Για γονείς…

Ας ξεκινήσουμε με ένα βιντεάκι για όλους εμάς τους ευαίσθητους γονείς που αποτελούμε τον φάρο στις ζωές των παιδιών, χωρίς να τους στερούμε τίποτα από την ελευθερία τους  εδώ

Η μέθοδος της Janis-Norton για τη βελτίωση της συμπεριφοράς του παιδιού χωρίς φωνές εδώ

Επειδή όλοι εμείς οι γονείς ανησυχούμε μερικές φορές χωρίς λόγο, το παρακάτω ποίημα θα μας χαλαρώσει λιγάκι

 Τζιάνι Ροντάρι

Ο μαύρος ήλιος

H κόρη μου ζωγράφισε
ολόμαυρο έναν ήλιο.
Είχε βάλει γύρω γύρω
πού και πού καμιά ακτίνα
με μπογιά πορτοκαλί.

Έκοψα λοιπόν το φύλλο
το ’δειξα σ’ ένα γιατρό
που αμέσως πήρε ύφος
λυπημένο σοβαρό
και μου είπε ορθά κοφτά
«θα ’χει ψυχολογικά».

«Μέσα στο μυαλό της κρύβει κάτι
κι είναι λυπημένη
και τα βλέπει όλα μαύρα η καημένη,
μα αν το πρόβλημά της είναι
οφθαλμολογικό,
πήγαινε στον ειδικό
να της βάλει γιατρικό».

Ακούγοντας αυτά για το παιδί μου
από το φόβο παρά λίγο να κοπεί η αναπνοή μου.
Μα κοιτώντας πάλι, βρήκα σε μια γωνιά του φύλλου
μια φρασούλα που έλεγε: “είναι η έκλειψη του ήλιου”

 

  6 πράγματα που θα ήθελε από εσάς ο δάσκαλος του παιδιού σας

 

1.Να μην κάνετε τις εργασίες του. Αντισταθείτε στον πειρασμό να ολοκληρώσετε ή να διορθώσετε την ορθογραφία του μόλις το παιδί πέσει για ύπνο, προκειμένου να μη «γίνει ρεζίλι» την επόμενη μέρα στην τάξη. Οι εργασίες που δίνονται για το σπίτι έχουν στόχο να βοηθήσουν το παιδί να κατανοήσει καλύτερα όσα έμαθε μέσα στη μέρα και δεν χρειάζεται να είναι αλάνθαστες. Αν δυσκολεύεται να καταλάβει κάτι, βοηθήστε το, αλλά σε καμία περίπτωση μην αναλάβετε εσείς τις υποχρεώσεις του. Αν διαπιστώσετε ότι οι εργασίες τού φαίνονται συστηματικά πάρα πολύ δύσκολες, ενημερώστε το δάσκαλο ή τη δασκάλα του.

2. Να μην απαιτείτε να είναι πάντα «τέλειο» Τα παιδιά μαθαίνουν εξίσου από τις επιτυχίες και τις αποτυχίες τους. Δείξτε έμπρακτα στο παιδί σας ότι δεν σας απογοητεύει όταν κάνει λάθη και εκμεταλλευτείτε τέτοιες ευκαιρίες για να του διδάξετε τι μπορεί να μάθει μέσα από κάθε λάθος και ότι πρέπει να προσπαθεί περισσότερο για να το διορθώσει. Ένα παιδί το οποίο δέχεται συνεχώς αρνητική κριτική για τα λάθη του, παραιτείται από τη διαδικασία της μάθησης και αποκτά χαμηλή αυτοεκτίμηση. Επίσης, δεν είναι ποτέ ευχαριστημένο με τον εαυτό του και αγχώνεται πολύ εύκολα με καθετί που σχετίζεται με τη μάθηση.

3. Να έχετε ρεαλιστικές προσδοκίες .Όσο έξυπνο, ετοιμόλογο και ταλαντούχο κι αν σας φαίνεται το παιδί σας, πρέπει να παραδεχτείτε ότι οι πιθανότητες να μεγαλώνετε τον επόμενο Αϊνστάιν είναι μικρές. Μην εκνευρίζεστε εάν δυσκολεύεται στη γεωμετρία και μην αντιμετωπίζετε με καχυποψία τους εκπαιδευτικούς εάν σας πουν ότι το παιδί σας είναι ένας μέτριος μαθητής. Είναι ωραίο να περιμένει κανείς το καλύτερο από το παιδί του, αλλά είναι ακόμα σπουδαιότερο να είναι ρεαλιστής και να μη συγκρίνει το παιδί του με άλλα. Κάθε παιδί έχει τα δικά του ταλέντα και αυτά πρέπει να αναπτύξει, πάντα με γνώμονα την αγάπη και την ενθάρρυνση και όχι την καταπίεση και τον εξαναγκασμό.

4. Να κλείσετε την τηλεόραση Δεν είναι ότι κάνει κακό στο παιδί, απλά ο χρόνος που περνάει μπροστά στην οθόνη είναι χαμένος χρόνος. Περιορίστε τον στις δύο το πολύ ώρες την ημέρα και εκμεταλλευτείτε τις υπόλοιπες για να παίξετε, να διαβάσετε βιβλία, να κάνετε βόλτες μαζί με το παιδί. Προσέξτε ιδιαίτερα τι βλέπει στην τηλεόραση το βράδυ, γιατί έχει παρατηρηθεί ότι οι έντονες ή βίαιες σκηνές μπορούν να διαταράξουν τον ύπνο του και ένας μαθητής που δεν έχει κοιμηθεί καλά είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν θα αποδώσει καλά την επόμενη μέρα στην τάξη.

5. Να μην στερείτε τον ελεύθερο χρόνο του Σίγουρα θέλετε το καλύτερο για το παιδί σας, όμως με το να το γράψετε ταυτόχρονα σε δύο ξένες γλώσσες, κολυμβητήριο, πιάνο και ζωγραφική δεν θα του προσφέρετε περισσότερα εφόδια για τη ζωή. Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να έχετε ένα παιδί που τρέχει από τη μία δραστηριότητα στην άλλη μετά το σχολείο, με αποτέλεσμα στο τέλος της μέρας να είναι κουρασμένο, εκνευρισμένο και αγχωμένο. Να θυμάστε ότι τα πρώτα χρόνια του σχολείου ο ελεύθερος χρόνος και το δημιουργικό παιχνίδι είναι πιο πολύτιμα από οποιαδήποτε έξτρα γνώση.

6. Να έχετε εμπιστοσύνη στους δασκάλους του Σίγουρα, δεν θα εκτιμούσατε ιδιαίτερα ένα δάσκαλο που στην καθιερωμένη συνάντησή σας, για να συζητήσετε την πρόοδο του παιδιού σας, έπαιρνε την πρωτοβουλία να σας κάνει υποδείξεις για το πώς να «κάνετε τη δουλειά σας». Το ίδιο ακριβώς ισχύει και αντίστροφα. Κανένας δάσκαλος δεν περιμένει από εμάς να μάθει πώς να κάνει τη δική του δουλειά. Ευτυχώς, έχουν όλοι λάβει την απαραίτητη εκπαίδευση, πολλοί έχουν ιδιαίτερα σημαντική εμπειρία και οι περισσότεροι αγαπούν τόσο τη δουλειά τους ώστε να μπορούν να την κάνουν με συνέπεια, ευαισθησία και εξαιρετικά αποτελέσματα. Με τη συνεργασία της Μαρίας Σκαπέρα (M. Ed. ψυχοπαιδαγωγός – εκπαιδευτική σύμβουλος).

Πηγή: www.ipaideia.gr

Αφιερωμένο στους μπαμπάδες με κόρες… Εξαιρετική αισθητική, πλούσιο συναίσθημα!

Πρώτη φορά στο σχολείο!

Όταν στη ζωή μας έχουμε να αντιμετωπίσουμε μία καινούρια κατάσταση, συνήθως αγωνιούμε για το πώς θα είναι αυτή και για το αν θα μας δυσκολέψει. Έτσι και τα παιδιά, όταν φτάνει η στιγμή να πάνε πρώτη φορά στο σχολείο, έχουν μεγάλη αγωνία για το τι θα συναντήσουν σε αυτό. Θα είναι η πρώτη φορά που θα αποχωριστούν τους γονείς τους για μεγάλο διάστημα, που θα γνωρίσουν καινούρια άτομα, προσπαθώντας να δημιουργήσουν φιλίες και που θα πρέπει να καθίσουν για πολλές ώρες σε ένα θρανίο, υπακούοντας στους κανόνες της δασκάλας. Αυτοί οι φόβοι του παιδιού πολλές φορές δημιουργούν εντάσεις και κλάματα στο σπίτι και φέρνουν τους γονείς σε απόγνωση, αφού οι τελευταίοι δεν ξέρουν πώς μπορούν να καθησυχάσουν το παιδί τους και να του κάνουν τη μετάβαση στο καινούριο περιβάλλον ομαλότερη.

Πώς μπορείτε να βοηθήσετε το παιδί σας να προσαρμοστεί;

– Αρχικά, είναι καλό να συζητήσετε μαζί του, ώστε να μάθετε ποιοι ακριβώς είναι οι φόβοι και η αγωνία του. Ακούστε το προσεχτικά και προσπαθήστε να το καθησυχάσετε, χωρίς όμως να υποβιβάσετε τη σημασία όσων σας εκφράζει, καθώς έτσι θα το κάνετε να νιώσει ότι δεν το καταλαβαίνετε και θα κλειστεί στον εαυτό του. Σκεφτείτε ότι κάτι που εσάς μπορεί να σας φαίνεται αστείο, μπορεί να είναι αυτό που τρομάζει περισσότερο το παιδί.

– Μοιραστείτε μαζί του τη δική σας εμπειρία για την πρώτη σας μέρα στο σχολείο, για το πώς νιώθατε αρχικά και πώς ξεπεράσατε τους φόβους σας, έτσι ώστε να συνειδητοποιήσει ότι τα περισσότερα παιδιά αισθάνονται με τον ίδιο τρόπο, αλλά τελικά τα καταφέρνουν. Αν μάλιστα του διηγηθείτε την ιστορία και κάποιου άλλου παιδιού που ξέρει και συμπαθεί και ξεκίνησε πρόσφατα το σχολείο, το αποτέλεσμα θα είναι ακόμα καλύτερο.

– Κάτι επίσης πολύ βοηθητικό, είναι να επισκεφθείτε μαζί το σχολείο λίγες μέρες πριν ανοίξει και αν είναι δυνατόν, το παιδί να γνωρίσει και τη δασκάλα που θα έχει. Με αυτό τον τρόπο θα εξοικειωθεί τουλάχιστον με το περιβάλλον και θα δει ότι δεν υπάρχει κάτι που πρέπει να φοβάται.

– Εξηγήστε του επίσης τα πάντα γύρω από αυτά που θα συναντήσει στο σχολείο. Τα μαθήματα που θα έχει, το πώς θα κάθονται στην τάξη, πώς θα πρέπει να φέρεται στη δασκάλα και τους συμμαθητές του, πόσα καινούρια πράγματα θα μάθει και άλλα πολλά. Το μυστικό είναι να δείξετε ενθουσιασμό καθώς του τα εξηγείτε, προκειμένου να του τον μεταδώσετε.

– Κάτι που επίσης μπορεί να το γεμίσει με ενθουσιασμό και ανυπομονησία είναι να αγοράσετε μαζί τα σχολικά του. Μπορεί να μην ξέρετε ακόμα πόσα τετράδια θα χρειαστεί, αλλά σίγουρα μπορείτε να αγοράσετε τσάντα ή μολύβια και γόμες με τον αγαπημένο του ήρωα.

– Μια άλλη καλή ιδέα είναι να επινοήσετε ιστορίες ή να του διαβάσετε παραμύθια που αναφέρονται στην πρώτη μέρα διάφορων παιδιών στο σχολείο και τους φόβους που είχαν γύρω από αυτή, αλλά τελικά διαψεύστηκαν. Με αυτό τον τρόπο, το παιδί μπορεί να ταυτιστεί με τον ήρωα του παραμυθιού και να πάρει κουράγιο.

– Όταν φτάσει η πρώτη μέρα για το σχολείο, φροντίστε να το ξυπνήσετε από νωρίς για να μπορέσει να φάει το πρωινό του και να ετοιμαστεί χωρίς άγχος. Στη συνέχεια, συνοδεύστε το στο σχολείο και μπορείτε να περιμένετε λίγο στο προαύλιο μέχρι να χτυπήσει το κουδούνι, αν αυτό θα το κάνει να αισθανθεί μεγαλύτερη ασφάλεια. Είναι καλό να έχετε συμφωνήσει από πριν το πόσο θα σταθείτε εκεί και να μείνετε σταθεροί σε αυτό. Μη φύγετε ξαφνικά και νωρίτερα, αλλά ούτε και να παραμείνετε παραπάνω από όσο επιτρέπεται, γιατί έτσι η δυσκολία αποχωρισμού θα είναι ακόμα δυσκολότερη τις επόμενες μέρες.

Τέλος, θυμηθείτε ότι τα παιδιά εύκολα αντιλαμβάνονται τα δικά σας συναισθήματα. Γι’ αυτό, αν κι εσείς έχετε αγωνία, προσπαθήστε να την κρύψετε και τελικά να την καταπολεμήσετε, αλλιώς θα μεγαλώσει περισσότερο και η δική του. Οπλιστείτε με αισιοδοξία και υπομονή και σίγουρα θα μπορέσετε να το βοηθήσετε να προσαρμοστεί όσο το δυνατόν καλύτερα.

 

http://psychologikiypostirixi.gr/%CF%80%CF%81%CF%8E%CF%84%CE%B7-%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AC-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%B5%CE%AF%CE%BF/

 

Αφήστε μια απάντηση