Πριν την τελευταία μου λέξη,

πριν το στερνό αντίο

σε ένα καράβι θα μπω για ταξίδι μακρινό.

Άγκυρα θα σηκώσω και πανιά

και το υγρό λιμάνι θα αφήσω πίσω μου μέσ? στην ομίχλη

να το ξυπνούν οι μαύροι εργάτες.

Κι εσείς θα περιμένετε την τελευταία μου λέξη,

όμως οι μέρες θα περνούν.

Και μακριά από εσάς

ένα στεφάνι από λουλούδια της θάλασσας θα πλέξω

και στέμμα θα το βάλω στα δελφίνια

που θα πηδούν και τα μαλλιά μου θα φιλούν.

Κι εσείς θα περιμένετε την τελευταία μου λέξη,

όμως οι μέρες θα περνούν.

Εγώ στη φουρτούνα της νύχτας θ? αφεθώ,

θα πηδήξω στην αφρισμένη μαυροθάλασσα

και μέσα σε σκοτεινές σπηλιές,

κρυφά κι απ? τον Θεό, κρυφά κι απ? τους ανθρώπους,

θα κοιμηθώ σε ύπνο βαθύ

με το γλυκό νανούρισμα των ψαριών.