2 Οκτώβριος 2008

Πάλι κλειστό γράμμα σε διαβάζω

Τα πιο πολλά εμπόδια θα τα βρεις μπροστά στις πιο μεγάλες σου επιθυμίες

Είναι μαγεία να ψάχνεις πόσο κοστίζει το όνειρο

Μόνο πάνω στους δρόμους θα δεις την ιστορία να γράφεται

Τα δύσκολα σε φόβιζαν

Γι? αυτό έλεγες όλη την ώρα αστεία

Κανένας δεν τολμά να σε κοιτάξει στα μάτια

Γιατί μια άγνωστη έρημος είναι το χιλιοφιλημένο σου πρόσωπο

Τι να μοιράσεις και τι να κρατήσεις

Όσο κι αν το θες δεν μπορείς να ανασάνεις πάνω από δυο μέτρα γη

Όταν το τελευταίο που σου μένει είναι ένα πείσμα

Δεν έχεις παρά να το πετάξεις κι αυτό

Δεν πιστεύεις παρά μόνο αυτά που έφτιαξες για να πιστέψεις

Κακομοίρη

Τρέχα λοιπόν

Ίσως κάποτε προλάβεις να φτάσεις

Αυτό που ποτέ δεν κατάφερες να γίνεις

Σου εύχομαι να έχεις μια ζωή καλή

Σαν κι αυτή που ονειρεύτηκα

Και κάτι παραπάνω

Κι όμως ο απέραντος κόσμος μας χώρεσε σε μια μικρή γαλάζια σφαίρα

Κάπου εδώ τελειώνει και το παραμύθι σου

Για σένα πλέον τίποτα δεν υπάρχει

 

Κι αν δεις τον καπνό να ανεβαίνει

Δεν θα είναι από κάποια φωτιά ξεχασμένη

Αλλά το τίποτα που ξανά στο τίποτα θα πηγαίνει

Αφήστε μια απάντηση

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση