Πολύμνια

Τι είναι; Και από προέρχεται ο άνθρακας;

Ποιος είναι ο ρόλος του όζοντος στην ατμόσφαιρα;

Η ζωή στη Γη δεν θα ήταν δυνατή χωρίς την ατμόσφαιρα. Είναι αποθήκη οξυγόνου, ρυθμίζει τη θερμοκρασία και προστατεύει τους ανθρώπους από τις βλαβερές ακτίνες του Ήλιου.
Η ατμόσφαιρα αποτελείται από τις εξής ζώνες:

Η ατμόσφαιρα προστατεύει τη Γη από την πτώση των μετεωριτών κομμάτια (πάγου ή πέτρας) οι οποίοι καταστρέφονται στο διάστημα.
Προστατεύει τους ανθρώπους από τις υπεριώδεις ακτίνες του ήλιου

Η ατμόσφαιρα της Γης πρωτοεμφανίστηκε, κατά πάσα πιθανότητα, λίγο αργότερα από τη δημιουργία της Γης, όταν άρχισε να δημιουργείται σαν λεπτή μορφή κρούστας ο στερεός φλοιός της, περίπου πριν από 4 δισεκατομμύρια χρόνια. Η σύστασή της ήταν τελείως διαφορετική από ό,τι είναι σήμερα. Από τα ηφαίστεια που υπήρχαν ξεχύνονταν αέρια που προέρχονταν από τον πυρήνα της Γης, σχηματίζοντας μια ατμόσφαιρα με διοξείδιο του άνθρακα, άζωτο και υδρατμούς. Παρόμοια σύσταση έχουν και σήμερα τα αέρια που προέρχονται από τις ηφαιστειακές εκρήξεις. Καθώς η Γη συνέχιζε να ψύχεται, σχηματίστηκαν σύννεφα με αποτέλεσμα να υπάρξουν ραγδαίες βροχοπτώσεις για χιλιάδες χρόνια.
Αρχικά η πολύ υψηλή θερμοκρασία του στερεού φλοιού της Γης. ο οποίος βρισκόταν σε διάπυρη σχεδόν κατάσταση, προκαλούσε εξάτμιση της βροχής πριν πέσει καλά καλά στο έδαφος. Τα τελευταία 40.00ο χρόνια η θερμοκρασία της επιφάνειας του στερεού φλοιού της Γης είχε υποχωρήσει αρκετά, ώστε η βροχή να φτάνει στο έδαφος με αποτέλεσμα το σχηματισμό των ποταμών, των λιμνών και των θαλασσών.

Το Οξυγόνο στην ατμόσφαιρα, το οποίο είναι απαραίτητο για τη ζωή εμφανίστηκε αργότερα, πριν 2,5 δισεκ.χρόνια σύμφωνα με τις νέες μελέτες των επιστημόνων. Και χρειάστηκαν 50 έως 100 εκατομμύρια χρόνια ώστε να φτάσει στο ποσοστό που βρίσκεται σήμερα, δηλαδή στο 21% .

Η όγδοη εντολή που πήρε ο Ηρακλής από τον Ευρυσθέα ήταν να του φέρει ζωντανά τα άλογα του Διομήδη. Ο Διομήδης ήταν γιος του Άρη και της Κυρήνης, αδελφός του Κύκνου. Βασίλευε στη Θράκη σ’ ένα πολεμικό λαό, τους Βίστονες. Αυτοί ζούσαν γύρω από μια λίμνη που είχε πάρει το όνομά τους, τη Βιστονίδα λίμνη.
Ο Διομήδης είχε 4 παράξενα θηλυκά άλογα που ήταν πολύ άγρια. Παράξενα ήταν και τα ονόματά τους: Πόδαργος, Λάμπων, Ξάνθος, Δεινός. Από τα ρουθούνια τους πετούσαν φωτιά. Δεν έτρωγαν χόρτα και σανό όπως όλα τα άλλα τα άλογα αλλά ανθρώπινες σάρκες. Όταν ερχόταν κάποιος ξένος στη χώρα τους ο Διομήδης τον σκότωνε και τον έριχνε στη χάλκινη φάτνη τους.
Επειδή τα άλογα αυτά ήταν τόσο άγρια και επικίνδυνα ο Διομήδης τα κρατούσε μέσα στο στάβλο τους δεμένα με χοντρές σιδερένιες αλυσίδες ενώ γύρω από το στάβλο είχε βάλει φρουρούς με όπλα να τα φυλάνε.

Ο Ηρακλής γνωρίζοντας όλα αυτά μάζεψε τους γενναίους φίλους του, μεταξύ αυτών ήταν και ο αγαπημένος του φίλος Άβδηρος, μπήκαν σε ένα καράβι με σκοπό να αντιμετωπίσουν το Διομήδη και τα φοβερά του άλογα.
Ξεκίνησαν και μετά από κάποιες μέρες ταξίδι πέρασαν τη Θάσο και άραξαν στην απέναντι ακτή. Μόλις πάτησαν το πόδι τους στη στεριά πήγαν κατευθείαν στους στάβλους του Διομήδη. Εκεί ο Ηρακλής σκότωσε τους φίλους τους φρουρούς και πήρε τα άλογα και τα πήγε κοντά στο πλοίο και άφησαν τον Άβδηρο να τα φυλάει. Στο μεταξύ ο Διομήδης πήρε είδηση τι είχε γίνει φώναξε τους Βίστονες να πάνε να καταδιώξουν τον Ηρακλή.
Ο Ηρακλής με τους συντρόφους του αντιμετώπισαν το Διομήδη και τους Βίστονες. Ο Διομήδης σκοτώθηκε από τον Ηρακλή και βλέποντάς τον οι Βίστονες νεκρό το βάλανε στα πόδια.
Όταν ο Ηρακλής γύρισε στο καράβι τον περίμενε ένα φρικτό θέαμα. Τα άλογα του Διομήδη είχαν κατασπαράξει το φίλο του, τον Άβδηρο. Πήρε τα άλογα και τα έδεσε με αλυσίδες και στη συνέχεια μάζεψε ό, τι είχε απομείνει από το φίλο του και τον έθαψε. Δίπλα στον τάφο του ίδρυσε την πόλη Άβδηρα και όρισε να γίνονται κάθε χρόνο αγώνες για να τον τιμούν.

Αφού τέλειωσαν όλα αυτά μπήκε στο πλοίο και πήγε τα άλογα στον Ευρυσθέα, ο οποίος τα άφησε ελεύθερα. Αυτά περιπλανήθηκαν και κάποτε έφτασαν στον Όλυμπο όπου τα έφαγαν άλλα άγρια θηρία.

Άλλη παραλλαγή του μύθου λέει ότι ο Ηρακλής πήγε μόνος του στο Διομήδη και για να πάρει ζωντανές τις φοράδες έκανε το εξής: έριξε τον ίδιο το Διομήδη στη φάτνη των αλόγων και αφού τον έφαγαν ημέρεψαν και τις οδήγησε ζωντανές στον Ευρυσθέα.

Η Θράκη ήταν τόπος βοσκής άγριων αλόγων. Τα εξημερωμένα άλογα της Θράκης θεωρούνταν τα πιο κατάλληλα για τον πόλεμο. Ο Διομήδης είχε υποχρέωση, με εντολή του Ευρυσθέα, να προμηθεύει άλογα όπου υπήρχαν ανάγκες. Κάποια στιγμή ο Διομήδης δεν ήτα εντάξει με τις υποχρεώσεις του και τότε ο Ευρυσθέας έστειλε τον Ηρακλή να βάλει τα πράγματα σε τάξη.

Ο Αλκυονέας ήταν ένας γίγαντας που είχε τεράστια δύναμη. Για όπλα χρησιμοποιούσε τεράστιες βράχους και αναμμένους κορμούς δέντρων που τους πετούσε στους εχθρούς του. Έμενε στην περιοχή του Ισθμού της Κορίνθου.
Ο Ηρακλής πέρασε από τον Ισθμό με τα βόδια του Γηρηόνη όταν τα πήγαινε στον Ευρυσθέα και ο Αλκυονέας ήθελε να του τα πάρει. Ο Ηρακλής τον εμπόδισε και έτσι συγκρούστηκαν. Ο Αλκυονέας άρχισε να πετάει βράχους, τσάκισε δώδεκα άρματα, το καθένα με τέσσερα άλογα, και σκότωσε τους είκοσι άντρες που ήταν επάνω. Στο τέλος πήρε τον πιο μεγάλο βράχο και τον έριξε εναντίον του Ηρακλή. Αυτός όμως κατάφερε να αποκρούσει το βράχο με το ρόπαλο, έτσι ο βράχος γύρισε πίσω, χτύπησε τον Αλκυονέα και τον σκότωσε. Τον βράχο αυτό τον έδειχναν αργότερα στον Ισθμό.

Βιβλιογραφία: Ελληνική Μυθολογία- Εκδοτική Αθηνών

Στις Φερές της Θεσσαλίας βασίλευε ο Άδμητος, ο γιος του Φέρητα, που είχε γυναίκα την Άλκηστη, κόρη του Πελία. Στο γάμο τους όμως ο Άδμητος ξέχασε να θυσιάσει στην θεά Άρτεμη και γι’ αυτό ήταν προγραμματισμένος να πεθάνει. Ο Απόλλωνας έπεισε τις Μοίρες του Θανάτου να του χαρίσουν τη ζωή. Αυτές δέχτηκαν με τον όρο να πεθάνει κάποιος άλλος στη θέση του. Ούτε ο πατέρας του όμως, ούτε η μητέρα του δέχτηκαν να θυσιαστούν, και την τελευταία στιγμή προσφέρθηκε να θυσιαστεί για τον άντρα της η Άλκηστη, από τη μεγάλη αγάπη και την αφοσίωση που του είχε. Όταν όλα τελείωσαν και στο παλάτι γίνονταν και οι τελευταίες ετοιμασίες ο Άδμητος έδωσε διαταγή να μαυροφορεθούν όλοι στις Φερές και να αρχίσει γενικό πένθος.

Τότε έφτασε στην πόλη ο Ηρακλής, να δει το φίλο του τον Άδμητο, πηγαίνοντας στη Θράκη για να πάρει τα άλογα του Διομήδη. Όταν είδε το πένθος ρώτησε τον Άδμητο τι συμβαίνει, αυτός όμως δεν του αποκάλυψε την αλήθεια, λέγοντάς του μόνο πως κηδεύει ένα πολύ δικό του πρόσωπο. Ο Ηρακλής όμως έμαθε από αλλού την αλήθεια και αποφάσισε να φέρει πίσω την Άλκηστη. Ήθελε να την προλάβει όσο ήταν ακόμα στο μνήμα πριν ο Χάρος την πάρει στον Άδη, αλλιώς ήταν αποφασισμένος να κατεβεί στον Κάτω Κόσμο. Έτρεξε γρήγορα στο νεκροταφείο και βρήκε ακόμα εκεί το Χάροντα που ετοιμαζόταν να πάρει την Άλκηστη για τον Κάτω Κόσμο. Αμέσως πάλεψε μαζί του τον νίκησε και έφερε πίσω την Άλκηστη στον Άδμητο.

Στην πόλη Ώλενο της Ήλιδας ήταν βασιλιάς ο Δεξαμενός που είχε μια κόρη, την Ιππολύτη. Αυτή την κόρη αποφάσισε να την παντρέψει με το βασιλιά Αζάνα της Αρκαδίας. Στο γλέντι του γάμου κάλεσε και τον Κένταυρο Ευρυτίωνα και τον Ηρακλή που εκείνο τον καιρό ήταν φιλοξενούμενός του. Ο Ευρυτίωνας όμως μέθυσε και άρχισε να συμπεριφέρεται προσβλητικά. Σε μια στιγμή άρπαξε την Ιππολύτη από το πλευρό του Αζάνα. Ο Ηρακλής αμέσως πετάχτηκε επάνω και με μερικά χτυπήματα με το ρόπαλό του σκότωσε τον Κένταυρο και έδωσε τη νύφη στο γαμπρό.