Πού’ σαι Λάζαρε, πού είναι η φωνή σου…

Μετά από 2 χρόνια αδράνειας αναβιώσαμε σήμερα το έθιμο του Λαζάρου. Βγήκαμε στη γειτονιά, είπαμε τα κάλαντα, ξεσηκώσαμε τους πάντες με τα κουδούνια μας και συναντήσαμε πάρα πολλούς που παρασύρθηκαν από τον ενθουσιασμό μας. Και πράγματι, ήταν όλα τα χαμόγελα πολύ πολύ αληθινά. Ευχαριστούμε πολύ όλους όσους ενθουσιάστηκαν και συγκινήθηκαν μαζί μας…