Ο αθλητισμός στην αρχαία Ελλάδα δεν ήταν απλά μια ευχάριστη ενασχόληση ή επάγγελμα όπως είναι σήμερα. Αποτελούσε έναν από τους βασικότερους λόγους επιβίωσης της Ελληνικής φυλής – ιδιαίτερα την εποχή των Περσικών πολέμων (490-479 π.Χ.). Σύμφωνα με τον Gardiner «η νίκη των Ελλήνων κατά των Περσών … ήταν η νίκη μιας χούφτας ασκημένων αθλητών κατά των ορδών μαλθακών βαρβάρων». Θα ήταν περιττό να αναλυθεί η σημασία που έδιναν ειδικά οι Σπαρτιάτες στην καθημερινή εκγύμναση των νέων (Αγωγή), ώστε να βασίζονται ανά πάσα ώρα και στιγμή στην προάσπιση της πόλης τους από εχθρικές επιδρομές. Είναι γνωστό ότι η Σπάρτη ήταν ίσως η μοναδική πόλη στην αρχαία Ελλάδα που δεν είχε εξωτερικά τείχη – οι Σπαρτιάτες θεωρούσαν τα τείχη θηλυπρεπές μέσο άμυνας- ακριβώς για τον λόγο ότι βασίζονταν στην άρτια εκπαίδευσή τους!
Μερικά από τα πιο γνωστά αγωνίσματα ήταν ο ιππόδρομος, ο δρόμος, το άλμα, ο δίσκος, το ακόντιο, η πάλη, το πένταθλο, το παγκράτιο και άλλα. Ωστόσο στην παρούσα ανάρτηση θα αναφερθούμε περισσότερο σε αθλήματα που σήμερα είναι ευρέως διαδεδομένα όπως το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, το χάντμπολ και το χόκεϋ, τα οποία στην αρχαία Ελλάδα ήταν γνωστά σαν αθλήματα «σφαιρομαχιών» και τα οποία αποτελούσαν ομαδικές αθλοπαιδιές χωρίς να ανήκουν στο πρόγραμμα των επίσημων αγώνων . Είναι λογικό να φαίνεται περίεργο πως οι αρχαίοι Έλληνες γνώριζαν και ανακάλυψαν αυτά τα αθλήματα. Ο λόγος βεβαίως έχει να κάνει με το ότι η ανακάλυψη αυτών των αθλημάτων έχει –λανθασμένα- αποδοθεί σε άλλους λαούς. Απόδειξη αφενός η ύπαρξη πολλών γλυπτικών έργων που απεικονίζουν ξεκάθαρα αυτά τα αθλήματα και αφετέρου οι αναφορές των πηγών της αρχαίας Ελληνικής γραμματείας, με βασικές την Οδύσσεια του Ομήρου και τους Δειπνοσοφιστές του Αθηναίου. Εξάλλου πολλοί γνωστοί γλύπτες αλλά και άγνωστοι δημιουργοί αφιέρωσαν όλη τη ζωή τους στην απόδοση του αθλητικού ιδανικού! Ας δούμε περισσότερο αναλυτικά το κάθε άθλημα: (περισσότερα…)

Ο οργανισμός μας από τη στιγμή της γέννησης υπόκειται στη φθορά του χρόνου. Οι μηχανισμοί που διαθέτει για να αντιμετωπίσει αυτή τη φθορά, όσο περνάν τα χρόνια χάνουν σιγά-σιγά τη δύναμη και την αποτελεσματικότητα τους, με αποτέλεσμα να οδηγείται στην γήρανση. Το πόσο θα αντέξουν αυτοί οι μηχανισμοί εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, άλλοι από τους οποίους έχουν θετική και άλλοι αρνητική επίδραση. Πρωταγωνιστικό ρόλο στις διαδικασίες φθοράς που οδηγούν στη γήρανση του οργανισμού παίζουν οι ελεύθερες ρίζες, τις οποίες ο οργανισμός μας αντιμετωπίζει χρησιμοποιώντας τα αντιοξειδωτικά. (περισσότερα…)

Adapted Physical Education for the Blind and Visually Impaired

By Kathy Letcher
Overbrook School for the Blind

Kathy Letcher, K., Overbrook School for the Blind website, article accessed 3.24.06, http://www.s118134197.onlinehome.us/page.php?ITEM=39

Physical Education is important for the health and well being of people of all ages. It is enjoyable, builds self- confidence and improves ones health and fitness. Specific sports skills are developed in individual as well as team sports. Students experience a variety of lifetime and recreational activities. Students who are blind or visually impaired also need to experience physical activity. The visually impaired student with additional disabilities should experience a program designed to improve their fitness levels by participating in various games, activities and exercises. Some students may have developed poor circulation, limited lung capacity, poor muscle tone, poor posture, and a tendency to become overweight. A regular physical activity program will improve fitness and give the student confidence to move through space without instructions. It can also develop motor skills needed for daily living and mobility. (περισσότερα…)

Adapted Physical Education (APE) is the art and science of developing, implementing, and monitoring a carefully designed physical education instructional program for a learner with a disability, based on a comprehensive assessment, to give the learner the skills necessary for a lifetime of rich leisure, recreation, and sport experiences to enhance physical fitness and wellness.^[1] (περισσότερα…)

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ

REVIEW

Pathophysiology and intellectual disability. The importance of regular exercise programs on health promotion.

Καστανιάς Θ., Τοκμακίδης Σ.

Τμήμα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής & Αθλητισμού, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης

 Περίληψη

Τα διεθνή επιστημονικά δεδομένα αναφορικά με την επίδραση της άσκησης στην υγεία και στη λειτουργική ικανότητα του γενικού πληθυσμού οδήγησαν στην πεποίθηση, που αποτελεί πλέον αξίωμα, πως η τακτική συμμετοχή σε προγράμματα άσκησης προάγει την υγεία, την ευεξία, την ίδια την ποιότητα ζωής. Είναι επίσης  αποδεδειγμένο  πως ιδιαίτερες ομάδες πληθυσμού, όπως είναι τα άτομα με Νοητική Υστέρηση (ΝΥ) χαρακτηρίζονται από υποκινητικότητα και καθιστικό τρόπο ζωής, συμπεριφορές οι οποίες αποτελούν προϋποθέσεις εμφάνισης πλείστων σοβαρών νοσογόνων καταστάσεων, όπως είναι η παχυσαρκία, η καρδιαγγειακή νόσος, ο καρκίνος, ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου ΙΙ.  Επίσης, είναι σημαντικό να γίνει κατανοητό πως τα άτομα με ΝΥ αποτελούν πληθυσμό με ιδιαίτερα παθοφυσιολογικά χαρακτηριστικά τα οποία ελάχιστα έχουν μελετηθεί, με αποτέλεσμα αφενός να μην έχουν προσδιοριστεί επαρκώς οι επιδράσεις των διαφόρων πρωτοκόλλων άσκησης στις βιολογικές τους παραμέτρους, αφετέρου πολλές επιστημονικές απόψεις να εμφανίζονται αντικρουόμενες και συγκεχυμένες. Η κατάσταση εμπλέκεται περισσότερο όταν παράλληλα με τη ΝΥ υπάρχουν και συνοδά γενετικά σύνδρομα όπως το σύνδρομο Down (ΣD), στο οποίο οι χρωμοσωμικές ανωμαλίες επηρεάζουν ποικιλοτρόπως την απόκριση του οργανισμού στα προπονητικά ερεθίσματα. (περισσότερα…)