Ο ασπροπάρης είναι το μικρότερο από τα 4 είδη γύπα που αναπαράγεται στη χώρα μας. Έχει μήκος περίπου 60 εκατοστά και ασπρόμαυρο πτέρωμα. Μας έρχεται το καλοκαίρι και φτιάχνει τη φωλία του σε βράχια. Το συναντάμε κυρίως στη Θράκη , τη Θεσσαλία και την Ήπειρο. Τρέφεται κυρίως με ψοφίμια Κινδυνεύει κυρίως από τη χρήση του παράνομου δολωματος για την εξόντωση “επιβλαβή” ζώων.
Πριν μερικές δεκαετίες τον ασπροπάρη το συναντούσαμε σε όλη τη χώρα, σήμερα έχει μυωθεί ο πληθυσμός του κατά 80%, σύμφωνα με την έρευνα της Ελληνικής Ορνιθολογικής Εταιρείας και έχουν μείνει γύρω στα 50 ζεύγη.Η νανόχηνα είναι μια μικρόσωμη χήνα που έρχεται τη χώρα μας το χειμώνα. Οι νανόχηνες έρχονται από τις Σκανδιναβικές χώρες και τη ΒΔ Ρωσία και διαχειμάζουν στους υγρότοπους της Μακεδονίας και της Θράκης και συγκεκριμένα στην Κερκίνη και στο δέλτα του Έβρου.
Η σοβαρότερη απειλή για τη νανόχηνα είναι το παράνομο κυνήγι και επειδή μοιάζει πολύ με την ασπρομέτωπη χήνα οι κυνηγοί πολλές φορές τη σκοτώνουν κατά λάθος.
Το πρόβλημα είναι πολύ μεγάλο αν αναλογιστούμε ότι το σύνολο του πληθυσμού που διαχειμάζει στη χώρα μας είναι γύρω στα 45 – 5- άτομα.

Βιβλιογραφία:περιοδικό “Επιλογές” της Ελευθεροτυπίας

Η λύρα ή βάρβιτος είναι νεότερη μορφή της φόρμυγγας. Η βασική διαφορά είναι ότι το ηχείο και οι πήχεις είναι μέρη σαφώς διαχωρισμένα το ένα από το άλλο.

Εικόναπρώτη: βάρβιτος
Εικονα δεύτερη αριστερά : λύρα
Εικόνα τρ’ιτη δεξιά: Ο Απόλλωνας παιζει λύρα

Η λύρα ή βάρβιτος είναι νεότερη μορφή της φόρμυγγας. Η βασική διαφορά είναι ότι το ηχείο και οι πήχεις είναι μέρη σαφώς διαχωρισμένα το ένα από το άλλο.

Εικόναπρώτη: βάρβιτος
Εικονα δεύτερη αριστερά : λύρα
Εικόνα τρ’ιτη δεξιά: Ο Απόλλωνας παιζει λύρα

Μια μέρα ο Ευρυσθέας διέταξε τον Ηρακλή να πάει να φέρει τη ζώνη της Ιππολύτης, της βασίλισσας των Αμαζόνων, γιατί ήταν σφοδρή επιθυμία της κόρης του, της Αδμήτης.Στους ποταμούς Θερμώδοντα και Φάσι, που βρίσκονταν στις ακτές του Εύξεινου Πόντου, προς τη νότια πλευρά, κατοικούσε μια πολεμική φυλή οι Αμαζόνες, που κύριο ρόλο έπαιζαν οι γυναίκες. Άλλη παραλλαγή του μύθου λέει ότι οι Αμαζόνες κατοικούσαν στα βόρεια του Εύξειμου Πόντου, στη Σκυθία.Η κύρια ασχολία τους ήταν ο πόλεμος, ήταν ξακουστές για την ικανότητά τους στο τόξο και το ακόντιο, στη σάγαρη και την πέλτη. Λέγεται ότι έκοβαν το δεξί τους στήθος για να τοξεύουν καλύτερα. Ντύνονταν με δέρματα θηρίων, που τα σκότωναν οι ίδιες, κι έφτιαχναν ζώνες και περικεφαλαίες.

Έκαναν παιδιά με τους γείτονες Γαργαρέους και όταν γεννούσαν κρατούσαν τα κορίτσια και τα αγόρια τα έδιναν σε αυτούς. Βασίλισσα των Αμαζόνων ήταν η Ιππολύτη η οποία ήταν κόρη του Άρη και της Οτρηρής. Ο Πατέρας της ο Άρης της είχε χαρίσει μια ζώνη, την οποία είχε φτιάξει ο Ήφαιστος, σημάδι ότι ήταν η αρχηγός των Αμαζόνων.

Ο Ηρακλής μάζεψε πολλά παλικάρια, μπήκαν σε ένα καράβι, άλλη εκδοχή του μύθου λέει ότι ήταν πολλά τα καράβια, και ξεκίνησαν για τη Μεγάλη εκστρατεία στη Μικρά Ασία.

Μα, ενώ ταξίδευαν για το Βορρά, ο θεός που έμενε στα μέρη αυτά, ο Βορέας άρχισε να φυσά με δύναμη, και τα καράβια παρασυρόμενα από τα κύματα, γύρισαν πίσω και άραξαν στην Πάρο. Τράβηξαν τα καράβια στη στεριά και αυτοί ανέβηκαν στην πολιτεία για να πάρουν τρόφιμα για το ταξίδι.
Στο νησί κατοικούσαν τα 4 παιδιά του Μίνωα, του Βασιλιά της Κρήτης,ο Ευρυμέδοντας, ο Χρύσης, ο Νηφαλίωνας και Φιλόλαος. Αυτοί σκότωσαν δυο από τους συντρόφους του Ηρακλή. Ο Ηρακλής θύμωσε και σκότωσε και τους 4 γιους του Μίνωα και υποχρέωσε τους κατοίκους του νησιού να κλειστούν μέσα στα τείχη. Ο καιρός περνούσε και οι Παριανοί δεν άντεχαν άλλο κλεισμένοι στα τείχη γι’ αυτό έστειλαν πρεσβευτές στον Ηρακλή και ζητούσαν ειρήνη. Μάλιστα πρότειναν στον Ηρακλή να πάρουν δυο αιχμαλώτους, όποιους ήθελα στη θέση των δυο ανθρώπων του που σκοτώθηκαν.Ο Ηρακλής δέχτηκε, λύθηκε η πολιορκία και το ταξίδι συνεχίστηκε. Τα καράβια μπήκαν στον Ελλήσποντο, έφτασαν στη Προποντίδα και τελικά έφτασαν στον Εύξεινο Πόντο. Έφτασαν στη Γη των Μαριανδυνών, λαός μουσικός με βασιλιά το Λύκο. Την εποχή εκείνη είχαν κηρύξει πόλεμο στους Μαριανδυνούς οι γειτονικοί Βέβρυκες για να τους πάρουν τη Γη τους. Ο Ηρακλής που πάντα πολεμούσε το άδικο και υποστήριζε το δίκαιο βοήθησε του Μαριανδυνούς να νικήσουν τους Βέβρυκες.
Στο σημείο που άραξε το καράβι του Ηρακλή κτίστηκε μια πόλη η Ηράκλεια του Πόντου- έτσι την είπαν – κράτησε για πολλούς αιώνες, και όσοι περνούσαν από εκεί θυμόνταν το πέρασμα του Ηρακλή.

Αφού ξεκουράστηκαν στη χώρα του Λύκου πήραν τα καράβια τους και έφτασαν στη Θεμίσκυρα, την πόλη των Αμαζόνων. Όταν έμαθε η Ιππολύτη τον ερχομό του Ηρακλή πήγε η ίδια να τους συναντήσει και ρώτησε να μάθει το λόγο της επίσκεψής τους στη χώρα τους. Πράγματι ο Ηρακλής της είπε ότι θέλει τη ζώνη της για να την πάει στον Ευρυσθέα. Η Ιππολύτη συμφώνησε να του τη δώσει.
Αλλά η Ήρα δεν ήθελε να τελειώσει τόσο εύκολα ο Ηρακλής την αποστολή του γι’ αυτό μεταμορφώθηκε σε Αμαζόνα και άρχισε να λεει πως οι ξένοι που ήρθαν στην πόλη τους θέλουν να αρπάξουν τη βασιλεία και τις παρακινούσε να επιτεθούν σε αυτούς. Πράγματι οι Αμαζόνες πίστηκαν, πήραν τα τόξα τους και τα ακόντιά τους και όρμησαν στους ξένους. Ο Ηρακλής σαν είδε τις Αμαζόνες οπλισμένες θεώρησε ότι η Ιππολύτη τους έστησε παγίδα και έτσι άρχισε η μάχη. Σκοτώθηκαν πολλές Αμαζόνες και μεταξύ αυτών και η Ιππολύτη από την οποία και της πήρε τη ζώνη. Μετά τη μάχη οι αμαζόνες πλέον είχαν διαλυθεί.
Φεύγοντας από την πόλη των Αμαζόνων ο Ηρακλής και οι στρατιώτες του πριν φτάσουν στο Άργος γνώρισαν κι άλλες περιπέτειες, όπως ο πόλεμος που έκανε ο Ηρακλής εναντίον της Τροίας.

ΕΡΜΗΝΕΊΑ ΤΟΥ ΜΎΘΟΥ

Η ζώνη της Ιππολύτης είναι θεόσταλτη, της την έχει δώσει ο θεός Άρης και είναι και φτιαγμένη από έναν άλλο θεό, τον Ήφαιστο και σύμβολο δύναμης και εξουσίας στον κάτοχό της. Έτσι είναι φυσικό να θέλει να την αποκτήσει από προσωπικό ενδιαφέρον για να τη χαρίσει στην κόρη του, την Αδμήτη.

Μια μέρα ο Ευρυσθέας διέταξε τον Ηρακλή να πάει να φέρει τη ζώνη της Ιππολύτης, της βασίλισσας των Αμαζόνων, γιατί ήταν σφοδρή επιθυμία της κόρης του, της Αδμήτης.Στους ποταμούς Θερμώδοντα και Φάσι, που βρίσκονταν στις ακτές του Εύξεινου Πόντου, προς τη νότια πλευρά, κατοικούσε μια πολεμική φυλή οι Αμαζόνες, που κύριο ρόλο έπαιζαν οι γυναίκες. Άλλη παραλλαγή του μύθου λέει ότι οι Αμαζόνες κατοικούσαν στα βόρεια του Εύξειμου Πόντου, στη Σκυθία.Η κύρια ασχολία τους ήταν ο πόλεμος, ήταν ξακουστές για την ικανότητά τους στο τόξο και το ακόντιο, στη σάγαρη και την πέλτη. Λέγεται ότι έκοβαν το δεξί τους στήθος για να τοξεύουν καλύτερα. Ντύνονταν με δέρματα θηρίων, που τα σκότωναν οι ίδιες, κι έφτιαχναν ζώνες και περικεφαλαίες.

Έκαναν παιδιά με τους γείτονες Γαργαρέους και όταν γεννούσαν κρατούσαν τα κορίτσια και τα αγόρια τα έδιναν σε αυτούς. Βασίλισσα των Αμαζόνων ήταν η Ιππολύτη η οποία ήταν κόρη του Άρη και της Οτρηρής. Ο Πατέρας της ο Άρης της είχε χαρίσει μια ζώνη, την οποία είχε φτιάξει ο Ήφαιστος, σημάδι ότι ήταν η αρχηγός των Αμαζόνων.

Ο Ηρακλής μάζεψε πολλά παλικάρια, μπήκαν σε ένα καράβι, άλλη εκδοχή του μύθου λέει ότι ήταν πολλά τα καράβια, και ξεκίνησαν για τη Μεγάλη εκστρατεία στη Μικρά Ασία.

Μα, ενώ ταξίδευαν για το Βορρά, ο θεός που έμενε στα μέρη αυτά, ο Βορέας άρχισε να φυσά με δύναμη, και τα καράβια παρασυρόμενα από τα κύματα, γύρισαν πίσω και άραξαν στην Πάρο. Τράβηξαν τα καράβια στη στεριά και αυτοί ανέβηκαν στην πολιτεία για να πάρουν τρόφιμα για το ταξίδι.
Στο νησί κατοικούσαν τα 4 παιδιά του Μίνωα, του Βασιλιά της Κρήτης,ο Ευρυμέδοντας, ο Χρύσης, ο Νηφαλίωνας και Φιλόλαος. Αυτοί σκότωσαν δυο από τους συντρόφους του Ηρακλή. Ο Ηρακλής θύμωσε και σκότωσε και τους 4 γιους του Μίνωα και υποχρέωσε τους κατοίκους του νησιού να κλειστούν μέσα στα τείχη. Ο καιρός περνούσε και οι Παριανοί δεν άντεχαν άλλο κλεισμένοι στα τείχη γι’ αυτό έστειλαν πρεσβευτές στον Ηρακλή και ζητούσαν ειρήνη. Μάλιστα πρότειναν στον Ηρακλή να πάρουν δυο αιχμαλώτους, όποιους ήθελα στη θέση των δυο ανθρώπων του που σκοτώθηκαν.Ο Ηρακλής δέχτηκε, λύθηκε η πολιορκία και το ταξίδι συνεχίστηκε. Τα καράβια μπήκαν στον Ελλήσποντο, έφτασαν στη Προποντίδα και τελικά έφτασαν στον Εύξεινο Πόντο. Έφτασαν στη Γη των Μαριανδυνών, λαός μουσικός με βασιλιά το Λύκο. Την εποχή εκείνη είχαν κηρύξει πόλεμο στους Μαριανδυνούς οι γειτονικοί Βέβρυκες για να τους πάρουν τη Γη τους. Ο Ηρακλής που πάντα πολεμούσε το άδικο και υποστήριζε το δίκαιο βοήθησε του Μαριανδυνούς να νικήσουν τους Βέβρυκες.
Στο σημείο που άραξε το καράβι του Ηρακλή κτίστηκε μια πόλη η Ηράκλεια του Πόντου- έτσι την είπαν – κράτησε για πολλούς αιώνες, και όσοι περνούσαν από εκεί θυμόνταν το πέρασμα του Ηρακλή.

Αφού ξεκουράστηκαν στη χώρα του Λύκου πήραν τα καράβια τους και έφτασαν στη Θεμίσκυρα, την πόλη των Αμαζόνων. Όταν έμαθε η Ιππολύτη τον ερχομό του Ηρακλή πήγε η ίδια να τους συναντήσει και ρώτησε να μάθει το λόγο της επίσκεψής τους στη χώρα τους. Πράγματι ο Ηρακλής της είπε ότι θέλει τη ζώνη της για να την πάει στον Ευρυσθέα. Η Ιππολύτη συμφώνησε να του τη δώσει.
Αλλά η Ήρα δεν ήθελε να τελειώσει τόσο εύκολα ο Ηρακλής την αποστολή του γι’ αυτό μεταμορφώθηκε σε Αμαζόνα και άρχισε να λεει πως οι ξένοι που ήρθαν στην πόλη τους θέλουν να αρπάξουν τη βασιλεία και τις παρακινούσε να επιτεθούν σε αυτούς. Πράγματι οι Αμαζόνες πίστηκαν, πήραν τα τόξα τους και τα ακόντιά τους και όρμησαν στους ξένους. Ο Ηρακλής σαν είδε τις Αμαζόνες οπλισμένες θεώρησε ότι η Ιππολύτη τους έστησε παγίδα και έτσι άρχισε η μάχη. Σκοτώθηκαν πολλές Αμαζόνες και μεταξύ αυτών και η Ιππολύτη από την οποία και της πήρε τη ζώνη. Μετά τη μάχη οι αμαζόνες πλέον είχαν διαλυθεί.
Φεύγοντας από την πόλη των Αμαζόνων ο Ηρακλής και οι στρατιώτες του πριν φτάσουν στο Άργος γνώρισαν κι άλλες περιπέτειες, όπως ο πόλεμος που έκανε ο Ηρακλής εναντίον της Τροίας.

ΕΡΜΗΝΕΊΑ ΤΟΥ ΜΎΘΟΥ

Η ζώνη της Ιππολύτης είναι θεόσταλτη, της την έχει δώσει ο θεός Άρης και είναι και φτιαγμένη από έναν άλλο θεό, τον Ήφαιστο και σύμβολο δύναμης και εξουσίας στον κάτοχό της. Έτσι είναι φυσικό να θέλει να την αποκτήσει από προσωπικό ενδιαφέρον για να τη χαρίσει στην κόρη του, την Αδμήτη.

Η όγδοη εντολή του Ευρυσθέα ήταν να φέρει τα άλογα του ζωντανά. Ο Διομήδης ήταν γιος του Άρη και της Κυρήνης και βασίλευε στη Θράκη σε έναν άγριο και πολεμικό λαό, τους Βίστονες. Αυτοί ζούσαν γύρω από μια λίμνη που είχε πάρει το όναμά τους, τη Βιστονική λίμνη.Ο Διομήδης είχε 4 παράξενα θηλκά άλογα που ήταν πολύ άγρια.Παράξενα ήταν και τα ονόματά τους: Πόδαργος, Λάμπων, Ξάνθος, Δεινός. Από τα ρουθούνια τους πετούσαν φωτιά. Δεν έτρωγαν χόρτα και σανό όπως όλα τα άλλα άλογα αλλά ανθρώπινες σάρκες. Όταν ερχόταν κάποιος ξένος στη χώρα τους ο Διομήδης το σκότωνε και τον έριχνε στη χάλκινη φάτνη τους.Επειδή τα άλογα αυτά ήταν τόσο άγρια και επικίνδυνα ο Διομήδης τα κρατούσα μέσα στο στάβλο τους δεμένα με χοντρές σιδερένιες αλυσίδες, ενώ γύρω από τα στάβλο είχε βάλει φρουρούς με όπλα να τα φυλάνε.Ο Ηρακλής γνωρίζοντας όλα αυτά μάζεψε τους γενναίους φίλους του, μεταξύ αυτών ήταν και ο αγαπημένος του φίλος Άβδηρος, μπήκαν σε ένα καράβι με σκοπό να αντιμετωπίσουν το Διομήδη και τα φοβερά του άλογα.Ξεκίνησαν και μετά από κάποιες μέρες ταξίδι πέρασαν τη Θάσο και άραξαν στην απέναντι ακτή.Μόλις πάτησαν το πόδι τους στη στεριά πήγαν κατευθείαν στους στάβλους του Διομήδη. Εκεί ο Ηρακλής σκότωσε τους φρουρούς και πήρε τα άλογα και τα πήγε στο κοντάστο πλοίο και άφησε τον Άβδηρο να τα φυλάει. Στο μεταξύ ο Διομήδης πήρε είδηση τι είχε γίνει φώναξε τους Βίστονες να πάνε να καταδιώξουν τους εισβολείς.Ο Ηρακλής με τους συντρόφους του αντιμετώπισαν το Διομήδη και τους Βίστωνες. Ο Διομήδης σκοτώθηκε από τον Ηρακλή. Οι Βίστονες βλέποντας το Διομήδη νεκρό το βάλανε στα πόδια. Όταν ο γύρισε στο καράβι τον Ηρακλής τον περίμενε ένα φρικτό θέαμα. Τα άλογα είχαν κατασπαράξει το φίλο του, Άβδηρο. Πήρε τα άλογα τα έδεσε με αλυσίδες και στη συνέχεια μάζεψε ό,τι είχε απομείνει από τον άτυχο Άβδηρο και τον έθαψε. Δίπλα στο τάφο του ίδρυσε την πόλη Άβδηρα και όρισε να γίνονται κάθε χρόνο αγώνες για να τον τιμούν.Αφού τέλειωσαν όλα αυτά μπήκε στο πλοίο και πήγε τα άλογα στον Ευρυσθέα, ο οποίος τα άφησε ελεύθερα. Αυτά περιπλανήθηκαν και κάποτε έφτασαν στον Όλυμπο όπου τα έφαγαν άλλα άγρια θηρία.Άλλη παραλλαγή του μύθου λέει ότι ο Ηρακλής πήγε μόνος του στο Διομήδη και για να πάρει ζωντανές τις φοράδες έκανε το εξής: έριξε τον ίδιο το Διομήδη στη φάτνη των αλόγων και αφού τον έφαγαν ημέρεψαν και έτσι τα οδήγησε στον Ευρυσθέα.ΕΡΜΗΝΕΊΑ ΤΟΥ ΜΎΘΟΥΗ Θράκη ήταν τόπος βοσκής άγριων αλόγων. Τα εξημερωμένα άλογα της Θράκης θεωρούνταν τα πιο κατάλληλα για τον πόλεμο. Ο Διομήδης είχε υποχρέωση, με εντολή του Ευρυσθέα, να προμηθεύει άλογα όπου υπήρχαν ανάγκες. Κάποια στιγμή ο Διομήδης δεν ήταν εντάξει με τις υποχρεώσεις του και τότε ο Ευρυσθέας έστειλε τον Ηρακλή να βάλει τα πράγματα σε τάξη.Βιβλιογραφία: 1) Ελληνική Μυθολογία – Εκδοτική Αθηνών2) Ηρακλής – Κ. Χωρεάνθης3) Αιγαίο Βουνό – Η. Τσατσόμοιρος4). Ελληνικού Μύθοι – Ρόμπερτ Γκρέιβς

Η όγδοη εντολή του Ευρυσθέα ήταν να φέρει τα άλογα του ζωντανά. Ο Διομήδης ήταν γιος του Άρη και της Κυρήνης και βασίλευε στη Θράκη σε έναν άγριο και πολεμικό λαό, τους Βίστονες. Αυτοί ζούσαν γύρω από μια λίμνη που είχε πάρει το όναμά τους, τη Βιστονική λίμνη.Ο Διομήδης είχε 4 παράξενα θηλκά άλογα που ήταν πολύ άγρια.Παράξενα ήταν και τα ονόματά τους: Πόδαργος, Λάμπων, Ξάνθος, Δεινός. Από τα ρουθούνια τους πετούσαν φωτιά. Δεν έτρωγαν χόρτα και σανό όπως όλα τα άλλα άλογα αλλά ανθρώπινες σάρκες. Όταν ερχόταν κάποιος ξένος στη χώρα τους ο Διομήδης το σκότωνε και τον έριχνε στη χάλκινη φάτνη τους.Επειδή τα άλογα αυτά ήταν τόσο άγρια και επικίνδυνα ο Διομήδης τα κρατούσα μέσα στο στάβλο τους δεμένα με χοντρές σιδερένιες αλυσίδες, ενώ γύρω από τα στάβλο είχε βάλει φρουρούς με όπλα να τα φυλάνε.Ο Ηρακλής γνωρίζοντας όλα αυτά μάζεψε τους γενναίους φίλους του, μεταξύ αυτών ήταν και ο αγαπημένος του φίλος Άβδηρος, μπήκαν σε ένα καράβι με σκοπό να αντιμετωπίσουν το Διομήδη και τα φοβερά του άλογα.Ξεκίνησαν και μετά από κάποιες μέρες ταξίδι πέρασαν τη Θάσο και άραξαν στην απέναντι ακτή.Μόλις πάτησαν το πόδι τους στη στεριά πήγαν κατευθείαν στους στάβλους του Διομήδη. Εκεί ο Ηρακλής σκότωσε τους φρουρούς και πήρε τα άλογα και τα πήγε στο κοντάστο πλοίο και άφησε τον Άβδηρο να τα φυλάει. Στο μεταξύ ο Διομήδης πήρε είδηση τι είχε γίνει φώναξε τους Βίστονες να πάνε να καταδιώξουν τους εισβολείς.Ο Ηρακλής με τους συντρόφους του αντιμετώπισαν το Διομήδη και τους Βίστωνες. Ο Διομήδης σκοτώθηκε από τον Ηρακλή. Οι Βίστονες βλέποντας το Διομήδη νεκρό το βάλανε στα πόδια. Όταν ο γύρισε στο καράβι τον Ηρακλής τον περίμενε ένα φρικτό θέαμα. Τα άλογα είχαν κατασπαράξει το φίλο του, Άβδηρο. Πήρε τα άλογα τα έδεσε με αλυσίδες και στη συνέχεια μάζεψε ό,τι είχε απομείνει από τον άτυχο Άβδηρο και τον έθαψε. Δίπλα στο τάφο του ίδρυσε την πόλη Άβδηρα και όρισε να γίνονται κάθε χρόνο αγώνες για να τον τιμούν.Αφού τέλειωσαν όλα αυτά μπήκε στο πλοίο και πήγε τα άλογα στον Ευρυσθέα, ο οποίος τα άφησε ελεύθερα. Αυτά περιπλανήθηκαν και κάποτε έφτασαν στον Όλυμπο όπου τα έφαγαν άλλα άγρια θηρία.Άλλη παραλλαγή του μύθου λέει ότι ο Ηρακλής πήγε μόνος του στο Διομήδη και για να πάρει ζωντανές τις φοράδες έκανε το εξής: έριξε τον ίδιο το Διομήδη στη φάτνη των αλόγων και αφού τον έφαγαν ημέρεψαν και έτσι τα οδήγησε στον Ευρυσθέα.ΕΡΜΗΝΕΊΑ ΤΟΥ ΜΎΘΟΥΗ Θράκη ήταν τόπος βοσκής άγριων αλόγων. Τα εξημερωμένα άλογα της Θράκης θεωρούνταν τα πιο κατάλληλα για τον πόλεμο. Ο Διομήδης είχε υποχρέωση, με εντολή του Ευρυσθέα, να προμηθεύει άλογα όπου υπήρχαν ανάγκες. Κάποια στιγμή ο Διομήδης δεν ήταν εντάξει με τις υποχρεώσεις του και τότε ο Ευρυσθέας έστειλε τον Ηρακλή να βάλει τα πράγματα σε τάξη.Βιβλιογραφία: 1) Ελληνική Μυθολογία – Εκδοτική Αθηνών2) Ηρακλής – Κ. Χωρεάνθης3) Αιγαίο Βουνό – Η. Τσατσόμοιρος4). Ελληνικού Μύθοι – Ρόμπερτ Γκρέιβς