Στην άκρη στο πεζοδρόμιο

με του ονείρου το προνόμιο

ο Έρωτας βαδίζει χέρι χέρι

κι ας λένε πως με δόσεις δε συμφέρει.

Έχει σβήσει στην οθόνη

το σύνθημα που με αγχώνει,

είναι ψηλό τούτο το ταβάνι

σαν κρουαζιέρα στα νερά του Ιορδάνη.

Με στόχο ένα πετυχημένο γάμο,

σκουπίδια, απόνερα στου καλοκαιριού την άμμο·

ηρωίνη, λιβάνι, δυόσμο και χασίσι,

αλίμονο, μια φορά μόνο θα ζήσει.

Ταξιδιώτης στο δικό σου χνώτο,

γιατί όλοι χάνονται στο Νότο;

Όμορφη και παράξενη καινούρια χώρα

είναι μια γιορτή των ματιών σου τα δώρα.