Ένα είναι σίγουρο για τον Δημήτρη Μπασλάμ. Η πανοπλία που φοράει από μικρό παιδί, λέει, φεύγει από πάνω του πάρα πολύ δύσκολα.
Αν και υπήρξαν φορές που πίστεψε ότι την ξεφορτώθηκε, έφτανε να τη δει στα μάτια κάποιου άλλου για να ξαναθυμηθεί την ύπαρξή της.

Ευτυχώς, περνώντας τα χρόνια, έμαθε τον τρόπο να τη βλέπει πιο καθαρά και να αφαιρεί στη συνέχεια ένα ένα τα κομμάτια από τα οποία είναι φτιαγμένη. Έμαθε, επίσης, τον τρόπο να αφήνει τους ανθρώπους που αγαπά να του τα αφαιρούν.

Και μετά, αποφάσισε να γράψει μια ιστορία γι’ αυτό. Για ένα μικρό παιδί και το μαλακό ζεστό πουλόβερ που φορούσε πάντα.

Ακόμα και το καλοκαίρι.

“ΤΟ ΠΟΥΛΟΒΕΡ” είναι μία ιστορία για τη μοναξιά, τον φόβο, τις ανασφάλειες που κουβαλάμε από παιδιά και μας κάνουν να θεωρούμε απαραίτητη την πανοπλία μας.

Εμείς κόβουμε ένα κομμάτι μάλλινη κλωστή από ‘το πουλόβερ’ & δημιουργούμε…

…λουλούδια, σαρανταποδαρούσες, καράβια, γράμματα…

…μπαλόνια, σαλιγκάρια, ήλιους, καρδιές…

…φίδια, ανθρωπάκια…

…ουράνια τόξα, μακριά μαλλιά…

…θαλάσσια τέρατα που βγαίνουν από τη σπηλιά τους…

Όσο για ό,τι απέμεινε από το πουλόβερ το κρατάμε μόνο για τα κρύα του χειμώνα…