Ζωή χτισμένη στην περιέργεια

Ποτέ δεν θα μάθει κανείς αν άξιζες κάτι

Μια σταγόνα γέλιου

Πλανιέται τώρα μονάχη πάνω στις πέτρινες πλάκες

Κάτω από την πιο καλοφτιαγμένη σοβαροφάνεια

Αναπαύεται σε ύπνο γλυκό

Η δόξα των επιτυχημένων

Μη γελάς ανόητε άνθρωπε

Πέθανες

Όταν εκείνο το πρωί έδωσαν την πρώτη πρόβλεψη για σένα

Κι ύστερα

Για να το γιορτάσουν

Έπλεξαν δάφνες

Και τις άφησαν σε εκείνο τον στρατιώτη

Που ευτυχώς για την ιστορία έμεινε άγνωστος

Δεν μπορώ να σου χαρίσω τίποτα

Την ώρα που όλοι σου υπόσχονται κάτι

Τόσο αδύναμο με έφτιαξες