2 Οκτώβριος 2008

Ξεψύχισμα κυπαρισσόξυλου

ως πνοή δεμένη σε ηλιοβλέφαρο αιώνιο

κατάμονο φτερώθηκε το όνειρο απόψε

μελωδία γιασεμιού στα χείλη

του κόσμου η στάση έμεινε αδειανό

χρυσό κελάηδισμα

βότσαλου

ανάθεμα και κρίμα

οι πεταλούδες της βροχής

και φέτος στη βεράντα των Άλπεων

έχτιζα το ροδόνερο της πρώτης νιότης

κάποτε

στριγγιά κραυγή της ξεχασμένης αμαρτίας

που μάτωσε

ψαριού ηλιοβασίλεμα λίγο πριν ξεχαστούμε

Αφήστε μια απάντηση

Αλλαγή μεγέθους γραμματοσειράς
Αντίθεση