Ένα σύντομο αφιέρωμα της εφημερίδας μας στην ανείπωτη τραγωδία, που έλαβε χώρα το βράδυ της 28ης Φεβρουαρίου, στα Τέμπη της Θεσσαλίας
Ήταν μόλις χθες, όταν με άρθρο μας, σας καλούσαμε να βοηθήσετε στη συγκέντρωση ειδών πρώτης ανάγκης για τους σεισμόπληκτους της Τουρκίας. Σήμερα, η δική μας χώρα είναι αυτή που έχει ανάγκη από βοήθεια, καθώς δέχτηκε τον δικό της «σεισμό».
Λίγο πριν τα μεσάνυχτα της 1ης Μαρτίου, ο χειμώνας είπε την τελευταία του λέξη με τον πιο ζοφερό τρόπο. Ένα σιδηροδρομικό δυστύχημα, που όμοιο του δεν έχει ξανασυμβεί στην Ελλάδα, μεταξύ μίας εμπορικής και μιας επιβατικής αμαξοστοιχίας στα Τέμπη της Θεσσαλίας, έγινε η αφορμή για τον θάνατο τουλάχιστον 43 ανθρώπων και τον τραυματισμό 80 συνανθρώπων μας.
Όλα φαίνεται να ξεκίνησαν και να κατέληξαν σε αυτή την τραγωδία χάρη σε ένα ανθρώπινο λάθος. Ένα λάθος, που κόστισε ανθρώπινες ζωές. Δεν είμαστε όμως εδώ για να κρίνουμε τις πράξεις του καθενός, ούτε για να αποδώσουμε ευθύνες. Είμαστε εδώ για να συμπαρασταθούμε με τον τρόπο μας στους συγγενείς των θυμάτων, στους τραυματίες και στους διασώστες που δίνουν άνισες μάχες με το χρόνο για να σώσουν ανθρώπους.
Οι νεκροί, στην πλειοψηφία τους ήταν φοιτητές οι οποίοι επέστρεφαν από την Αθήνα στη Θεσσαλονίκη για τις σπουδές τους. Οι φοιτητές αυτοί, δε θα φτάσουν όμως ποτέ στον προορισμό τους και δε θα αντικρίσουν ποτέ ξανά τους γονείς τους, οι οποίοι θα μείνουν για πάντα με ανάμνηση των τελευταίων τους λέξεων: «Μαμά, θα σου τηλεφωνήσω όταν φτάσω…».
