Οκτώβριος 2008
Τα χέρια σου ήταν ακόμα ζεστά κι είχες γίνει κιόλας μύθος. Γυναίκα, μοναξιά και ζύθος άγγιξαν τη φανέλα σου ξυστά. Φωνάζεις με την πρώτη ευκαιρία με φωνή βραχνή, λυπητερή στου δήμου την παλιά χωματερή: «ψωμί, παιδεία, ελευθερία». Θα σε γλιτώσει μια λάθος επιλογή. Του Παραδείσου η κολόνια είναι για τα βαριά γαλόνια· ψηλά […]
Κάτω από Ποίηση | 0 ΣχόλιαΣτοίχημα
Βούλιαξες σαπιοκάραβο στο πρώτο αφρισμένο κύμα και το τιμόνι σου μια ρόδα είναι που γυρίζει, δεν είναι η θάλασσα μια χούφτα να την κάνεις κτήμα, μια λάθος τσάκιση στο παντελόνι το πεπρωμένο σου ορίζει. Ποια μάγισσα σου ζήτησε μετάνοιες και νηστεία; Στις αγγελίες αμαρτάνει ο χρόνος και το χρήμα, τι κι αν πλαγιάσατε μαζί, […]
Κάτω από Ποίηση | 0 ΣχόλιαTo γραφτό του καθενός
Κάτω από τον Ισθμό άκουσα ένα βρυχηθμό, ήταν η Σφίγγα που ρωτούσε, χίλιους σκλάβους θα κρατούσε. Στη μικρή σου την παλάμη όλο πίσσα και κατράμι του ριζικού μου τη σφραγίδα λύγισα και δεν την είδα. Για το ριζικό σου ρώτα τα κορμιά και τον ιδρώτα. Έθαψες με γλυκό κρασί σ? ένα πήλινο […]
Κάτω από Ποίηση | 0 ΣχόλιαΣτην άκρη στο πεζοδρόμιο με του ονείρου το προνόμιο ο Έρωτας βαδίζει χέρι χέρι κι ας λένε πως με δόσεις δε συμφέρει. Έχει σβήσει στην οθόνη το σύνθημα που με αγχώνει, είναι ψηλό τούτο το ταβάνι σαν κρουαζιέρα στα νερά του Ιορδάνη. Με στόχο ένα πετυχημένο γάμο, σκουπίδια, απόνερα στου καλοκαιριού την άμμο· […]
Κάτω από Ποίηση | 0 ΣχόλιαΈχασα το μέτρημα στου κορμιού σου τα σκαλιά Δεν έχω φόβο να ταξιδέψω Ούτε θέλω να σε παιδέψω Έχεις του ήλιου τα μαλλιά Πορτοκαλιά Βρε για δες τον μπόμπιρα πώς μεγαλώνει Θαμμένες στην άσπρη πούδρα οι ρυτίδες Άλλο σου? δειξε ο Δίας κι άλλο είδες Δες το δες το πώς ψηλώνει Το μπαλόνι […]
Κάτω από Ποίηση | 0 ΣχόλιαΩραία που είναι τα λυτά σου μαλλιά, βότσαλα, κοχύλια, πλεξούδα γυριστή· θυμάμαι, όλα άρχισαν με μια παραγγελιά, μια γύρα η ζωή μου, δεκάρα τσακιστή. Στα όνειρα αντέχω της γυναίκας το φιλί· εφτά στον αριθμό, εργένηδες και νάνοι, Χιονάτη η ελπίδα τους κι η σκούφια τους δειλή. Χαράματα ξεβραστήκαμε στης Κίρκης το λιμάνι. Ξαφνικά […]
Κάτω από Ποίηση | 0 ΣχόλιαΧάντρες από κεχριμπάρι στα δάχτυλα κυλούν, τώρα πια δεν σε γελούν οι όρκοι που? χες πάρει. Είναι λίγο να λες υπομονή, ο χρόνος όλα τα ρημάζει. Ποιο χρησμό σου? δωσαν οι θεοί; Το φιλί σου με σεντόνι μοιάζει που τυλίγει μια βραχνή φωνή. Η μικρή νεράιδα μοιρολογεί, κανένα πια δεν πείθει, οι άνθρωποι την στρίμωξαν […]
Κάτω από Ποίηση | 0 ΣχόλιαΣτο μυαλό ένα αχούρι Πατρός και Υιού αγάπη ευθαρσώς εκλάπη, λες η καθαρεύουσα να μας φέρει γούρι; Ποτέ μη ρωτήσεις το γιατί, η αλήθεια πάντα δραπετεύει αθόρυβα σαν το μικρό γατί. Το πιο γλυκό άρωμα το έχει η λεμονιά, όταν μετράς τα δάχτυλά σου και λες πως είναι εννιά. Ο έρωτας και η αγάπη το […]
Κάτω από Ποίηση | 0 ΣχόλιαΕίσαι το πιο όμορφο όνειρο που έζησα ποτέ. Δεν είναι λίγο να λέω πως υπάρχεις, γιατί το ξέρω κατά βάθος πως στον ύπνο μου κι απόψε με ένα χαμόγελο θα? ρθεις. Γλυκιά μου θύμηση κι αγαπημένη, ξυπνώ και βρίσκω στην παλάμη μου τη μορφή σου χαραγμένη. Είναι τούτο σημάδι βέβαιο ότι σε κράτησα απ? το […]
Κάτω από Ποίηση | 0 ΣχόλιαΚάτι
Σαν το δελφίνι που φαίνεται και χάνεται στα νερά, έτσι φάνηκε αυτή στη στράτα μου. Κι έτσι χάθηκε ο δρόμος πίσω μου ? κι ούτε πόνεσα γι αυτό. Λουλούδια φύτρωσαν εμπρός μου, όλα, θαρρείς, καινούριωσαν, ως και τα πιο παλιά και τα αιώνια. Αυτό ? είπα ? είναι ο έρωτας. Και με άφησε […]
Κάτω από Ποίηση | 0 Σχόλια