεμιάς όλα φωτίστηκαν. Τα δέντρα ένιωσαν μεγάλη έκπληξη και άρχισαν να συζητούν ζωηρά για το περίεργο αυτό γεγονός. Τα ζώα μαζεύτηκαν όλο χαρά, που το φως ήρθε στο δάσος, ενώ τα ξωτικά, οι νεράιδες και τα αερικά άρχισαν να χορεύουν. Οι πεταλούδες και οι μέλισσες ζουζούνιζαν από’ δω κι από’ κει όλο ευτυχία. Το Στοιχειωμένο Δάσος γέμισε χαρούμενες φωνές και χρώματα. Όλοι ρώτησαν το Πνεύμα του Δάσους τι συνέβαινε. Αυτό είπε με σοβαρότητα:
– Επιτέλους, λύθηκαν τα μάγια που μας έδεναν τόσα χρόνια στη σκοτεινή μας δυστυχία. Ξημέρωσε και για μας η μέρα. Τη χαρά μας όμως τη χρωστάμε στην κοπέλα με τα χρυσά μαλλιά. Αυτή έφερε το λαμπερό φως. Πάμε να την ευχαριστήσουμε.
Όλοι λοιπόν ξεχύθηκαν στο δάσος. Γρήγορα έφτασαν στο δέντρο που κοιμόταν η Ηλιογέννητη. Εκείνη ξύπνησε από το θόρυβο και στην αρχή τρόμαξε. Πώς χάθηκε το σκοτάδι; Και πώς βρέθηκαν εκεί όλα αυτά τα πλάσματα που την κοιτούσαν επίμονα;
– Μη φοβάσαι, κορίτσι με τα χρυσά μαλλιά, της είπε το Πνεύμα του Δάσους και την πλησίασε. Είμαστε οι κάτοικοι του δάσους. Ήρθαμε να σε ευχαριστήσουμε, γιατί τα χρυσά σου μαλλιά έφεραν το φως και ξημέρωσε η μέρα και για μας.
– Δηλαδή, είπε όλο απορία η Ηλιογέννητη, λύθηκαν τα σκοτεινά μάγια που κρατούσαν το Στοιχειωμένο Δάσος αιχμάλωτο;
– Ναιαιαιαιαι, φώναξαν όλα τα ζώα και τα ξωτικά.
– Χαίρομαι γι’ αυτό, είπε η Ηλιογέννητη.
– Τι σε έφερε ως εδώ; τη ρώτησε το Πνεύμα του Δάσους. Ποιά είσαι και πώς σε λένε;
– Το όνομά μου είναι Ηλιογέννητη και έρχομαι από μια χώρα πίσω από τα βουνά. Εκεί έπεσε μεγάλη δυστυχία και ο πατέρας μου, ο βασιλιάς, με έστειλε να φέρω το Ρόδι της Ευτυχίας, για να σωθεί η πολιτεία.
– Το Ρόδι της Ευτυχίας; έκανε όλο θαυμασμό το Πνεύμα του Δάσους κι ύστερα συνέχισε με σοβαρότητα: από παλιά λένε πως υπάρχει στο δάσος, μα κανείς δεν ξέρει που βρίσκεται.
– Δεν υπάρχει κάποιος που θα μπορούσε να με βοηθήσει; ρώτησε γεμάτη αγωνία η Ηλιογέννητη. Πρέπει να το βρω οπωσδήποτε.
– Δυστυχώς δεν ξέρω κανέναν που θα μπορούσε να σε βοηθήσει, απάντησε απογοητευμένο το Πνεύμα του Δάσους.
– Δεν μου μένει λοιπόν, παρά να ψάξω να το βρω μόνη μου.
– Το δάσος θα σε βοηθήσει, Ηλιογέννητη, στο ταξίδι σου, όσο μπορεί. Να’ σαι σίγουρη γι’ αυτό, της είπε το Πνεύμα του Δάσους.
– Σας ευχαριστώ όλους, είπε η Ηλιογέννητη, και ξεκίνησε.
Περιπλανήθηκε πολλές ώρες μέσα στο δάσος η Ηλιογέννητη, χωρίς να καταφέρει τίποτα. Στο δρόμο τής κρατούσαν συντροφιά διάφορα ζώα, πουλιά και ξωτικά, για να μη νιώθει μοναξιά. Κάποια στιγμή δίψασε και έσκυψε να πιει νερό από ένα δροσερό ποτάμι που κυλούσε εκεί κοντά. Τότε, χοπ, ξεπήδησε μέσα από τα νερά ένα μικρό κορίτσι.
– Ποια είσαι εσύ; τη ρώτησε η Ηλιογέννητη.
– Είμαι η νεράιδα της πηγής. Διαβάζω τη σκέψη όσων πίνουν νερό από εδώ. Ξέρω τι σε βασανίζει και μπορώ να σε βοηθήσω. Βλέπεις, το ταξίδι μου ξεκινάει από τα βουνά. Πάνω λοιπόν σε ένα βουνό ξέρω ότι υπάρχει ένα δέντρο που έχει χαραγμένο σε μια πανάρχαια γραφή το μέρος, όπου βρίσκεται το Ρόδι της Ευτυχίας. Δεν έχεις παρά να ακολουθήσεις τη διαδρομή του ποταμού προς την αντίστροφη κατεύθυνση. Όταν φτάσεις στην πηγή, θα δεις εκεί δίπλα το δέντρο που σου είπα.
– Σε ευχαριστώ, νεράιδα, είπε η Ηλιογέννητη και έχοντας πάρει θάρρος και ελπίδα, άρχισε να περπατά κατά μήκος του ποταμού.
Το απόγευμα έφτασε επιτέλους στην πηγή. Δίπλα υπήρχε ένα πανύψηλο δέντρο. Πώς θα ανέβαινε όμως ως εκεί πάνω; Υπήρχε κίνδυνος να πέσει. Και τα κλαδιά του ήταν τόσο πυκνά, ώστε δύσκολα θα έβρισκε την αρχαία επιγραφή.
– Τι να κάνω; αναρωτήθηκε η Ηλιογέννητη.
– Θα σε βοηθήσω εγώ, Ηλιογέννητη, είπε ο σκίουρος.
Με γρήγορα πηδήματα σκαρφάλωσε στο πυκνόφυλλο δέντρο. Δεν άργησε να ανακαλύψει την επιγραφή αλλά δεν μπορούσε να τη διαβάσει. Όλα τού έμοιαζαν ακατανόητα.
– Μα τι λέει τέλος πάντων; είπε όλο νεύρα ο σκίουρος.
– Μόνο το Τυφλό Παιδί μπορεί να τη διαβάσει, είπε η κουκουβάγια που φτερούγισε και ήρθε ως εκεί. Είναι το μόνο πλάσμα στο δάσος που μπορεί να δει αυτό που δεν βλέπουν οι άλλοι.
– Και πού βρίσκεται; ρώτησε όλο περιέργεια ο σκίουρος.
– Κατοικεί σε ένα μικρό ξύλινο σπιτάκι πάνω σε μια γέρικη βελανιδιά. Είστε μισή μέρα δρόμο από’ δω, είπε η κουκουβάγια και χώθηκε στη φωλιά της.
Ο σκίουρος κατέβηκε από το δέντρο και πλησίασε την Ηλιογέννητη:
– Έχουμε ευχάριστα και δυσάρεστα νέα. Τα ευχάριστα είναι ότι βρήκα την επιγραφή. Τα δυσάρεστα είναι ότι μπορεί να διαβαστεί μόνο από το Τυφλό Παιδί που βρίσκεται μισή μέρα δρόμο. Έτσι είπε η κουκουβάγια. Τώρα όμως έχει αρχίσει να νυχτώνει. Θα συνεχίσουμε αύριο.
Δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς η Ηλιογέννητη. Αν και ανησυχούσε για την πολιτεία και τον πατέρα της, έπρεπε να περιμένει ως το άλλο πρωί. Γεμάτη αγωνία κάθισε σε ένα ψηλό βράχο κι απόμεινε να κοιτάζει τα αστέρια στο νυχτερινό ουρανό. Το βλέμμα της σταμάτησε στα βουνά που έκρυβαν πίσω τους τη χώρα της. Μέσα στη σιωπή της νύχτας ευχήθηκε να καταφέρει να φτάσει στο Ρόδι της Ευτυχίας, για να σώσει το λαό και να δώσει χαρά στον άρρωστο πατέρα της, που περνούσαν δύσκολες ώρες. Τότε ένα αστέρι έπεσε από τον ουρανό και η Ηλιογέννητη δάκρυσε.
Την ίδια ώρα στην πολιτεία οι άνθρωποι ένιωθαν το κακό να τους περικυκλώνει. Τα μάγια του Τρομάλ έφερναν καινούριες καταστροφές. Σεισμοί γκρέμιζαν τα σπίτια, πυρκαγιές κατάκαιγαν τα σπαρτά και η πείνα θέριζε τα παιδιά. Ο βασιλιάς, ανήμπορος στο κρεβάτι, θρηνούσε για την κατάσταση και ευχόταν να γυρίσει σύντομα η Ηλιογέννητη.
Ο μόνος που το διασκέδαζε, ήταν ο πανούργος Τρομάλ που μετρούσε δυο ακόμα μέρες, για να καταλάβει το βασιλικό θρόνο. Ήδη κατάστρωνε τα σχέδιά του για το πώς θα κυβερνούσε τη χώρα. Ονειρευόταν πλούτη και μεγαλεία. Θα έβαζε μεγάλους φόρους και θα απαιτούσε να τον υπακούν όλοι. Και οι άνθρωποι, ταλαιπωρημένοι όπως θα ήταν από τη δυστυχία και τις καταστροφές, δε θα μπορούσαν να κάνουν αλλιώς. Έτσι πίστευε ο Τρομάλ. Όμως η μέρα ξημέρωνε για δεύτερη φορά στο Μαγεμένο Δάσος.
ΙΙΙ
Το επόμενο πρωί η Ηλιογέννητη βγήκε νωρίς νωρίς από την κουφάλα του δέντρου, όπου έμεινε τη νύχτα. Έξω στο ξέφωτο την περίμενε μια έκπληξη. Οι νεράιδες είχαν φροντίσει για ένα πλούσιο πρωινό γεύμα. Πάνω στο γρασίδι είχαν στρώσει λευκά πέπλα και είχαν βάλει εκεί χίλια δυο καλά: γάλα, μέλι από τις μέλισσες, καρπούς από τα δέντρα και χυμούς από άγνωστα φρούτα.
Η Ηλιογέννητη ένιωσε ντροπή αλλά τα ξωτικά την έφεραν στο υπαίθριο αυτό τραπέζι. Της χάρισαν μάλιστα κι ένα στεφάνι από λουλούδια, να το φορεί στα χρυσαφένια της μαλλιά.
Όταν χόρτασαν όλοι, ξεκίνησαν για το σπιτάκι όπου έμενε το Τυφλό Παιδί. Στο δρόμο τα δέντρα τούς έδειχναν ποιο μονοπάτι να ακολουθούν κάθε φορά και τους χάριζαν τον ίσκιο τους, για να δροσίζονται και να ξαποσταίνουν. Ο σκίουρος προχωρούσε μπροστά με τη φουντωτή του ουρά να πηγαίνει πότε δεξιά και πότε αριστερά.
Το μεσημέρι τελικά έφτασαν στη γέρικη βελανιδιά. Ψηλά, πάνω στα κλαδιά υπήρχε ένα ξύλινο σπιτάκι. Ήταν τόσο μικρό, που δεν χωρούσε να μπει ένας μεγάλος άνθρωπος εκεί μέσα. Ήταν φανερό πως κάποιο μικρό παιδί έμενε εκεί.
– Έι, είναι κανείς εδώ; φώναξε η Ηλιογέννητη. Τυφλό Παιδί, μας ακούς;
Δεν ακούστηκε απάντηση. Ύστερα από λίγο όμως η πορτούλα άνοιξε και φάνηκε δειλά ένα παιδάκι που έπιανε με τα χέρια μπροστά του, για να μην πέσει. Ήταν τυφλό, δεν έβλεπε τίποτα. Η Ηλιογέννητη γεμάτη χαρά τού μίλησε:
– Γεια σου, Τυφλό Παιδί. Είμαι η Ηλιογέννητη. Ήρθα εδώ με τα πλάσματα του Μαγεμένου Δάσους, για να σου ζητήσουμε μια χάρη. Θέλουμε να μας βοηθήσεις.
– Θέλετε να διαβάσω τα χαραγμένα λόγια που δεν μπορεί να διαβάσει κανένας άλλος. Έτσι δεν είναι;
– Πού το ξέρεις; απόρησε ο σκίουρος.
– Ο κακός μάγος που με τύφλωσε και με έκανε πάλι μικρό παιδί, μου είχε πει πως μόνο όταν θα διαβάσω την επιγραφή, θα λυθούν τα μάγια. Επειδή όμως δε βλέπω, δεν μπορώ να ψάξω στο Μαγεμένο Δάσος. Τώρα εσείς θα με πάτε στο σωστό μέρος κι έτσι θα βοηθήσω εγώ εσάς κι εσείς εμένα.
– Και πώς ήξερες για ποιο λόγο ήρθαμε σε σένα; ρώτησε με τη σειρά της η Ηλιογέννητη.
– Γιατί με φώναξες «Τυφλό Παιδί». Από όλα τα πλάσματα του δάσους μόνο η κουκουβάγια που φυλάει χρόνια τώρα την επιγραφή, ξέρει το όνομά μου. Έτσι λοιπόν κατάλαβα ότι είχατε περάσει πρώτα από εκεί κι ότι σας είχε μιλήσει για μένα.
– Εμπρός, μην καθυστερούμε, είπε γεμάτος ανυπομονησία ο σκίουρος.
Αμέσως δυο ξωτικά πέταξαν ως το ξύλινο σπιτάκι, πήραν το Τυφλό Παιδί και το κατέβασαν κάτω. Τα πουλιά τού έδωσαν ένα ραβδάκι, για να βρίσκει ευκολότερα το δρόμο του. Ύστερα από λίγο όμως το Τυφλό Παιδί κουράστηκε, μιας και δεν ήταν συνηθισμένο στο πολύωρο περπάτημα. Έτσι το πήρε στη ράχη του το ελαφάκι.
Στην επιστροφή σταμάτησαν, για να ξεκουραστούν λίγο δίπλα σε μερικούς θάμνους. Εκεί το Τυφλό Παιδί εξήγησε στην Ηλιογέννητη πως πρώτα ήταν ένα γενναίο βασιλόπουλο σε μιαν άγνωστη γι’ αυτήν χώρα. Όμως ένας πανούργος μάγος το είχε μεταμορφώσει σε τυφλό, ανυπεράσπιστο παιδί, γιατί ήθελε να το εκδικηθεί που αρνήθηκε να τον βοηθήσει στα σκοτεινά του σχέδια.
– Και τώρα πού βρίσκεται αυτός ο μάγος; Ρώτησε η Ηλιογέννητη.
– Δεν ξέρω ακριβώς. Νομίζω σε μια μακρινή χώρα. Παριστάνει τον καλό για να πάρει το θρόνο του βασιλιά. Ελπίζω να τον ανακαλύψουν και να τον τιμωρήσουν, τον απαίσιο Τρομάλ!
– Ποιόν; ρώτησε έκπληκτη η Ηλιογέννητη.
– Τον Τρομάλ, το μάγο. Αυτό είναι το όνομά του, απάντησε το Τυφλό Παιδί.
Η Ηλιογέννητη πάγωσε. Ποτέ δεν είχε περάσει από το μυαλό της ότι πίσω από τον Τρομάλ κρυβόταν ένας τόσο απαίσιος μάγος. Τώρα κατάλαβε πως η δυστυχία που έπεσε στη χώρα, ήταν έργο των σκοτεινών του δυνάμεων. Τώρα μπόρεσε να εξηγήσει, γιατί έπεισε τον πατέρα της να τη στείλει στο Στοιχειωμένο Δάσος. Σχεδίαζε να την ξεφορτωθεί, για να πάρει το θρόνο. Και ο άμοιρος ο πατέρας της που δεν είχε ιδέα από όλα αυτά και μοιραζόταν μαζί του τα μυστικά του; Αχ, πόσο θα ήθελε να βρισκόταν τώρα κοντά του, να τον προστατέψει από τα πανούργα σχέδια του κακού Τρομάλ!
Το Τυφλό Παιδί ένιωσε την ανησυχία της Ηλιογέννητης και ρώτησε να μάθει τι συμβαίνει. Τότε η Ηλιογέννητη τού αποκάλυψε την ιστορία της. Του μίλησε για το κακό που βρήκε τη χώρα της, την απόφαση του πατέρα της να τη στείλει να βρει το Ρόδι της Ευτυχίας και τις περιπέτειές της στο Μαγεμένο Δάσος ως τη στιγμή που συναντήθηκαν. Το Τυφλό Παιδί έμεινε για λίγο σκεφτικό και έπειτα είπε:
– Έχουμε, λοιπόν, ένα παραπάνω λόγο, για να βιαστούμε, Ηλιογέννητη. Σε λίγο νυχτώνει και δε μας έμεινε παρά μια μέρα μονάχα από τη διορία που έχουμε. Ο Τρομάλ είναι επικίνδυνος. Δε θα διστάσει να κάνει κι άλλο κακό στη χώρα και τον άρρωστο πατέρα σου.
– Έχεις δίκιο, είπε η Ηλιογέννητη. Κι αμέσως ξεκίνησαν για το δέντρο με τα ακαταλαβίστικα γράμματα.
Στη χώρα της Ηλιογέννητης ο λαός είχε απογοητευθεί. Κανείς δεν περίμενε ότι υπήρχε ελπίδα να επιστρέψει η κόρη του βασιλιά με το Ρόδι της Ευτυχίας. Άλλοι έλεγαν πως δεν μπορεί, θα είχε χαθεί στο στοιχειωμένο δάσος. Έβλεπαν τη δυστυχία και το κακό να θερίζουν τα πάντα. Κανείς όμως δεν έλεγε τίποτα στον άρρωστο βασιλιά, μήπως δεν το άντεχε και πέθαινε πικραμένος.
Ο Τρομάλ άρχισε να διαδίδει φήμες ότι η Ηλιογέννητη χάθηκε, ότι την κατάπιε το δάσος. Βιαζόταν να βρεθεί στο θρόνο, μοναδικός κυρίαρχος. Έλεγε πως ο θρόνος δεν έπρεπε να μείνει κενός, τώρα που η μοναδική κληρονόμος χάθηκε άδικα. Υποστήριζε πως ο βασιλιάς όφειλε να πάρει τις αποφάσεις του, σίγουρος πως θα πρότεινε αυτόν για διάδοχο.
Ωστόσο ο βασιλιάς δεν ήθελε να βιαστεί. Παρά την απελπισία του θα περίμενε να περάσουν και οι τρεις μέρες της διορίας που είχε δώσει στην Ηλιογέννητη. Για την ώρα όμως αγωνιούσε για την τύχη της. Γι’ αυτό αποφάσισε να στείλει την επόμενη μέρα το Βασιλικό Αετό πάνω από το στοιχειωμένο δάσος, μήπως του έφερνε κάποιο νέο από την κόρη του.
Λίγο πριν σβήσουν και οι τελευταίες αχτίδες του ήλιου, η παρέα του Μαγεμένου Δάσους έφτασε κάτω από το δέντρο με την πανάρχαια επιγραφή. Τα αερικά ανέβασαν το Τυφλό Παιδί κι έπειτα κατέβηκαν και περίμεναν με τους υπόλοιπους. Η κουκουβάγια τούς είπε να μην τους ενοχλήσει κανείς. Ύστερα οδήγησε τα χεράκια του Τυφλού Παιδιού πάνω στα χαραγμένα σύμβολα και με συγκίνηση είπε:
– Εμπρός, Τυφλό Παιδί, εσύ που δε βλέπεις, διάβασε αυτό που δεν μπορούν να διαβάσουν, εκείνοι που βλέπουν.
Το Τυφλό Παιδί χάιδεψε με τα δάχτυλά του τα περίεργα γράμματα και χαμογέλασε. Με τα μάτια της ψυχής του είχε διαβάσει το μήνυμα της αρχαίας επιγραφής. Τα μάγια, που το έδεναν τόσο καιρό, είχαν λυθεί.
Η παρέα κάτω από το δέντρο είχε αρχίσει να νυστάζει. Κάτι το ταξίδι της ημέρας, κάτι η νύχτα που έπεφτε σιγά σιγά, κάτι το Τυφλό Παιδί που δεν έλεγε να φανεί, όλα αυτά τούς έκαναν να ξαπλώσουν στην κουφάλα του δέντρου, για να ξαποστάσουν. Η Ηλιογέννητη με καρφωμένο το βλέμμα στο ψηλό δέντρο περίμενε το Τυφλό Παιδί να επιστρέψει. Κάποτε όμως ο ύπνος νίκησε και τα κουρασμένα της ματάκια έκλεισαν τελευταία μέσα στο Μαγεμένο Δάσος.
IV
Χαράματα της επόμενης μέρας, της τρίτης και τελευταίας που είχε η Ηλιογέννητη, ο Βασιλικός Αετός πέταξε από τη δυστυχισμένη χώρα με κατεύθυνση προς τα ψηλά βουνά. Πήγαινε στο Στοιχειωμένο Δάσος, μήπως και βρει τα χαμένα ίχνη της Ηλιογέννητης.
Στο δέντρο με την αρχαία επιγραφή η παρέα του Μαγεμένου Δάσους κοιμόταν ακόμα βαθιά. Ξαφνικά ακούστηκαν φωνές και όλοι πετάχτηκαν όρθιοι:
– Εμπρός, σηκωθείτε, τεμπέληδες! Έχουμε δρόμο. Το Ρόδι της Ευτυχίας είναι μακριά.
– Μα ποιος φωνάζει πρωί πρωί; διαμαρτυρήθηκε ο σκίουρος.
– Τι συμβαίνει; ρώτησαν η Ηλιογέννητη και τα αγουροξυπνημένα πουλιά.
Τότε όλοι βρέθηκαν μπροστά σε ένα αλλόκοτο θέαμα. Μπροστά τους στεκόταν ένα πανέμορφο Βασιλόπουλο, ένα νεαρό παλικάρι ντυμένο με ρούχα βασιλικά, ζωσμένο στη μέση το σπαθί του. Όλοι έμειναν να θαυμάζουν την ομορφιά του. Μόνο ο σκίουρος συνήλθε γρηγορότερα:
– Τώρα, εσύ πάλι, ποιος είσαι; το ρώτησε.
Το Βασιλόπουλο χαμογέλασε και στράφηκε προς την Ηλιογέννητη που το κοιτούσε θαμπωμένη:
– Ηλιογέννητη; Ούτε εσύ δε με αναγνωρίζεις;
– Μα ναι! Είσαι το Τυφλό Παιδί! Λύθηκαν τα μάγια και έγινες πάλι το Βασιλόπουλο που ήσουν και πρώτα. Έτσι δεν είναι; Άρα, αυτό σημαίνει ότι διάβασες την επιγραφή. Και ότι ξέρεις που βρίσκεται το Ρόδι της Ευτυχίας!
– Ακριβώς, απάντησε το Βασιλόπουλο.
– Ζήτωωωωωω, φώναξαν από χαρά τα ζώα, τα ξωτικά και τα αερικά. Τα πουλιά άρχισαν να φτεροκοπούν χαρούμενα, οι νεράιδες τραγουδούσαν. Το Βασιλόπουλο με λίγα λόγια τούς εξήγησε ότι το προηγούμενο βράδυ διάβασε την επιγραφή και έτσι έσπασε τα μάγια που το έδεναν τόσο καιρό.
– Τώρα όμως αρχίζουν τα δύσκολα, είπε το Βασιλόπουλο και διέκοψε τα πανηγύρια. Η επιγραφή λέει ότι το Ρόδι της Ευτυχίας το έχει το Σοφό Πουλί που κατοικεί στο Δέντρο της Χαράς και της Λύπης. Η κουκουβάγια μού είπε ότι το δέντρο αυτό βρίσκεται στην άκρη του Μαγεμένου Δάσους και πως κανείς δεν έχει πάει ως εκεί. Τόσο μακριά είναι. Για να φτάσουμε ως εκεί, θέλουμε τουλάχιστον δυο χρόνια.
– Αχ, όχι! Είπε η Ηλιογέννητη. Η διορία μου τελειώνει αύριο. Μετά ο Τρομάλ θα γίνει βασιλιάς και τότε δεν έχουμε ελπίδες. Θα καταστρέψει τη χώρα μου, θα υποδουλώσει τους κατοίκους και θα σκοτώσει τον πατέρα μου. Αλίμονο! Δε θα προλάβουμε. Κι ούτε θα τηρήσω την υπόσχεση που έδωσα στον άρρωστο πατέρα μου.
– Μη φοβάσαι, Ηλιογέννητη, μην απελπίζεσαι, την διέκοψε το Βασιλόπουλο. Οι Δυνάμεις του Καλού δεν είπαν ακόμα την τελευταία τους λέξη.
Εκείνη τη στιγμή μια σκιά τούς σκέπασε, σαν κάποιο σύννεφο να πέρασε γρήγορα. Δεν ήταν όμως σύννεφο. Ο Βασιλικός Αετός, αφού έκανε μερικούς κύκλους, προσγειώθηκε ανάμεσά τους με μεγαλοπρέπεια.
– Ηλιογέννητη! Είσαι ζωντανή;
– Βασιλικέ Αετέ, ήρθες πάνω στην ώρα, είπε η Ηλιογέννητη. Πες μου μόνο αν ζει ακόμα ο πατέρας μου.
– Ζει, Ηλιογέννητη αλλά η δυστυχία πλακώνει βαριά τη χώρα. Βρήκες το Ρόδι της Ευτυχίας; τη ρώτησε.
– Όχι, είπε το Βασιλόπουλο, αλλά θα μας βοηθήσεις εσύ να το βρούμε!
– Εγώ; Πώς; απόρησε ο Βασιλικός Αετός.
– Δεν έχουμε χρόνο τώρα. Θα σου εξηγήσουμε στο δρόμο, απάντησε το Βασιλόπουλο.
Ύστερα από λίγο μια περίεργη παρέα πετούσε πάνω από το Μαγεμένο Δάσος. Ο Βασιλικός Αετός με την Ηλιογέννητη, το Βασιλόπουλο και το μικρό σκίουρο στην πλάτη του έσχιζε τον ουρανό με τις τεράστιες φτερούγες του και πετούσε γρήγορα για το Δέντρο της Χαράς και της Λύπης, στην άκρη του Μαγεμένου Δάσους. Ο Βασιλικός Αετός φανέρωσε την αιτία του ερχομού του, την επιθυμία του βασιλιά να μάθει για την τύχη της κόρης του, πριν παραδώσει το θρόνο στον Τρομάλ, μίλησε για την τραγική κατάσταση που είχε δημιουργηθεί στη χώρα, για την απελπισία των ανθρώπων, τις καταστροφές, την πείνα. Η Ηλιογέννητη με τη σειρά της εξήγησε στο Βασιλικό Αετό πώς είχαν τα πράγματα στο Μαγεμένο Δάσος, τις περιπέτειές της, την ιστορία του Μαγεμένου Βασιλόπουλου, την αλήθεια για τον Τρομάλ και του φανέρωσε ότι έπρεπε να βιαστούν, για να φέρουν το Ρόδι της Ευτυχίας στη βασανισμένη πολιτεία.
Ο Βασιλικός Αετός διέσχισε ταχύτατα την τεράστια απόσταση και λίγο μετά το μεσημέρι έφτασαν στο Δέντρο της Χαράς και της Λύπης. Το δέντρο αυτό δεν ήταν σαν όλα τα άλλα που είχαν δει στο μαγεμένο δάσος. Ήταν τεράστιο, τόσο ψηλό, που η κορυφή του χανόταν στα σύννεφα. Έμοιαζε να βρίσκεται εκεί για αιώνες.
Η Ηλιογέννητη, το Βασιλόπουλο και ο μικρός σκίουρος πλησίασαν γεμάτοι θαυμασμό το πελώριο αυτό δέντρο. Τότε ανάμεσα στις φυλλωσιές διέκριναν ένα πολύχρωμο πουλί, που όμοιό του δεν είχαν ξαναδεί. Ήταν το Σοφό Πουλί. Στο ράμφος του κρατούσε ένα κατακόκκινο ρόδι, ενώ κι άλλα μικρότερα ρόδα ξεπρόβαλλαν μέσα από τα κλαδιά. Κανείς δε μιλούσε. Μια αλλόκοτη ησυχία τούς τύλιγε.
Τότε ήταν που το Σοφό Πουλί, χωρίς να ανοίξει το ράμφος του, τους μίλησε στην καρδιά τους και όλοι μπορούσαν να το ακούσουν πεντακάθαρα:
– Καλωσορίσατε στο Δέντρο της Χαράς και της Λύπης. Μπράβο σας, για τις θυσίες και τον αγώνα που κάνατε, για να φτάσετε ως εδώ. Ανταμοιβή σας είναι το Ρόδι της Ευτυχίας, το σπουδαιότερο αγαθό πάνω στη γη. Ηλιογέννητη, είπε το Σοφό Πουλί και στράφηκε προς αυτήν, το Ρόδι της Ευτυχίας είναι δικό σου. Πάρ’ το και πήγαινέ το στη χώρα σου που το έχει ανάγκη. Μην ξεχάσεις όμως ποτέ ότι η ευτυχία που κερδίζεις, ήρθε από το Μαγεμένο Δάσος. Και να θυμάσαι όλους όσους σε βοήθησαν, είπε και άφησε να πέσει το Ρόδι της Ευτυχίας στην αγκαλιά της Ηλιογέννητης.
Το απόγευμα της ίδιας μέρας ο Τρομάλ επισκέφθηκε τον άρρωστο βασιλιά στο δωμάτιό του.
– Πλησίασε, Τρομάλ, του είπε ο βασιλιάς. Σε ακούω.
– Βασιλιά μου, άρχισε ο Τρομάλ δήθεν καταστενοχωρημένος, οι ειδήσεις που έχω, φοβάμαι ότι είναι δυσάρεστες. Η Ηλιογέννητη φαίνεται πως χάθηκε για πάντα στο Στοιχειωμένο Δάσος. Πρέπει να το πάρουμε απόφαση ότι δε θα την ξαναδούμε πια. Ο Βασιλικός Αετός δεν επέστρεψε και ήδη άρχισε να νυχτώνει. Τίποτα δε γυρίζει, βασιλιά μου, από το Στοιχειωμένο Δάσος. Έπειτα, ο λαός υποφέρει από την ανεξήγητη δυστυχία. Μακάρι να μπορούσες να διώξεις το μαύρο σύννεφο που μας πλακώνει. Η ασθένειά σου όμως σε κρατά αιχμάλωτο στο κρεβάτι. Πρέπει να διαλέξεις το διάδοχό σου, βασιλιά μου, πριν είναι αργά.
– Τρομάλ, το ξέρεις ότι εσύ θα είσαι ο διάδοχος, σε περίπτωση που η Ηλιογέννητη δε γυρίσει πίσω. Ωχ, ούτε να το σκέφτομαι δε θέλω κάτι τέτοιο. Δεν υπάρχει όμως λόγος να αθετήσουμε όσα συμφώνησα με την κόρη μου. Εξάλλου μια νύχτα έμεινε. Αν ως αύριο το πρωί η Ηλιογέννητη δε φανεί, θα γίνει η στέψη σου στην αίθουσα του θρόνου.
– Όπως επιθυμείς, βασιλιά μου, είπε ο Τρομάλ και αφού υποκλίθηκε, βγήκε από το δωμάτιο. Καταραμένε παλιόγερε, είπε όλο νεύρα. Δεν θα σου περάσει όμως! Αύριο θα σου πάρω το θρόνο και μαζί όλο σου το βασίλειο, χε, χε, μουρμούρισε και κλείστηκε στο δωμάτιό του, για να ετοιμάσει την ομιλία της αυριανής μέρας.
Ξημέρωσε κάποτε και η μέρα που με τόση αγωνία περίμεναν όλοι: ο Τρομάλ, ο ταλαιπωρημένος λαός, ο άρρωστος βασιλιάς, η Ηλιογέννητη και το Βασιλόπουλο.
Στην αίθουσα του θρόνου όλα ήταν έτοιμα για τη στέψη του Τρομάλ. Ο άρρωστος βασιλιάς με βαριά καρδιά σύρθηκε φορώντας τα καλά του ως το θρόνο του, για να τον παραδώσει στον Τρομάλ. Δεν μπορούσε να πιστέψει ότι έχασε για πάντα τη μονάκριβη κορούλα του. Το βασίλειό του ήταν ρημαγμένο από τις καταστροφές που δεν μπορούσε να ελέγξει. Και ο θρόνος πήγαινε στα χέρια του Τρομάλ, στον οποίο είχε πάψει να έχει την εμπιστοσύνη που του είχε πρώτα. Σα να βιαζόταν ο Τρομάλ να βρεθεί στο θρόνο κι αυτό τον έβαζε σε υποψίες. Δεν μπορούσε όμως να κάνει αλλιώς.
Ο διάδοχος του θρόνου ήρθε ντυμένος με την επίσημη στολή του και στάθηκε δίπλα στο βασιλιά. Τα βούκινα και οι τρομπέτες ήχησαν σε όλη την πολιτεία, σημάδι ότι άρχιζε η τελετή στέψης του νέου βασιλιά. Τότε όμως συνέβη κάτι που κανείς δεν περίμενε και πιο πολύ από όλους ο μοχθηρός Τρομάλ.
Έξω από το παλάτι που είχε αρχίσει να συγκεντρώνεται κόσμος, ακούστηκαν φωνές. Έπειτα δυνάμωσαν, ακούστηκαν ζητωκραυγές, στο τέλος όλος ο τόπος τρανταζόταν από τη φασαρία. Σα να γινόταν κάποιο πανηγύρι. Ο βασιλιάς ανησύχησε. Πιο πολύ όμως ανησύχησε ο Τρομάλ. Είχε περάσει πολύς καιρός από τότε που ακούστηκαν για τελευταία φορά χαρούμενες φωνές στο βασίλειο.
Ξαφνικά η πόρτα της αίθουσας του θρόνου άνοιξε διάπλατα και όρμησε μέσα ο Βασιλικός Αετός. Ο Τρομάλ μόλις τον είδε, κέρωσε από το φόβο του. Ο βασιλιάς παρά την αδυναμία και την εξάντληση πετάχτηκε όρθιος:
– Βασιλικέ Αετέ, επιτέλους ήρθες! Τι νέα μού φέρνεις;
– Βασιλιά μου, σταμάτα τη στέψη και διώξε από κοντά σου τον πανούργο Τρομάλ!
– Να σταματήσω τη στέψη,… τον πανούργο Τρομάλ. Τι είναι αυτά που λες, Βασιλικέ Αετέ;
– Βασιλιά μου, δεν υπάρχει λόγος να σε διαδεχτεί ο Τρομάλ, αφού η Ηλιογέννητη ζει…
– Ζει; είπε ο βασιλιάς και πέταξε από τη χαρά του. Ο Τρομάλ όμως έπεσε ξερός στο πάτωμα. Αλλά τώρα κανείς δεν του έδινε σημασία.
– Ζει, βασιλιά μου και έφερε το Ρόδι της Ευτυχίας στη χώρα! Τα μάγια που κρατούσαν σκοτεινό το Στοιχειωμένο Δάσος, λύθηκαν, πλημμύρισε στο φως και τα πουλιά του Δάσους πετούν πάνω από την πόλη φέρνοντας Ρόδα της Ευτυχίας σε όλους.
– Πατέρα, ακούστηκε η φωνή της Ηλιογέννητης που έτρεξε και χώθηκε στην αγκαλιά του.
– Παιδί μου, Ηλιογέννητη, τι ανέλπιστη χαρά είναι αυτή που μου έδωσες! Πόσο απελπισμένος ήμουν και πόσο χαρούμενος είμαι τώρα. Αλήθεια, δεν νιώθω άρρωστος πλέον.
– Είναι γιατί λύθηκαν τα μάγια του Τρομάλ, του μάγου, βασιλιά μου, είπε το Βασιλόπουλο που έμπαινε εκείνη την ώρα με το μικρό σκίουρο στην αίθουσα του θρόνου…
Να μην τα πολυλογούμε, η Ηλιογέννητη διηγήθηκε στον πατέρα της τις περιπέτειές της στο Μαγεμένο Δάσος, την ιστορία του Μαγεμένου Βασιλόπουλου, τη συνάντησή τους με το Βασιλικό Αετό, το Σοφό Πουλί με το Ρόδι της Ευτυχίας και το πώς έφτασαν πετώντας ως τη χώρα τους.
Ο βασιλιάς, όταν έμαθε την αλήθεια για τον Τρομάλ, διέταξε και τον έκαναν κομματάκια. Έπειτα πάντρεψε την Ηλιογέννητη με το Βασιλόπουλο και τους όρισε διαδόχους του στο βασιλικό θρόνο. Η ευτυχία και το χαμόγελο ξαναήρθαν στη βασανισμένη πολιτεία και οι άνθρωποι ξέχασαν με τον καιρό τις μέρες που ο Τρομάλ τούς έκανε τη ζωή δύσκολη. Και το Σοφό Πουλί χαμογελούσε στο Δέντρο της Χαράς και της Λύπης, εκεί στην άκρη του Μαγεμένου Δάσους με τα Ρόδα της Ευτυχίας γύρω του. Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα.
Κάτω από Πεζογραφία | 1 Σχόλιο