Η αρκτική στέρνα-Χρυσό μετάλλιο στη μετανάστευση.
Διανύει 35.000 χιλιόμετρα το χρόνο.
Διασχίζει όλο τον πλανήτη. Τον Αύγουστο αναπαράγεται στην Αρκτική.Έπειτα πετάει προς το νότο. Τον Ιανουάριο φτάνει στην Ανταρκτική. Εκεί τότε είναι καλοκαίρι του νότιου ημισφαιρίου. Μένει μέχρι το Μάρτιο. Και μόλις πιάσουν τα κρύα,ανεβαίνει ξανά στο βορά!Ο λευκός πελαργός-Πετάει μόνο τη μέρα.
Διανύει 12.000 χιλιόμετρα σε 80 μέρες.
Ο πελαργός αιωρείται χάρη στο ζεστό αέρα που ανεβαίνει απο το έδαφος. Δεν μπορεί να πετάξει τη νύχτα γιατί ο αέρας δε ζεσταίνεται πια από τον ήλιο. Ούτε μπορεί να διασχίσει τις θάλασσες. ‘Έτσι γυρίζει γύρω από τη Μεσόγειο πηγαίνοντας από την Ευρώπη στην Αφρική όπου περνάει το χειμώνα.
Το αλμπατρός-Κάνει το γύρο της Ανταρκτικής
25.0
00 χιλιόμετρα σε 231 μέρες.
Το αλμπατρός περνάει τη ζωή του στις θάλασσες του Νότιου Πόλου.Μένει για λίγο στη στεριά,μόνο για να αναπαραχθεί. ‘Έπειτα το αρσενικό και το θηλυκό ξαναφεύγουν. Πού πάνε; Οι επιστήμονες μόλις το ανακάλυψαν¨ κάνουν το γύρο της Ανταρκτικής ηπείρου.
Η δερματοχελώνα-Ακούραστη κολυμβήτρια
15.000 χιλιόμετρα σε 2 χρόνια.
Οι θηλυκές δερματοχελώνες βγαίνουν στη στεριά για να γεννήσουν τα αβγά τους. Μετά επιστρέφουν στη θάλασσα για 2 ή 3 χρόνια. Χάρη στους πομπούς<< ‘Αργος>>,ξέρουμε ότι κυνηγούν μέδουσες είτε στο Βόρειο Ατλαντικό ωκεανό είτε στις ακτές της Αφρικής.
Βιβλιογραφία:Περιοδικό “εξερευνητές”
ΕΛΠΊΔΑ
Στην πλούσια χώρα της Ήλιδας βασίλευε, την εποχή του Ηρακλή,ο Αυγείας,
που ήταν γιος του Ήλιου. Θνητός πατέρας του ήταν ο Φόρβας, ο γιος ενός Λαπίθη. Ο Αυγείας είχε τρία παιδιά: τον Αγασθένη, τον Φυλέα και τον Αγαμήδη ή την Αγαμήδη, που ήξερε πολύ καλά την τέχνη να ξεχωρίζει τα βότανα.
Η δύναμη του Αυγεία και τα πλούτη του τον είχαν κάνει ξακουστό. Για να φυλάξει τους θησαυρούς του είχε φωνάξει δυο περίφημους αρχιτέκτονες Εςτης εποχής του, τον Τροφώνιο και τον Αγαμήδη, από τον Ορχομενό, και του έκτισαν ένα απόρθητο θησαυροφυλάκιο.
Ονομαστά ήταν τα κοπάδια του από βόδια και πρόβατα. Του τα είχε δωρίσει ο πατέρας του Ήλιος και ήταν τόσα πολλά που δεν χωρούσαν σε ένα λιβάδι. Είχε απλωθεί σε όλη την Ήλιδα. Λέγεται ότι για την αναπαραγωγή των αγελάδων είχε 12 άσπρους ταύρους, σαν τα κρίνα. Το πιο όμορφο τον είχε ονομάσει Φαέθων.Ακόμα λέγεται ότι ο Αυγείας καυχιόταν ότι μαζί με τα δικά του βόδια έτρεφε και τα ιερά βόδια του θεού Ήλιου.
Από τα τόσα ζώα που είχε ο Αυγείας η κοπριά που μαζευόταν ήταν τόση που οι υπηρέτες του δεν προλάβαιναν να καθαρίσουν τους στάβλους Στο τέλος γέμισαν οι στάβλοι ως απάνω αλλά και σχηματίστηκαν λόφοι σε ολόκληρη τη χώρα. Η βρόμα από την τόση κοπριά έκοβε την ανάσα των ανθρώπων.
Τα χωράφια άρχισαν να καταστρέφονται αφού δεν μπορούσαν να τα καλλιεργήσουν και έγιναν χέρσα. Η μόλυνση απειλούσε τους ανθρώπους και τα ζώα με αρρώστιες. Ο Αυγείας ήταν σε πολύ δύσκολη θέση. Μάταια προσπαθούσε να βρει μια λύση.Όταν Ευρυσθέας άκουσε γι’ αυτό το κακό και σκέφτηκε να στείλει εκεί τον Ηρακλή. Τον διέταξε να καθαρίσει τη χώρα του Αυγεία μέσα σε μια μέρα, μεταφέροντας την κοπριά με τα χέρια του, γιατί πίστευε ότι δε θα τα κατάφερνε και έτσι θα τον ταπείνωνε.
Ο Ηρακλής όταν παρουσιάστηκε στον Αυγεία του είπε ότι μπορούσε να τον σώσει από αυτό το κακό και μάλιστα του απέκρυψε ότι ήταν απεσταλμένος του Ευρυσθέα. Ο Αυγείας τον ρώτησε τι αμοιβή ζητούσε. Ο Ηρακλής ζήτησε ένα μέρος του βασιλείου του ή το ένα δέκατο από τα κοπάδια του. Ο Αυγείας συμφώνησε και μάλιστα κάλεσε και το γιο του, το Φυλέα, να είναι μάρτυρας σε αυτή τη συμφωνία. Βέβαια ο Αυγείας μέσα του δεν πίστευε ότι ο Ηρακλής θα κατάφερνε μέσα σε μια μέρα να τελειώσει τη δουλειά όπως του είχε υποσχεθεί.
Ο Ηρακλής αμέσως έπιασε δουλειά. Δεν ακολούθησε την εντολή του Ευρυσθέα, αλλά άνοιξε ένα βαθύ χαντάκι που περνούσε μέσα από τα χωράφια και τους στάβλους και μέσα σε αυτό διοχέτευσε τα νερά του Αλφειού και του Πηνειού ποταμού. Το ορμητικό νερό περνώντας μέσα από τα χωράφια και τους στάβλους παρέσυρε την κοπριά σε λίγες ώρες και την έριξε στη θάλασσα. Έτσι ο Ηρακλής καθάρισε την κοπριά όπως έλεγε η συμφωνία. Επίσης έδωσε συμβουλές στον Αυγεία πως έπρεπε να κτιστούν
οι στάβλοι, έτσι ώστε να καθαρίζονται μόνοι τους με τα νερά των ποταμών που θα περνούσαν από μέσα τους.
Ήρθε η ώρα να ζητήσει την αμοιβή του από τον Αυγεία. Ο Αυγείας έψαχνε τρόπο να μην πληρώσει τον Ηρακλή. Και τον βρήκε. Έμαθε ότι τον Ηρακλή τον είχε στείλει ο Ευρυσθέας να καθαρίσει τη χώρα του Αυγεία από την κοπριά και μάλιστα με τα χέρια του. Αρνήθηκε να τον πληρώσει μιας και ήταν υποχρεωμένος να το κάνει αφού τον είχε διατάξει ο Ευρυσθέας.
Ο Ηρακλής επέμενε και τότε ο Αυγείας πρότεινε να ορισθούν δικαστές για να δώσουν αυτοί τη λύση στη διαφορά τους. Ο Ηρακλής κάλεσε το γιο του Αυγεία, το Φυλέα, που ήταν μάρτυρας στη συμφωνία, ο οποίος αναγνώρησε το δίκιο του και καταδίκασε την άδικη συμπεριφορά του πατέρα του. Ο Αυγείας μετά από αυτό εξοργίστηκε πιο πολύ και έδιωξε τον Ηρακλή και το γιο του. Ο Ηρακλής πήγε πρώτα στην Ώλενο και μετά στις Μυκήνες για να αναγγείλει στον Ευρυσθέα ότι εκτέλεσε την εντολή του. Αυτός όμως δεν ήθελε να του αναγνωρίσει αυτό τον άθλο γιατί δεν τον έκανε όπως τον διέταξε. Ο δε Φυλέας εξορίστηκε στο Δουλίχιο.
Ο Ηρακλής δεν μπόρεσε να δεχτεί αυτή την αδικία εκ μέρους του Αυγεία γι’ αυτό εξεστράτευσε με στρατό εναντίον του. Αφού πέρασε πολλές περιπέτειες, έφτασε στην Ήλιδα, νίκησε τον Αυγεία και ξανάφερε πίσω το Φυλέα στο βασίλειό.
TOY ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ
Και σε αυτόν τον άθλο ο Ηρακλής παρουσιάζεται ως ο μεγάλος υδραυλικός μηχανικός της εποχής του.
Η πρώτη εικ. είναι από από τη μετόπη του ναού του Διός στην Ολυμπία: ο Ηρακής καθαρίζει τους στάβλους του Αυγεία, πίσω του η θεά Αθηνά που τον συμβουλεύει.
Η τρίτη εικ.: ο Ηρακλής και ο Αυγείας
Βιβλιογραφία: 1) Ελληνική Μυθολογία – Εκδοτική Αθηνών.
2) Άρθρο του καθηγητή Γεωλογίας Η.Μαριολάκου
3) Αιγαίο Βουνό – Η. Τσατσόμοιρος
Στην πλούσια χώρα της Ήλιδας βασίλευε, την εποχή του Ηρακλή,ο Αυγείας,
που ήταν γιος του Ήλιου. Θνητός πατέρας του ήταν ο Φόρβας, ο γιος ενός Λαπίθη. Ο Αυγείας είχε τρία παιδιά: τον Αγασθένη, τον Φυλέα και τον Αγαμήδη ή την Αγαμήδη, που ήξερε πολύ καλά την τέχνη να ξεχωρίζει τα βότανα.
Η δύναμη του Αυγεία και τα πλούτη του τον είχαν κάνει ξακουστό. Για να φυλάξει τους θησαυρούς του είχε φωνάξει δυο περίφημους αρχιτέκτονες Εςτης εποχής του, τον Τροφώνιο και τον Αγαμήδη, από τον Ορχομενό, και του έκτισαν ένα απόρθητο θησαυροφυλάκιο.
Ονομαστά ήταν τα κοπάδια του από βόδια και πρόβατα. Του τα είχε δωρίσει ο πατέρας του Ήλιος και ήταν τόσα πολλά που δεν χωρούσαν σε ένα λιβάδι. Είχε απλωθεί σε όλη την Ήλιδα. Λέγεται ότι για την αναπαραγωγή των αγελάδων είχε 12 άσπρους ταύρους, σαν τα κρίνα. Το πιο όμορφο τον είχε ονομάσει Φαέθων.Ακόμα λέγεται ότι ο Αυγείας καυχιόταν ότι μαζί με τα δικά του βόδια έτρεφε και τα ιερά βόδια του θεού Ήλιου.
Από τα τόσα ζώα που είχε ο Αυγείας η κοπριά που μαζευόταν ήταν τόση που οι υπηρέτες του δεν προλάβαιναν να καθαρίσουν τους στάβλους Στο τέλος γέμισαν οι στάβλοι ως απάνω αλλά και σχηματίστηκαν λόφοι σε ολόκληρη τη χώρα. Η βρόμα από την τόση κοπριά έκοβε την ανάσα των ανθρώπων.
Τα χωράφια άρχισαν να καταστρέφονται αφού δεν μπορούσαν να τα καλλιεργήσουν και έγιναν χέρσα. Η μόλυνση απειλούσε τους ανθρώπους και τα ζώα με αρρώστιες. Ο Αυγείας ήταν σε πολύ δύσκολη θέση. Μάταια προσπαθούσε να βρει μια λύση.Όταν Ευρυσθέας άκουσε γι’ αυτό το κακό και σκέφτηκε να στείλει εκεί τον Ηρακλή. Τον διέταξε να καθαρίσει τη χώρα του Αυγεία μέσα σε μια μέρα, μεταφέροντας την κοπριά με τα χέρια του, γιατί πίστευε ότι δε θα τα κατάφερνε και έτσι θα τον ταπείνωνε.
Ο Ηρακλής όταν παρουσιάστηκε στον Αυγεία του είπε ότι μπορούσε να τον σώσει από αυτό το κακό και μάλιστα του απέκρυψε ότι ήταν απεσταλμένος του Ευρυσθέα. Ο Αυγείας τον ρώτησε τι αμοιβή ζητούσε. Ο Ηρακλής ζήτησε ένα μέρος του βασιλείου του ή το ένα δέκατο από τα κοπάδια του. Ο Αυγείας συμφώνησε και μάλιστα κάλεσε και το γιο του, το Φυλέα, να είναι μάρτυρας σε αυτή τη συμφωνία. Βέβαια ο Αυγείας μέσα του δεν πίστευε ότι ο Ηρακλής θα κατάφερνε μέσα σε μια μέρα να τελειώσει τη δουλειά όπως του είχε υποσχεθεί.
Ο Ηρακλής αμέσως έπιασε δουλειά. Δεν ακολούθησε την εντολή του Ευρυσθέα, αλλά άνοιξε ένα βαθύ χαντάκι που περνούσε μέσα από τα χωράφια και τους στάβλους και μέσα σε αυτό διοχέτευσε τα νερά του Αλφειού και του Πηνειού ποταμού. Το ορμητικό νερό περνώντας μέσα από τα χωράφια και τους στάβλους παρέσυρε την κοπριά σε λίγες ώρες και την έριξε στη θάλασσα. Έτσι ο Ηρακλής καθάρισε την κοπριά όπως έλεγε η συμφωνία. Επίσης έδωσε συμβουλές στον Αυγεία πως έπρεπε να κτιστούν
οι στάβλοι, έτσι ώστε να καθαρίζονται μόνοι τους με τα νερά των ποταμών που θα περνούσαν από μέσα τους.
Ήρθε η ώρα να ζητήσει την αμοιβή του από τον Αυγεία. Ο Αυγείας έψαχνε τρόπο να μην πληρώσει τον Ηρακλή. Και τον βρήκε. Έμαθε ότι τον Ηρακλή τον είχε στείλει ο Ευρυσθέας να καθαρίσει τη χώρα του Αυγεία από την κοπριά και μάλιστα με τα χέρια του. Αρνήθηκε να τον πληρώσει μιας και ήταν υποχρεωμένος να το κάνει αφού τον είχε διατάξει ο Ευρυσθέας.
Ο Ηρακλής επέμενε και τότε ο Αυγείας πρότεινε να ορισθούν δικαστές για να δώσουν αυτοί τη λύση στη διαφορά τους. Ο Ηρακλής κάλεσε το γιο του Αυγεία, το Φυλέα, που ήταν μάρτυρας στη συμφωνία, ο οποίος αναγνώρησε το δίκιο του και καταδίκασε την άδικη συμπεριφορά του πατέρα του. Ο Αυγείας μετά από αυτό εξοργίστηκε πιο πολύ και έδιωξε τον Ηρακλή και το γιο του. Ο Ηρακλής πήγε πρώτα στην Ώλενο και μετά στις Μυκήνες για να αναγγείλει στον Ευρυσθέα ότι εκτέλεσε την εντολή του. Αυτός όμως δεν ήθελε να του αναγνωρίσει αυτό τον άθλο γιατί δεν τον έκανε όπως τον διέταξε. Ο δε Φυλέας εξορίστηκε στο Δουλίχιο.
Ο Ηρακλής δεν μπόρεσε να δεχτεί αυτή την αδικία εκ μέρους του Αυγεία γι’ αυτό εξεστράτευσε με στρατό εναντίον του. Αφού πέρασε πολλές περιπέτειες, έφτασε στην Ήλιδα, νίκησε τον Αυγεία και ξανάφερε πίσω το Φυλέα στο βασίλειό.
TOY ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ
Και σε αυτόν τον άθλο ο Ηρακλής παρουσιάζεται ως ο μεγάλος υδραυλικός μηχανικός της εποχής του.
Η πρώτη εικ. είναι από από τη μετόπη του ναού του Διός στην Ολυμπία: ο Ηρακής καθαρίζει τους στάβλους του Αυγεία, πίσω του η θεά Αθηνά που τον συμβουλεύει.
Η τρίτη εικ.: ο Ηρακλής και ο Αυγείας
Βιβλιογραφία: 1) Ελληνική Μυθολογία – Εκδοτική Αθηνών.
2) Άρθρο του καθηγητή Γεωλογίας Η.Μαριολάκου
3) Αιγαίο Βουνό – Η. Τσατσόμοιρος
Κάτω από: Βίντεο από τη Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς | Αφήστε ένα σχόλιο
Uploaded on authorSTREAM by liblivadia
Κάτω από: Βίντεο από τη Βιβλιοθήκη Λιβαδειάς | Αφήστε ένα σχόλιο
Uploaded on authorSTREAM by liblivadia
Το πιάνο είναι χορδάφωνο μουσικό όργανο με πληκτρολόγιο, γνωστό από παλαιώτερα. Ονόμαστηκε έτσι διότι μπορούσε να παίζει “πιάνο”που στην ιταλική γ
λώσσα – και σύμφωνα με τους μουσικούς όρους – σημαίνει σιγά. Μια παλιά ονομασία του πιάνου ήταν το φόρτε πιάνο, δηλαδή δυνατά – σιγά, που εφερέθηκαν γύρω στο στα 1700.Το πιάνο παίζεται με πλήκτα, τα οποία όταν πατηθούν από τον πιανίστα σηκώνουν σφηράκια που χτυπούν τις χορδές του, παράγοντας ήχους.Το πιάνο μπορεί να αποδώσει μουσική ως σόλο όργανο, είτε μέσα στην ορχήστρα. Πολλοί πιστεύουν πως χρησιμοποιείται κυρίως στην κλασική μουσική, το πιάνο κατέχει έναν σημαντικό ρόλο και στην τζαζ, την μπλουζ και το ροκ εν ρολ καθώς και στη λαϊκή μουσική όπου είτε κυριαρχεί είτε λειτουργεί ως βοηθητικό για
άλλα όργανα.
Τα καλύτερα πιάνα είναι αυτά με ουρά, που είναι μεγάλα όχι μόνο σε μέγεθος αλλά και σε ήχο. Τα όρθια πιάνα είναι πιο συνηθισμένα γιατί καταλαμβάνουν λιγότερο χώρο και δεν είναι τόσο ακριβά όσα αυτά μρε ουρά.
Ελπίδα
Η κιθάρα είναι ένα εξάχορδο μουσικό όργανο που παίζεται με κρούση ή έλξη των χορδών με τις άκρες των δακτύλων.Η πρώτη κιθάρα του 15ου αιώνα πιθανότατα γεννήθηκε στην Ισπανία’ Ηταν πολύ μικρές και αρχικά είχαν τέσσερα ζεύγη χορδών. Αρχικά χρησιμοποιούσαν χορδές από έντερααγελάδας, αργότερα νεύρα διάφορων ζώων, οι οποίες αργότερα αντικαταστήθηκαν από νάιλον και ατσάλινες χορδές που χρησιμοποιούνται και σήμερα. Το 16ο αι.οι κιθάρες έγιναν όργανα με πέντε ζεύγη χορδών.
Η κιθάρα αποτελείται απο δυο κυρίως μέρη: το σώμα και το μπράτσο.Το σώμα στην κλασική και στην ακουστική κιθάρα είναι κοίλο και λειτουργεί σαν αντηχείο που ενισχύει τον ήχο με φυσικό τρόπο, ενώ το ξύλο, το σχέδιο και η ποιότητα κατασκευής παίζουν αποφασιστικό ρόλο στον τελικό ήχο που θα βγάλει το όργανο.
Το μπράστο είναι μακρόστενο και περιλαμβάνει την ταστιέρα, το ζυγό και τα κλειδιά. Το μπράτσο χρησιμεύει για να μπορεί ο κιθαρίστας να
μεταβάλλει τον ήχο που βγάζει το όργανο, πατώντας τις χορδές σε διαφορετικά τάστα.Τα κλειδιά είναι τα σημεία που καταλήγουν οι χορδές και διαθέτουν κοχλία που επιτρέπει το μεγαλύτερο ή μικρότερο τέντωμά τους, για σωστό κούρδισμα. Ο ζυγός αποτελεί το απέναντι από τον καβαλάρη σημείο τεντώματος των χορδών.
Η εξάχορδη κιθάρα εμφανίστηκε στα μέσα του 18ου αι. και είχε έξι μονές χορδές αντί για ζεύγη χορδών.Το 1850 -1892 ο Manual Torres, κατασκευαστής κατασκευαστής κιθάρων, ανέπτυξε το μουσικό όργανο στη μορφή που το γνωρίζουμε σήμερα.
Αργότερα εμφανίστηκαν και άλλες ποικιλίες κιθάρας, όπως η δωδεκάχορδη κιθάρα, η χαβανέζικη κιθάρα και η ακουστική κιθάρα. Το 1030 εμφανίζεται και η ηλεκτρική κιθάρα.
Είδη κιθάρας: κλασσική, ακουστική, ηλεκρτική, λαϊκή, κιθάρα του φλαμένγκο, ηλεκτρακουστική, δωδεκάχορδη,άταστη, μπασοκίθαρο, τρε, κουάρτο, πορτογαλλική κιθάρα των Fado, Yucalele, pedal steel guitar και ρωσική κιθάρα.
Ελπίδα

. Οι εικόνες τους στόλιζαν το ναό της Στυμφαλίας Αρτέμιδος, της δέσποινας αυτού του βαλτότονερου. Ήταν ανθρωποφάγα πουλιά που ΄όπως λέγεται τα είχε μεγαλώσει ο Άρης. Τα φτερά τους ήταν τόσο μυτερά που όποιον τον κτυπούσαν τον πλήγωναν.Ο Ηρακλής πήρε διαταγή από τον Ευρυσθέα να διώξει τα πουλιά από την περιοχή. Ανέβηκε πάνω στο ύψωμα, στην άκρη του βάλτου, κι έσκιαζε τα πουλιά κάνοντας μεγάλο θόρυβο. Λένε ότι είχε χρησιμοποιήσει χάλκινα κρόταλα.
Σε αγγειογραφίες βλέπουμε τον ήρωα να σημαδεύει τα πουλιά με σφεντόνα ή να τα κτυπάει με ένα ραβδί Το κυριότερο όμως όπλο του ήταν το τόξο του. Τα πουλιά που γλύτωσαν από το σημάδι, πέταξαν στο νησί του Άρεως, στη Μαύρη Θάλασσα. Εκεί αργότερα είχαν μαζί τους φασαρίες οι Αργοναύτες. Αφού έφερε και αυτό τον άθλο εις πέρας ο Ηρακλής έφερε τα σκοτωμένα πουλιά στον Ευρυσθέα.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ
Στύμφαλου, στη Στυμφαλία λίμνη. Η κοιλάδα είχε μόνο μια διέξοδο προς τη θάλασσα,μια καταβόθρα που έφευγαν τα νερά. Οι κατολισθήσεις είχαν φράξει τη μοναδική αυτή πύλη από όπου έφευγαν τα νερά και ο χώρος κρατούσε νερά που σχημάτιζαν έλος με άσχημες συνέπειες. Τα ψοφίμια που σάπιζαν μέσα στα νερά της μάζευαν κοπάδια από σαρκοβόρα πτηνά που είχαν γίνει πληγή αθεράπευτη για τον τόπο. Αυτά τα σαρκοβόρα πτηνά είναι οι Στυμφαλίδες όρνιθες,που καταστρέφανε και μόλυναν τους καρπούς της γης με τα φτερά τους που τα είχαν σαν βέλη και τρέφονταν με ανθρώπινες σάρκες .Πράγματι έτσι είναι, μιας και τρέφονταν από τους κόπους των ανθρώπων,αφού τους κατστρέφανε τη σοδειά τους.
Βιβλιογραφία: 1) Ελληνική Μυθολογία- Εκδοτική Αθηνών
2) Οι ελληνικοί Μύθοι – Ρόμπερτ Γκρέιβς τόμος 2ος
3) Αιγαίο βουνό Η. Τσατσόμοιρος

. Οι εικόνες τους στόλιζαν το ναό της Στυμφαλίας Αρτέμιδος, της δέσποινας αυτού του βαλτότονερου. Ήταν ανθρωποφάγα πουλιά που ΄όπως λέγεται τα είχε μεγαλώσει ο Άρης. Τα φτερά τους ήταν τόσο μυτερά που όποιον τον κτυπούσαν τον πλήγωναν.Ο Ηρακλής πήρε διαταγή από τον Ευρυσθέα να διώξει τα πουλιά από την περιοχή. Ανέβηκε πάνω στο ύψωμα, στην άκρη του βάλτου, κι έσκιαζε τα πουλιά κάνοντας μεγάλο θόρυβο. Λένε ότι είχε χρησιμοποιήσει χάλκινα κρόταλα.
Σε αγγειογραφίες βλέπουμε τον ήρωα να σημαδεύει τα πουλιά με σφεντόνα ή να τα κτυπάει με ένα ραβδί Το κυριότερο όμως όπλο του ήταν το τόξο του. Τα πουλιά που γλύτωσαν από το σημάδι, πέταξαν στο νησί του Άρεως, στη Μαύρη Θάλασσα. Εκεί αργότερα είχαν μαζί τους φασαρίες οι Αργοναύτες. Αφού έφερε και αυτό τον άθλο εις πέρας ο Ηρακλής έφερε τα σκοτωμένα πουλιά στον Ευρυσθέα.
ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΟΥ ΜΥΘΟΥ
Στύμφαλου, στη Στυμφαλία λίμνη. Η κοιλάδα είχε μόνο μια διέξοδο προς τη θάλασσα,μια καταβόθρα που έφευγαν τα νερά. Οι κατολισθήσεις είχαν φράξει τη μοναδική αυτή πύλη από όπου έφευγαν τα νερά και ο χώρος κρατούσε νερά που σχημάτιζαν έλος με άσχημες συνέπειες. Τα ψοφίμια που σάπιζαν μέσα στα νερά της μάζευαν κοπάδια από σαρκοβόρα πτηνά που είχαν γίνει πληγή αθεράπευτη για τον τόπο. Αυτά τα σαρκοβόρα πτηνά είναι οι Στυμφαλίδες όρνιθες,που καταστρέφανε και μόλυναν τους καρπούς της γης με τα φτερά τους που τα είχαν σαν βέλη και τρέφονταν με ανθρώπινες σάρκες .Πράγματι έτσι είναι, μιας και τρέφονταν από τους κόπους των ανθρώπων,αφού τους κατστρέφανε τη σοδειά τους.
Βιβλιογραφία: 1) Ελληνική Μυθολογία- Εκδοτική Αθηνών
2) Οι ελληνικοί Μύθοι – Ρόμπερτ Γκρέιβς τόμος 2ος
3) Αιγαίο βουνό Η. Τσατσόμοιρος