Μετά την ολοκλήρωση της ενότητας για την Εικονομαχία, οι μαθητές της Β’ Γυμνασίου δραματοποίησαν μια σκηνή από την Κωνσταντινούπολη του 750 μ.Χ…
Ένας άνθρωπος προσπαθεί να μεταφέρει κρυφά μια εικόνα της Παναγίας σε έναν άρρωστο συγγενή, φοβούμενος μήπως τον δουν οι εικονομάχοι.
Η εικόνα ήταν σκεπασμένη με ένα απλό ύφασμα.
Οι μαθητές προσπάθησαν να μπουν στη θέση των ανθρώπων εκείνης της εποχής.
Να σκεφτούν πώς είναι να φοβάσαι ακόμη και για κάτι που αγαπάς ή θεωρείς ιερό.Κατά τη διάρκεια της δραματοποίησης ακούστηκαν φράσεις όπως:
«Κρύψ’ την γρήγορα… κάποιος έρχεται!»
«Δεν κάνουμε κάτι κακό… θέλω μόνο να τη δει η μητέρα μου.»
«Αν μας καταλάβουν, μπορεί να έχουμε πρόβλημα…
Κάποια στιγμή, ένας “εικονομάχος” πλησίασε και ρώτησε με αυστηρότητα:
«Τι κρύβεις εκεί;»
Για λίγα δευτερόλεπτα τα παιδιά ένιωσαν το φόβο, την αγωνία και την πίστη….
Αυτό που κατάλαβα ήταν πως τα παιδιά δεν γνώρισαν μόνο ένα ιστορικό γεγονός.
Προσπάθησαν να καταλάβουν τους ανθρώπους πίσω από αυτό:
τους φόβους τους, τις επιλογές τους, την ανάγκη τους να κρατήσουν κάτι που είχε βαθύ νόημα για εκείνους.Και κάπως έτσι, μια εικόνα κρυμμένη κάτω από ένα ύφασμα έγινε αφορμή για σκέψη, συναίσθημα και διάλογο μέσα στην τάξη.