Έχασα το μέτρημα στου κορμιού σου τα σκαλιά

Δεν έχω φόβο να ταξιδέψω

Ούτε θέλω να σε παιδέψω

Έχεις του ήλιου τα μαλλιά

Πορτοκαλιά

Βρε για δες τον μπόμπιρα πώς μεγαλώνει

Θαμμένες στην άσπρη πούδρα οι ρυτίδες

Άλλο σου? δειξε ο Δίας κι άλλο είδες

Δες το δες το πώς ψηλώνει

Το μπαλόνι

Φάρος σοφίας και παράδειγμα προς μίμηση

Σου χαρίζω το άσπρο πουκάμισο

Στην άδεια χούφτα μέντα και γλυκάνισο

Τρεις θα με αρνηθείς πριν τη διαφήμιση

Στις εξήμισυ

Άτιμη θαλασσοπνίχτρα

Όλα τα παιδιά σου τρως

Ποιος είναι ο αλάθευτος γιατρός

Προσκυνάς για τη χαμένη σου σφυρίχτρα

Μια χαρτορίχτρα

Κάποτε θα θρηνήσουν τούτη τη γενιά

Μαυροντυμένες μοιρολογίστρες

Κι από των ματιών τις πολεμίστρες

Θα φτύσεις στη γωνιά

Τη νέα φουρνιά