Στο μυαλό μου σύγχυση μεγάλη

κι ας λένε ό,τι θέλουν γνωστικοί και άλλοι

– εγώ έχω αγύριστο κεφάλι ?

στα χείλη σου θα σκύψω και θα προσκυνήσω πάλι.

Τι κι αν δεν βγει ξανά ο ήλιος,

τι κι αν τα αστέρια χάσουν το λαμπρό το φως,

τι κι αν δεν ξέρω το γιατί και το πώς,

μετά από το φιλί σου

δεν θα? μαι πια ποτέ ξανά ο ίδιος.

Χαράζω στο στήθος μου τη λέξη «σ? αγαπάω»

και τη γλυκιά σου θύμηση κρατάω,

να διψώ και στα δυο σου χείλη να βουτάω

– ξένε, μη με ρωτάς ? ανάθεμα κι αν ξέρω που πάω.

Τι κι αν δεν βγει ξανά ο ήλιος,

τι κι αν τα αστέρια χάσουν το λαμπρό το φως,

τι κι αν δεν ξέρω το γιατί και το πώς,

μετά από το φιλί σου

δεν θα? μαι πια ποτέ ξανά ο ίδιος.