Ποτέ δεν έμαθες να πιστεύεις όλα όσα λες

Κι εκείνα που ήξερες είναι αυτά που δεν θες να θυμάσαι

Γιατί είναι όλα μια ιδέα στο μικρό μας μυαλό

Μόνο για να σε παιδεύουν είναι και η αλήθεια και τα ψέματα

Ξεχασμένους θα βρεις πάντα τους μεγάλους θησαυρούς

Και το μίσος δεν είναι παρά η αγάπη που δε μας χαρίστηκε

Όλοι βρίσκουν το δρόμο τους ένα πρωί

Φτάνει να σβήσουν στην άμμο αυτά που ήθελαν

Γιατί μια βραδινή έξοδος είναι η ζωή μας και τίποτα άλλο

Όνειρα πλεγμένα κοτσιδάκια στα μαλλιά

Αλίμονο αν κάποτε γίνουμε όλοι ευτυχισμένοι

Με το γκαρσόνι να μας κερνά σε μια φωτογραφία

Κανένας τότε δεν θα ξέρει τι θα πει δυστυχία

Ποτέ δεν θα μάθεις να ξεχωρίζεις το καλό από το κακό

Είναι σαν να ψάχνεις στο διάστημα τη χαμένη σου γάτα με φακό