2 Οκτώβριος 2008
Άσε με να χαθώ στα μάτια σου
Και να μη με βρει ποτέ κανείς ξανά
Δεν ξέρω αυτό που θα έρθει
Είναι σκοτεινό και με φοβίζει
Κράτα μου το χέρι
Δεν υπάρχει πιο πολύτιμο δώρο από το να σε κάνουν να ξεχνάς πως είσαι μόνος
Όταν ο πόνος δε χωρά στη μια χούφτα
Βάλε και τα δυο σου χέρια
Είναι τόσο λίγο και τόσο μικρό να λέω «σ? αγαπάω»
Γιατί το να σε αγαπάω είναι τόσο μεγάλο
Μόνο μια φορά χάιδεψα το μάγουλό σου
Όταν γλίστρησα μαζί με το δάκρυ σου
Δεν είναι η ζωή μου αρκετή για τούτη την αγάπη
Γι? αυτό σου την χαρίζω
Άσε με να χαθώ στα μάτια σου
Και να μη με βρει ποτέ κανείς ξανά
Όταν τα έκλεισες για να αποκοιμηθείς
Ήξερα ότι με είχες πάρει για πάντα μαζί σου
Κάτω από Ποίηση | 0 Σχόλια