Ποτέ σου δεν την θέλησες την τόση ευκολία

Γιατί διψούσες πάντοτε για λίγη δυσκολία

Καλά το? λέγαν οι παλιοί, πως η ζωή μοιάζει με δουλεία

Που τάζει για να γίνει πιστευτή και λίγη ελευθερία

Η ζωή

Μ? αγαπάει δε μ? αγαπάει

Σαν τη στάχτη με σκορπάει

Κι η θανή

Συμφωνεί δε συμφωνεί

Δεν ακούστηκε φωνή

Ανώμαλη προσγείωση στην πραγματικότητα

Χαμένα όλα τα όνειρα για την αιωνιότητα

Ήσουν περίπτωση σπάνια για την ανθρωπότητα

Μα στα χαρτιά δεν ξέφευγες παρά ως πιθανότητα

Η ζωή

Μ? αγαπάει δε μ? αγαπάει

Σαν τη στάχτη με σκορπάει

Κι η θανή

Συμφωνεί δε συμφωνεί

Δεν ακούστηκε φωνή

Υπνωτισμένη διαδρομή μέσα  σε λαμαρίνες

Ποιες ήταν οι γειτονιές που ξέχασες και πόσες οι Μαρίνες

Ήσουν έτοιμος να φύγεις πριν ακούσεις τις Σειρήνες

Μα δεν είναι αυτό που τώρα ακούς του Παραδείσου οι καρδερίνες