2 Οκτώβριος 2008
Ξεψύχισμα κυπαρισσόξυλου
ως πνοή δεμένη σε ηλιοβλέφαρο αιώνιο
κατάμονο φτερώθηκε το όνειρο απόψε
μελωδία γιασεμιού στα χείλη
του κόσμου η στάση έμεινε αδειανό
χρυσό κελάηδισμα
βότσαλου
ανάθεμα και κρίμα
οι πεταλούδες της βροχής
και φέτος στη βεράντα των Άλπεων
έχτιζα το ροδόνερο της πρώτης νιότης
κάποτε
στριγγιά κραυγή της ξεχασμένης αμαρτίας
που μάτωσε
ψαριού ηλιοβασίλεμα λίγο πριν ξεχαστούμε
Κάτω από Ποίηση | 0 Σχόλια