Το φιλί της καυτό, σαν της ερήμου τον ξανθοκίτρινο χιτώνα. Κι η ανάσα της μαχαίρι. Κι εκείνο το μακρόσυρτο λυπητερό τραγούδι της, σαν του καημού το γοργοκύλισμα να χορεύει, δελφίνι ξένοιαστο, στα γκριζογάλανα δάκρυα του Εύξεινου κι εκεί να εξαγνίζει τον Έρωτα στην κολυμβήθρα που είναι φτιαγμένη από υποσχέσεις κι αμαρτωλά φιλιά. Αχ, να? μουν […]

Γλίστρησε η νύχτα πίσω από τις κορφές του Ολύμπου, γλίστρησε η νύχτα κι έφυγε. Όμως, εσύ, δεν πίστεψες στα όνειρα που είδες, γιατί δε σου κρατούσαν πια το χέρι. Ξημέρωσε, λοιπόν, χλωμό το πρωινό στα παγωμένα σου χείλη. Γλίστρησε η νύχτα κι έφυγε. Πίσω από τον Όλυμπο γλίστρησες, χάθηκες κι εσύ, φεγγαρόλουστη οπτασία.

Τη νύχτα που πέθαναν οι πυγολαμπίδες

Τη νύχτα που πέθαναν οι πυγολαμπίδες, τη νύχτα εκείνη θυμάμαι με ανάσα κοφτή ρουφούσα το σκοτάδι το μαύρο. Είχε κάτι από δηλητήριο το φιλί της παγωνιάς. Στην κάτασπρη σκοπιά μου, εικονοστάσι της βρωμιάς, γαργαλάω το όπλο μου, κάπου αλλού θα? θελα να? μαι, δηλώνω και πάλι απών, «την αγάπη μου ψάχνω να? βρω», μέσα μου […]

Μεσημέρι ήρθε ο μικρός πραματευτής. Λαίμαργες οι κυράδες κολυμπούν στην απλωμένη του πραμάτεια. Παράμερα οι νιες κοπέλες γλυκοκοιτάζουνε τα δυο του μάτια, γιατί? ναι μορφονιός κι απάντρευτος ακόμα. Παίρνει κι αυτός να ιστορεί έρωτες γενναίων αφεντάδων.   Στη λάβρα του μεσημεριού οι καρδιές λιγώνουν, άπληστα τα χέρια σκουπίζουν τα μισάνοιχτα χείλη. Μα όρεξη δεν έχει […]

Άρωμα βασιλικού Απλώνει Ήχους αναποφάσιστους Στην αγχόνη Του χθες και του σήμερα Δειλό φυλλορόισμα Κι ο στοχασμός Γέλιο παιδικό Ακυβέρνητη μαούνα στα κύματα Απομεινάρι ασπρόμαυρο Πνοής ταξιδεύτρας Η παλιά λατέρνα

Στο παλιό το χάνι δεν ακούγεται κανείς. Μακάβρια κρέμονται μεσ? στην αχλή του κάποτε χλομές φωτογραφίες στους ξεφτισμένους τοίχους. Βαριανασαίνουν τα έπιπλα τη χλαλοή των περασμένων κάτω από το σκονισμένο σάβανο που άπλωσε ο χρόνος. Και μόνο αν σκύψεις πίσω από μια μικρή χαραμάδα, θα δεις στο κρυφό δωμάτιο να αργοσβήνουν απροστάτευτες στο ανελέητο μαστίγωμα […]

Έρημοι δρόμοι, Κυριακή, σκιές που αργοσβήνουν. Έρημοι δρόμοι, Κυριακή και λες πως δεν σ? αφήνουν.   Απ? τη γωνιά μια γύφτισσα περνά με χείλη σαν το αίμα, η μοίρα είναι ψέμα.   Πάνω στα μαλλιά κεντημένα φύλλα, σαν κληματαριά με κόκκινα σταφύλια.   Και τριγυρνάς και τριγυρνάς και τους ανέμους δεν ρωτάς κι από όπου […]

Απ? τη μικρή καταπακτή γλίστρησε χτες το βράδυ ο νους μου και ταξίδεψε στης θάλασσας τ? ασπράδι.   Στα παιδικά λημέρια μας και στους παλιούς κρυψώνες, τότε που κυνηγούσαμε όνειρα και χελώνες.   Σαν το δελφίνι που σκίζει τα νερά, έτσι λέω να προχωρήσουμε και στη μικρή καταπακτή τραγούδι ν? αρχινήσουμε.   Ζωή, που σαν […]

Ήτανε μια φορά ένας στρατιώτης, φρουρός ακοίμητος αρχαίου θησαυρού. Κρυμμένος σε μια σπηλιά, δεμένος με τα άρματα και την παλικαριά. Δεν είχε φίλους ούτε εχθρούς, στο τέλος όμως δεν ξεχώριζε νεκρούς και ζωντανούς. Με τον καιρό ο θεός τον ξέχασε κι ο Θάνατος τα ίχνη του έχασε. Και μόνος του παλεύει χρόνια στο σκοτάδι να […]

Μας είπαν πως έρχεται μπόρα. Σκοτεινός ουρανός. Αέρας που σφυρίζει σαν το φίδι. Και η αίσθηση πως κάτι τρομερό θα πέσει πάνω μας. Δεν μπορεί, είπαμε κι εμείς, έρχεται μπόρα. Και μονομιάς ερήμωσε η πόλη. Στους δρόμους μόνο ο κουρνιαχτός απέμεινε των βιαστικών βημάτων μας. Ταμπουρωθήκαμε στα σπίτια, κλειδομανταλώσαμε τα ανοίγματα, ο εχθρός ξυστά να […]