Μιλώντας για τον Άσωτο Υιό, στάθηκα περισσότερο στη στάση του πατέρα.
Όχι στα λάθη του γιου, ούτε στην επιστροφή του… αλλά σε εκείνη τη σιωπηλή αναμονή.

Ένα μαθητής ρώτησε: «Δηλαδή τον περίμενε όλο αυτό το διάστημα;»

Δεν ήταν εύκολη ερώτηση.
Γιατί μέσα της κρύβεται κάτι που όλοι, λίγο ή πολύ, έχουμε ανάγκη:
να υπάρχει κάπου ένας χώρος επιστροφής.

Και σκέφτηκα πως ίσως αυτό είναι τελικά το πιο δύσκολο μάθημα:
όχι να μιλάμε για συγχώρεση,
αλλά να πιστεύουμε ότι υπάρχει για εμάς.