Πάλι κλειστό γράμμα σε διαβάζω
Τα πιο πολλά εμπόδια θα τα βρεις μπροστά στις πιο μεγάλες σου επιθυμίες
Είναι μαγεία να ψάχνεις πόσο κοστίζει το όνειρο
Μόνο πάνω στους δρόμους θα δεις την ιστορία να γράφεται
Τα δύσκολα σε φόβιζαν
Γι? αυτό έλεγες όλη την ώρα αστεία
Κανένας δεν τολμά να σε κοιτάξει στα μάτια
Γιατί μια άγνωστη έρημος είναι το χιλιοφιλημένο σου πρόσωπο
Τι να μοιράσεις και τι να κρατήσεις
Όσο κι αν το θες δεν μπορείς να ανασάνεις πάνω από δυο μέτρα γη
Όταν το τελευταίο που σου μένει είναι ένα πείσμα
Δεν έχεις παρά να το πετάξεις κι αυτό
Δεν πιστεύεις παρά μόνο αυτά που έφτιαξες για να πιστέψεις
Κακομοίρη
Τρέχα λοιπόν
Ίσως κάποτε προλάβεις να φτάσεις
Αυτό που ποτέ δεν κατάφερες να γίνεις
Σου εύχομαι να έχεις μια ζωή καλή
Σαν κι αυτή που ονειρεύτηκα
Και κάτι παραπάνω
Κι όμως ο απέραντος κόσμος μας χώρεσε σε μια μικρή γαλάζια σφαίρα
Κάπου εδώ τελειώνει και το παραμύθι σου
Για σένα πλέον τίποτα δεν υπάρχει
Κι αν δεις τον καπνό να ανεβαίνει
Δεν θα είναι από κάποια φωτιά ξεχασμένη
Αλλά το τίποτα που ξανά στο τίποτα θα πηγαίνει
Κάτω από Ποίηση | 0 Σχόλια