2 Οκτώβριος 2008
Ο θάνατος είναι δωρεάν
Δεν έχει εισιτήριο
Με όρισε το μήπως και το αν
Για να μου παίξεις ένα πένθιμο εμβατήριο
Μονάχα γι? αυτό σε γνώρισα
Της ζωής μου αυτοκρατόρισσα
Τέτοια κληρονομιά
Δεν μπορώ να τη βαστήξω
Θα μου? ρθει λιποθυμιά
Σαν το μυαλό μου στύψω
Θα σου τραγουδήσω
Μονάχα μια φορά
Τι κι αν σε εμποδίσω
Η ανάγκη πια δε σε χωρά
Κάτω από Ποίηση | 0 Σχόλια