Η ζωή είναι σαν το ούζο

Στην αρχή όλο αρώματα και διάφανες υποσχέσεις

Μα όταν σηκωθείς να την απαντήσεις

Τρεκλίζεις από την αδυναμία και την παραζάλη

Και μόνο σα στερέψει και η τελευταία στάλα από το αίμα σου

Τότε γνωρίζεις ξεκάθαρα ένα πράγμα

Πως το ταξίδι αυτό που σε βαράει κατακέφαλα

Δεν το μπορείς

– όσο και να το θέλεις ?

να το φυλακίσεις μέσα σε γυάλινα μπουκάλια.