Δεν πέρασες για μια στιγμή από τη ζωή μου
Γιατί βρισκόσουν εκεί πάντα
Ζωή δεν είναι παρά ό,τι δεν πρόλαβες να δεις
Όσα δεν άκουσες και δεν έμαθες
Τα όνειρα που δεν πρόλαβες να πιάσεις
Οι σκέψεις που σου γλίστρησαν
Ζωή είναι τα μέρη που δεν βρέθηκες
Οι λύπες που δε σε τάραξαν
Οι λιγοστές χαρές που σε εξαπάτησαν
Είναι η ζωή η επόμενη στιγμή που δε σε πρόλαβε
Η στερνή γουλιά από το άδειο σου ποτήρι
Αυτός που δεν κατάφερες να γίνεις
Η πιο σφοδρή απραγματοποίητη επιθυμία σου
Μα ξέρεις κάπου βαθιά μέσα σου πως όλα αυτά
Που δεν έγιναν και που ποτέ δε θα γίνουν
Το ξέρεις πως είναι η ζωή που όλοι πόθησαν κάποτε
Και που ίσως κάποτε ζήσουν
Μονάχα ό,τι εσύ έζησες έμεινε δικό σου για πάντα
Μονάχα ό,τι εσύ έζησες δε θα προλάβει να ζήσει κανείς άλλος
Γιατί ζωή δεν είναι παρά μονάχα ό,τι κράτησες
Κάτω από Ποίηση | 0 Σχόλια