Του φεγγαριού τα δάκρυα πνίγηκαν στο ποτάμι και το ταλαίπωρο στοιχειό δεν ξέρει τι να κάμει.   Του φεγγαριού τα δάκρυα ξέπλυναν την καρδιά σου, στου ποταμού τα βότσαλα σκάλισαν τη θωριά σου.   Του φεγγαριού τα δάκρυα πονούν μα δεν τα σβήνεις, μ?ένα κοχύλι γυάλινο γουλιά γουλιά τα πίνεις.   Του φεγγαριού τα δάκρυα […]

Στο μυαλό μου σύγχυση μεγάλη κι ας λένε ό,τι θέλουν γνωστικοί και άλλοι – εγώ έχω αγύριστο κεφάλι ? στα χείλη σου θα σκύψω και θα προσκυνήσω πάλι.   Τι κι αν δεν βγει ξανά ο ήλιος, τι κι αν τα αστέρια χάσουν το λαμπρό το φως, τι κι αν δεν ξέρω το γιατί και […]

Η γοργόνα της Μικρασίας

Στο μακρύ γιαλό ένα βράδυ ένα παλιό κοχύλι έβαλε σημάδι. Είχε αστεριών πλημμύρα όταν άκουσα να τραγουδά η χρυσή γοργόνα με τη λύρα.   Είχε ένα καημό η νύχτα, μάζευαν λευκά μαργαριτάρια οι ψαράδες με τα δίχτυα. Λένε πως ερχόταν ως εδώ συχνά κι όταν έβρισκε ρηχά κολυμπούσε ως τη Μυτιλήνη τα χρυσά μαλλιά της […]

Ο γάμος του Φώτη

Πλούσιο φαγοπότι στην αυλή του Φώτη στήσανε.   Παντρεύεται το παλικάρι μια κόρη από το φεγγάρι, τη Φεγγαρένια του.   Σέρνουν το χορό γαμπρός και νύφη, μα ένα παρδαλό κοτσύφι μοιρολογεί:   – «Τριήμερο θα τη χαρείς ή μήπως άμοιρε θαρρείς πως σ?αγαπάει;»   «Ξωτικό που κατοικεί στα αστέρια, αγιάτρευτες πληγές στα δυο σου χέρια […]

Εξορία

Καράβι ο νους Κι εσύ επιβάτης στο κατάστρωμα γυρίζεις Σκέψεις πουλιά με ψίχουλα πας να ξεγελάσεις Τους παιδικούς σου εφιάλτες δεν αναγνωρίζεις Κι ας είναι ίδιοι ? στο λέω και μη γελάσεις ? Με τους αποψινούς   Ζωή κερασμένη Από μια βρωμοπαρέα Και τα λόγια της ντροπής Που για τους ναυαγούς θα έμοιαζαν μοιραία Δεν […]

Η νεράιδα του πενταγράμμου

Ο μαυροπίνακας γελά με τα πολλά του λάθη κι η κουτσοκιμωλία του δεν ξέρει τι έχει πάθει.   Σ? ένα λευκό πεντάγραμμο σκόρπιες μικρές κουκίδες. Το μυστικό δε θα το βρεις, το μυστικό δεν είδες.   Μέσ? τα παλιά τετράδια ψάχνει να βρει τη λύση. Άραγε εκείνο το μικρό φιλί σε ποια σελίδα θα το […]

Χλωμό το φεγγάρι απόψε, αύρα θαλασσινή. Χλωμό το φεγγάρι απόψε, υπόσχεση χθεσινή.   Συννεφάκι γλίστρησε πάνω στα μάγουλά της κι ένα ρόδι κύλησε στην άσπρη την ποδιά της.   Χλωμό το φεγγάρι απόψε, αύρα θαλασσινή. Χλωμό το φεγγάρι απόψε, υπόσχεση χθεσινή.   Κυπαρίσσι εφτάψηλο είν?ο κρυφός καημός μου. Λαδοφάναρο σβηστό, δειλός ανασασμός μου.   Χλωμό […]

Ξεψύχισμα κυπαρισσόξυλου ως πνοή δεμένη σε ηλιοβλέφαρο αιώνιο κατάμονο φτερώθηκε το όνειρο απόψε μελωδία γιασεμιού στα χείλη του κόσμου η στάση έμεινε αδειανό χρυσό κελάηδισμα βότσαλου ανάθεμα και κρίμα οι πεταλούδες της βροχής και φέτος στη βεράντα των Άλπεων έχτιζα το ροδόνερο της πρώτης νιότης κάποτε στριγγιά κραυγή της ξεχασμένης αμαρτίας που μάτωσε ψαριού ηλιοβασίλεμα […]

Μόνο δυο λόγια Δυο λόγια μόνο Έτσι σαν επίλογος της μικρής αυτής ιστορίας Δεν είναι εύκολο να τα βρεις Σαν δυο χαμένα ζάρια που δεν σου δίνουν κάποιον αριθμό.   Πίνω δυο γουλιές Και σαν να σχηματίζονται στο νου μου Δυο οπτασίες Τόσο ίδιες Τόσο κοντά η μια στην άλλη Και λοιπόν; Όλα είναι ψέμα […]

Το φιλί σου κι ένα χάδι βουτηγμένα στο σκοτάδι μαχαιρώνουν τη σιωπή μου, την κομμένη αναπνοή μου.   Κάθε βράδυ περιμένω το φεγγάρι το καημένο του ονείρου μου την άκρη να την βρέξει μ? ένα δάκρυ.   Χρυσοφτέρουγη ελπίδα, να λυθούν όλα τα μάγια, γύρω μου βροχή να πέσουν ταξιδιάρικα αστεράκια, καντηλάκια του ουρανού.   […]