Από ΤΑ ΓΕΩΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ – ΓΕΩΜΥΘΟΛΟΓΙΚΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ

Πηγή
Βασίστηκε στο περιβαλλοντικό πρόγραμμα που υλοποιήθηκε από τις τάξεις Στ2 και Γ2 τους σχολείου μας κατά το σχ. έτος 2007 -2008
10 Φεβ 2009 από ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΠΑΡΛΑ - ΝΙΑΒΗ
Από ΤΑ ΓΕΩΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ – ΓΕΩΜΥΘΟΛΟΓΙΚΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΗΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ

Πηγή
10 Φεβ 2009 από ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΠΑΡΛΑ - ΝΙΑΒΗ
ούν τους κοντινότερους συγγενείς των ιπποπόταμων, αφού και τα δυο είση προέρχονται από έναν κοινό πρόγονο, περίπου πριν 54 εκατομμύρια χρόνια και άρχισαν να κολυμπούν πριν από 50 εκατομμύρια χρόνια.Το κυνήγι της φάλαινας γίνεται εδώ και αιώνες . Όμως τα τελευταία 150 χρόνια οι ισορροπίες έχουν ανατραπεί. οι φάλαινες αποτελούν είδος προς εξαφάνιση. Η διεθνής Επιτροπή Φαλαινοθηρίας από το 1975 προσπαθεί να προστατεύσει τις φάλαινες από τους φαλαινοθήρες.
Η μεγαλύτερη αλιεία της φάλαινας γίνεται από την Ιαπωνία για δυο λόγους : α) γιατί η φαλαινοθηρία αποτελεί πολυετή παράδοση και ζωτικής σημασίας για τη διατροφική κουλτούρα της χώρας και β) φαλαινοθηρία για “επιστημονικούς” σκοπούς.
Η Greenpeace επί 34 χρόνια δίνει μάχη με τους φαλαινοθήρες για τη σωτηρία της φάλαινας.
Βιβλιογραφία:Περιοδικό “Επιλογές” της εφημερίδας Ελευθεροτυπίας.
Η αρκτική στέρνα-Χρυσό μετάλλιο στη μετανάστευση.
Διανύει 35.000 χιλιόμετρα το χρόνο.
Διασχίζει όλο τον πλανήτη. Τον Αύγουστο αναπαράγεται στην Αρκτική.Έπειτα πετάει προς το νότο. Τον Ιανουάριο φτάνει στην Ανταρκτική. Εκεί τότε είναι καλοκαίρι του νότιου ημισφαιρίου. Μένει μέχρι το Μάρτιο. Και μόλις πιάσουν τα κρύα,ανεβαίνει ξανά στο βορά!Ο λευκός πελαργός-Πετάει μόνο τη μέρα.
Διανύει 12.000 χιλιόμετρα σε 80 μέρες.
Ο πελαργός αιωρείται χάρη στο ζεστό αέρα που ανεβαίνει απο το έδαφος. Δεν μπορεί να πετάξει τη νύχτα γιατί ο αέρας δε ζεσταίνεται πια από τον ήλιο. Ούτε μπορεί να διασχίσει τις θάλασσες. ‘Έτσι γυρίζει γύρω από τη Μεσόγειο πηγαίνοντας από την Ευρώπη στην Αφρική όπου περνάει το χειμώνα.
Το αλμπατρός-Κάνει το γύρο της Ανταρκτικής
25.0
00 χιλιόμετρα σε 231 μέρες.
Το αλμπατρός περνάει τη ζωή του στις θάλασσες του Νότιου Πόλου.Μένει για λίγο στη στεριά,μόνο για να αναπαραχθεί. ‘Έπειτα το αρσενικό και το θηλυκό ξαναφεύγουν. Πού πάνε; Οι επιστήμονες μόλις το ανακάλυψαν¨ κάνουν το γύρο της Ανταρκτικής ηπείρου.
Η δερματοχελώνα-Ακούραστη κολυμβήτρια
15.000 χιλιόμετρα σε 2 χρόνια.
Οι θηλυκές δερματοχελώνες βγαίνουν στη στεριά για να γεννήσουν τα αβγά τους. Μετά επιστρέφουν στη θάλασσα για 2 ή 3 χρόνια. Χάρη στους πομπούς<< ‘Αργος>>,ξέρουμε ότι κυνηγούν μέδουσες είτε στο Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό είτε στις ακτές της Αφρικής.
Βιβλιογραφία:Περιοδικό “εξερευνητές”
ΕΛΠΊΔΑ
5 Φεβ 2009 από ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΠΑΡΛΑ - ΝΙΑΒΗ
4 Φεβ 2009 από ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΠΑΡΛΑ - ΝΙΑΒΗ
Στην πλούσια χώρα της Ήλιδας βασίλευε, την εποχή του Ηρακλή,ο Αυγείας,
που ήταν γιος του Ήλιου. Θνητός πατέρας του ήταν ο Φόρβας, ο γιος ενός Λαπίθη. Ο Αυγείας είχε τρία παιδιά: τον Αγασθένη, τον Φυλέα και τον Αγαμήδη ή την Αγαμήδη, που ήξερε πολύ καλά την τέχνη να ξεχωρίζει τα βότανα.
Η δύναμη του Αυγεία και τα πλούτη του τον είχαν κάνει ξακουστό. Για να φυλάξει τους θησαυρούς του είχε φωνάξει δυο περίφημους αρχιτέκτονες Εςτης εποχής του, τον Τροφώνιο και τον Αγαμήδη, από τον Ορχομενό, και του έκτισαν ένα απόρθητο θησαυροφυλάκιο.
Ονομαστά ήταν τα κοπάδια του από βόδια και πρόβατα. Του τα είχε δωρίσει ο πατέρας του Ήλιος και ήταν τόσα πολλά που δεν χωρούσαν σε ένα λιβάδι. Είχε απλωθεί σε όλη την Ήλιδα. Λέγεται ότι για την αναπαραγωγή των αγελάδων είχε 12 άσπρους ταύρους, σαν τα κρίνα. Το πιο όμορφο τον είχε ονομάσει Φαέθων.Ακόμα λέγεται ότι ο Αυγείας καυχιόταν ότι μαζί με τα δικά του βόδια έτρεφε και τα ιερά βόδια του θεού Ήλιου.
Από τα τόσα ζώα που είχε ο Αυγείας η κοπριά που μαζευόταν ήταν τόση που οι υπηρέτες του δεν προλάβαιναν να καθαρίσουν τους στάβλους Στο τέλος γέμισαν οι στάβλοι ως απάνω αλλά και σχηματίστηκαν λόφοι σε ολόκληρη τη χώρα. Η βρόμα από την τόση κοπριά έκοβε την ανάσα των ανθρώπων.
Τα χωράφια άρχισαν να καταστρέφονται αφού δεν μπορούσαν να τα καλλιεργήσουν και έγιναν χέρσα. Η μόλυνση απειλούσε τους ανθρώπους και τα ζώα με αρρώστιες. Ο Αυγείας ήταν σε πολύ δύσκολη θέση. Μάταια προσπαθούσε να βρει μια λύση.Όταν Ευρυσθέας άκουσε γι’ αυτό το κακό και σκέφτηκε να στείλει εκεί τον Ηρακλή. Τον διέταξε να καθαρίσει τη χώρα του Αυγεία μέσα σε μια μέρα, μεταφέροντας την κοπριά με τα χέρια του, γιατί πίστευε ότι δε θα τα κατάφερνε και έτσι θα τον ταπείνωνε.
Ο Ηρακλής όταν παρουσιάστηκε στον Αυγεία του είπε ότι μπορούσε να τον σώσει από αυτό το κακό και μάλιστα του απέκρυψε ότι ήταν απεσταλμένος του Ευρυσθέα. Ο Αυγείας τον ρώτησε τι αμοιβή ζητούσε. Ο Ηρακλής ζήτησε ένα μέρος του βασιλείου του ή το ένα δέκατο από τα κοπάδια του. Ο Αυγείας συμφώνησε και μάλιστα κάλεσε και το γιο του, το Φυλέα, να είναι μάρτυρας σε αυτή τη συμφωνία. Βέβαια ο Αυγείας μέσα του δεν πίστευε ότι ο Ηρακλής θα κατάφερνε μέσα σε μια μέρα να τελειώσει τη δουλειά όπως του είχε υποσχεθεί.
Ο Ηρακλής αμέσως έπιασε δουλειά. Δεν ακολούθησε την εντολή του Ευρυσθέα, αλλά άνοιξε ένα βαθύ χαντάκι που περνούσε μέσα από τα χωράφια και τους στάβλους και μέσα σε αυτό διοχέτευσε τα νερά του Αλφειού και του Πηνειού ποταμού. Το ορμητικό νερό περνώντας μέσα από τα χωράφια και τους στάβλους παρέσυρε την κοπριά σε λίγες ώρες και την έριξε στη θάλασσα. Έτσι ο Ηρακλής καθάρισε την κοπριά όπως έλεγε η συμφωνία. Επίσης έδωσε συμβουλές στον Αυγεία πως έπρεπε να κτιστούν
οι στάβλοι, έτσι ώστε να καθαρίζονται μόνοι τους με τα νερά των ποταμών που θα περνούσαν από μέσα τους.
Ήρθε η ώρα να ζητήσει την αμοιβή του από τον Αυγεία. Ο Αυγείας έψαχνε τρόπο να μην πληρώσει τον Ηρακλή. Και τον βρήκε. Έμαθε ότι τον Ηρακλή τον είχε στείλει ο Ευρυσθέας να καθαρίσει τη χώρα του Αυγεία από την κοπριά και μάλιστα με τα χέρια του. Αρνήθηκε να τον πληρώσει μιας και ήταν υποχρεωμένος να το κάνει αφού τον είχε διατάξει ο Ευρυσθέας.
Ο Ηρακλής επέμενε και τότε ο Αυγείας πρότεινε να ορισθούν δικαστές για να δώσουν αυτοί τη λύση στη διαφορά τους. Ο Ηρακλής κάλεσε το γιο του Αυγεία, το Φυλέα, που ήταν μάρτυρας στη συμφωνία, ο οποίος αναγνώρησε το δίκιο του και καταδίκασε την άδικη συμπεριφορά του πατέρα του. Ο Αυγείας μετά από αυτό εξοργίστηκε πιο πολύ και έδιωξε τον Ηρακλή και το γιο του. Ο Ηρακλής πήγε πρώτα στην Ώλενο και μετά στις Μυκήνες για να αναγγείλει στον Ευρυσθέα ότι εκτέλεσε την εντολή του. Αυτός όμως δεν ήθελε να του αναγνωρίσει αυτό τον άθλο γιατί δεν τον έκανε όπως τον διέταξε. Ο δε Φυλέας εξορίστηκε στο Δουλίχιο.
Ο Ηρακλής δεν μπόρεσε να δεχτεί αυτή την αδικία εκ μέρους του Αυγεία γι’ αυτό εξεστράτευσε με στρατό εναντίον του. Αφού πέρασε πολλές περιπέτειες, έφτασε στην Ήλιδα, νίκησε τον Αυγεία και ξανάφερε πίσω το Φυλέα στο βασίλειό.
TOY ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ
Και σε αυτόν τον άθλο ο Ηρακλής παρουσιάζεται ως ο μεγάλος υδραυλικός μηχανικός της εποχής του.
Η πρώτη εικ. είναι από από τη μετόπη του ναού του Διός στην Ολυμπία: ο Ηρακής καθαρίζει τους στάβλους του Αυγεία, πίσω του η θεά Αθηνά που τον συμβουλεύει.
Η τρίτη εικ.: ο Ηρακλής και ο Αυγείας
Βιβλιογραφία: 1) Ελληνική Μυθολογία – Εκδοτική Αθηνών.
2) Άρθρο του καθηγητή Γεωλογίας Η.Μαριολάκου
3) Αιγαίο Βουνό – Η. Τσατσόμοιρος
2 Φεβ 2009 από ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΠΑΡΛΑ - ΝΙΑΒΗ
Uploaded on authorSTREAM by liblivadia
29 Ιαν 2009 από ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΠΑΡΛΑ - ΝΙΑΒΗ
Το πιάνο είναι χορδάφωνο μουσικό όργανο με πληκτρολόγιο, γνωστό από παλαιώτερα. Ονόμαστηκε έτσι διότι μπορούσε να παίζει “πιάνο”που στην ιταλική γλώσσα – και σύμφωνα με τους μουσικούς όρους – σημαίνει σιγά. Μια παλιά ονομασία του πιάνου ήταν το φόρτε πιάνο, δηλαδή δυνατά – σιγά, που εφερέθηκαν γύρω
στο στα 1700.Το πιάνο παίζεται με πλήκτα, τα οποία όταν πατηθούν από τον πιανίστα σηκώνουν σφηράκια που χτυπούν τις χορδές του, παράγοντας ήχους.Το πιάνο μπορεί να αποδώσει μουσική ως σόλο όργανο, είτε μέσα στην ορχήστρα. Πολλοί πιστεύουν πως χρησιμοποιείται κυρίως στην κλασική μουσική, το πιάνο κατέχει έναν σημαντικό ρόλο και στην τζαζ, την μπλουζ και το ροκ εν ρολ καθώς και στη λαϊκή μουσική όπου είτε κυριαρχεί είτε λειτουργεί ως βοηθητικό για
άλλα όργανα.
Τα καλύτερα πιάνα είναι αυτά με ουρά, που είναι μεγάλα όχι μόνο σε μέγεθος αλλά και σε ήχο. Τα όρθια πιάνα είναι πιο συνηθισμένα γιατί καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο και δεν είναι τόσο ακριβά όσα αυτά μρε ουρά.
Ελπίδα
29 Ιαν 2009 από ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΠΑΡΛΑ - ΝΙΑΒΗ
μεταβάλλει τον ήχο που βγάζει το όργανο, πατώντας τις χορδές σε διαφορετικά τάστα.Τα κλειδιά είναι τα σημεία που καταλήγουν οι χορδές και διαθέτουν κοχλία που επιτρέπει το μεγαλύτερο ή μικρότερο τέντωμά τους, για σωστό κούρδισμα. Ο ζυγός αποτελεί το απέναντι από τον καβαλάρη σημείο τεντώματος των χορδών.
Η εξάχορδη κιθάρα εμφανίστηκε στα μέσα του 18ου αι. και είχε έξι μονές χορδές αντί για ζεύγη χορδών.Το 1850 -1892 ο Manual Torres, κατασκευαστής κατασκευαστής κιθάρων, ανέπτυξε το μουσικό όργανο στη μορφή που το γνωρίζουμε σήμερα.
Αργότερα εμφανίστηκαν και άλλες ποικιλίες κιθάρας, όπως η δωδεκάχορδη κιθάρα, η χαβανέζικη κιθάρα και η ακουστική κιθάρα. Το 1030 εμφανίζεται και η ηλεκτρική κιθάρα.
Είδη κιθάρας: κλασσική, ακουστική, ηλεκρτική, λαϊκή, κιθάρα του φλαμένγκο, ηλεκτρακουστική, δωδεκάχορδη,άταστη, μπασοκίθαρο, τρε, κουάρτο, πορτογαλλική κιθάρα των Fado, Yucalele, pedal steel guitar και ρωσική κιθάρα.
29 Ιαν 2009 από ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΠΑΡΛΑ - ΝΙΑΒΗ

. Οι εικόνες τους στόλιζαν το ναό της Στυμφαλίας Αρτέμιδος, της δέσποινας αυτού του βαλτότονερου. Ήταν ανθρωποφάγα πουλιά που ΄όπως λέγεται τα είχε μεγαλώσει ο Άρης. Τα φτερά τους ήταν τόσο μυτερά που όποιον τον κτυπούσαν τον πλήγωναν.
Σε αγγειογραφίες βλέπουμε τον ήρωα να σημαδεύει τα πουλιά με σφεντόνα ή να τα κτυπάει με ένα ραβδί Το κυριότερο όμως όπλο του ήταν το τόξο του. Τα πουλιά που γλύτωσαν από το σημάδι, πέταξαν στο νησί του Άρεως, στη Μαύρη Θάλασσα. Εκεί αργότερα είχαν μαζί τους φασαρίες οι Αργοναύτες. Αφού έφερε και αυτό τον άθλο εις πέρας ο Ηρακλής έφερε τα σκοτωμένα πουλιά στον Ευρυσθέα.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ
Στύμφαλου, στη Στυμφαλία λίμνη. Η κοιλάδα είχε μόνο μια διέξοδο προς τη θάλασσα,μια καταβόθρα που έφευγαν τα νερά. Οι κατολισθήσεις είχαν φράξει τη μοναδική αυτή πύλη από όπου έφευγαν τα νερά και ο χώρος κρατούσε νερά που σχημάτιζαν έλος με άσχημες συνέπειες. Τα ψοφίμια που σάπιζαν μέσα στα νερά της μάζευαν κοπάδια από σαρκοβόρα πτηνά που είχαν γίνει πληγή αθεράπευτη για τον τόπο. Αυτά τα σαρκοβόρα πτηνά είναι οι Στυμφαλίδες όρνιθες,που καταστρέφανε και μόλυναν τους καρπούς της γης με τα φτερά τους που τα είχαν σαν βέλη και τρέφονταν με ανθρώπινες σάρκες .Πράγματι έτσι είναι, μιας και τρέφονταν από τους κόπους των ανθρώπων,αφού τους κατστρέφανε τη σοδειά τους.
Βιβλιογραφία: 1) Ελληνική Μυθολογία- Εκδοτική Αθηνών
2) Οι ελληνικοί Μύθοι – Ρόμπερτ Γκρέιβς τόμος 2ος
3) Αιγαίο βουνό Η. Τσατσόμοιρος
27 Ιαν 2009 από ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΜΠΑΡΛΑ - ΝΙΑΒΗ
Ο Ερύμανθος είναι ένα βουνό στο νομό Αρκαδίας, στα σύνορα με την Αχαΐα και την Ηλία. Εκεί είχε το χοροστάσι της η θεά Άρτεμης. Εκεί
στάλθηκε και ο Ηρακλής, με εντολή του Ευρυσθέα, για να εκτελέσει τον τέταρτο άθλο του.
Η Θεά Άρτεμις είχε χαρίσει στον Ερύμανθο ένα τεράστιο αγριόχοιρο. Αυτός από εκεί εξορμούσε σε ολόκληρη την περιοχή της Ψωφίδας και του Λασιώνα στην Πελοπόννησο, όπου τρομοκρατούσε και κατέστρεφε τα σπαρτά των χωρικών, ενώ με τους χαυλιόδοντές του ξέσκιζε όποιο ζώο έβρισκε μπροστά του. Αυτό το ζώο ενοχλούσε και τους Κενταύρους, οι οποίοι δεν μπορούσαν να το αντιμετωπίσουν όταν κατέβαινε στο δάσος της Φολόης για τροφή και νερό.Ο Ηρακλής είχε εντολή να φέρει τον κάπρο ζωντανό στο Άργος. Δύσκολο το έργο του γι’ αυτό πριν πάει να συναντήσει τον
κάπρο πέρασε από το φίλο τον Κένταυρο, το Φόλο, για να πάρει πληροφορίες για το ζώο.
Ο Ηρακλής με τέχνασμα οδήγησε το άγριο θηρίο στο φαράγγι της Φολόης, που το είχε φράξει με δίχτυ και αφού το πλησίασε κρυφά και από τα πλάγια, για να μην τον ξεσκίσει με τους χαυλιόδοντές του, το έπιασε και το έδεσε. Πήρε τον κάπρο στους ώμους και τον πήγε στον Ευρυσθέα. Μόλις τον είδε ο Ευρυσθέας από το φόβο του κρύφτηκε σε ένα μεγάλο πιθάρι Ηρακλής σαν ανάθημα έστειλε τα δόντια του κάπρου στο Ναό του Απόλλωνα στην Κύμη.
ΕΡΜΗΝΕΊΑ ΤΟΥ ΜΎΘΟΥ
Ο Ερυμάνθιος κάπρος είναι ο ορμητικός ποταμός Ερύμανθος που, όταν κατεβάζει και ξεχειλίζει προκαλεί μεγάλες πλημμύρες και καταστροφές στον κάμπο της Ψωφίδας πριν χυθεί στον Αλφειό ποταμό. Αυτός ο χείμαρρος ορμούσε σαν κάπρος στον κάμπο και κατέστρεφε τα πάντα. Ο Ηρακλής φτιάχνοντας υδραυλικά έργα τον έκανε
χρήσιμο και αρδεύσιμο.
Ακόμη και σήμερα, όταν φυσάει θύελλα το χειμώνα στην περιοχή,οι κάτοικοι λένε ότι “μουγκρίζει ο κάπρος”.
Βιβλιογραφεία: 1) Ελληνική Μυθολογία – Εκδοτική Αθηνών
2) Ελληνική Μυθολογία – Κ. Κερένυι
3) Αιγαίο Βουνό – Η. Τσατσόμοιρος